El Dodge Challenger ye un automóvil de tipu muscle car fabricáu pola compañía automovilística d'Estaos Xuníos Dodge, del grupu Chrysler, dende 1970. De magar, produciéronse dos generación del Challenger: 1970-1974 y 2008 hasta la fecha. Disponible a la venta n'Estaos Xuníos, Canada y tamién en Méxicu.
Antecedentes Los hermanos John y Horace Dodge establecieron el principiu de que los sos veceros tuvieren la meyor rellación aprecio-productu nun vehículu. Güei esta marca propiedá de Chrysler Group, consolida eses fortaleces, heriedu ya identidá, con más de 90 años d'esitosa trayeutoria nel mercáu automotriz mundial. Los fundadores de la marca, los hermanos Dodge: John (nacíu'l 25 d'ochobre de 1864) y Horace (nacíu'l 17 de mayu de 1868) nacíos na ciudá de Niles, Micigan (EE.XX.), dende pequeños aprendieron l'oficiu de mecánicu del so padre, especialista en motores de combustión interna pal usu de la marina.
Hai de solliñar que, tolos vehículos comerciales fabricaos pola Dodge Brothers Company, hasta la fecha en que foi adquirida por Chrysler Corporation, taben basaos nos autos, utilizando un motor de 4 cilindros. Namái en 1928 introducióse'l primer motor de 6 cilindros. El primer modelu d'esta nueva era foi'l Dodge "Senior Six Sport Roadster" de 1929. De magar, los sos productos fueron una verdadera lleenda na historia automotriz mundial. Ente ellos destaquen la Dodge Pick-Up, (1934); Dodge Humpback Panel Delivery truck (1937); Dodge Hayes-bodied coupé (1939); Dodge Command Car (1941); Dodge Power Wagon (1946); Dodge Pilothouse Pick-Up (1949); Dodge Wayfarer Roadster (1949); Dodge Customer Royal (1959); Dodge Club Cab pick-up (1964); Dodge Daytona (1969); Dodge Challenger (1970); Dodge Dart (1975) y Dodge Shelby Charger (1986). Na década de los '60 Dodge preparar pa entrar na categoría de los "muscle cars" y en 1966 debuta col Dodge Charger, coupé deportivu con un poderosu motor Hemi de 426 pulgaes cúbiques, con 425 HP capaz de superar los 200 km/h. Ye precisamente esti esitosu modelu d'alta potencia'l que representa la pasión de Dodge, anque'l primer coche que lleva'l nome de Challenger foi la introducción d'una edición llindada del Dodge Coronet Challenger en 1958-1959.
Dodge Challenger 1970-1974
El Dodge Challenger foi'l postreru del grupu de los «Poni Cars», pero pasó'l tiempu sabiamente, perfeccionando la so entrada por que Julio Cerdapueda adquirir unu. Poques pallabres nel mundu automotor dexaron el legáu tantu en producción en serie como nel mundu del circuitu y cuartu de milla. Ensin dulda dexó buelga na memoria de los aficionaos a los "muscle cars” o a cencielles n'el conocedores de lo que ye'l poder a l'americana. Como herederu de la última xeneración de los Muscle Cars, el Dodge Challenger marcó dómina con al respective del so estilu y potencia. La historia curtia de los Muscle Car norteamericanos que nacieron sobre la base de les nueves plataformes escurríes nos años de 1950, ye una historia de glories, amores y grandes marques na esperiencia de munchos pilotos. Y el Dodge Challenger foi'l más grande representante de la so dómina, según el postreru de la so xeneración. El Challenger debutó con un motor que variaba dende'l dondu seis cilindros Slant Six en llinia al poderosu 440 V8 con carburador de seis cuerpos (seis boques) según el pimpanu Hemi 426. Otros Poni Car solo pudieron suañar con una gama de motores d'esti tipu.
El Dodge Challenger tuvo basáu na plataforma Plymouth Barracuda, pero col agregáu de dos pulgaes a la distancia ente exes pa da-y más espaciu interior. El Challenger foi presentáu en dambes versiones, con techu y convertible. Les versiones más potentes teníen la insinia R/T (Road and Track) y tantu el modelu base como del R/T podíen ser pidíos col paquete de luxu SE. Esti paquete incluyía asientos de cueru y techu vinílico cola “tradicional” ventana trasera más pequeña. El Challenger R/T venía en modelos standard con motor 383 (383 plgs³) (6.3 L) de 335 hp.
Como opcionales fueron los dos motores 440, el cuádruple cuerpu Mágnum con 375 hp y el Tri-cab Six Pack con tres carburadores de doble cuerpu y 390 hp (escoyíu por 2035 compradores). Encabezando la llista taba'l toupoderosu Hemi 426 con 425 hp (escoyíu por 356 compradores). El Hemi tenía un costu adicional d'o$s 1228 y riquía equipamientu reforzáu. El 440 y Hemi salieron en modelos standard con Torqueflite automáticu. Como opcional tuvo una caxa de cambeos manual de 4 velocidaes qu'incluyó la palanca de cambéu Hurst Shifter y una exa Dana 60 - inclináu a 60° del suelu-. Les exes de velocidá diben de 3.23:1 a 4.10:1 con opción d'errores mínimu. left|240px|thumb|Dodge Challenger RT 440 de 1970. Tolos modelos R/T recibieron suspensión reforzada y los 440 y Hemi usaron neumáticos de serie 60 sobre plantes de 15 pulgaes, anque lo fundamental como la direición asistida y los frenos delanteros a discu yeren entá opcionales. El capó standard de los modelos R/T tenía dos abertures de ventilación que nun alimentaba direutamente al filtru d'aire. Por solu $97, el comprador podía pidir el filtru mecedor, que diba montáu al filtru d'aire y encastrado al traviés d'una abertura nel capó. Yera conocíu como'l “shaker” porque cimblaba col motor. Delles falles del Challenger yeren la poca visibilidá esterna y que yera demasiáu abuitáu pal so tamañu.
Pero Dodge tenía otru as na manga. Por cuenta de participar nel Campeonatu Trans American Sedan del Sport Car Club d'América, Dodge fabricó una versión de cai del so autu de carrera (como'l Plymouth Cuda AAR) que se llamó Dodge Challenger T/A (Trans Am). Anque los autos de carrera yeren una versión del 340, la versión caleyera tomó'l 340 y amestó-y un tríu de carburadores de doble cuerpu sobre la entrada d'aluminiu del multiple d'almisión Edelbrock, creando'l 340 Six Pack. Dodge consideró al 340 Six Pack na mesma clasificación 290 hp como'l motor 340 orixinal (y misteriosamente na mesma clasificación del Camaro Z/28 y el Ford Mustang Boss 302), en realidá algamaba alredor de 350 hp. Tomaba l'aire al traviés d'un filtru d'aire del tamañu d'una valija moldiada dientro del capó. Escapes dobles de baxa restricción diben dende'l silenciador de reserva debaxo del bagul con salida en cromu en forma de megáfonu cromáu frente a les ruedes traseres.
Taben disponibles el Torqueflite automáticu o la tresmisión de cuarta Hurst-shifted, les exes 3.55:1 o 3.90:1, la direición asistida o manual. Los frenos delanteros a discu yeren standard. La suspensión especial rallye tenía partes reforzaes y amontaba la curva de los amortiguadores traseros. El T/A figuraba ente la primer producción de vehículos qu'usaron distintos tamaños de plantes delanteres y traseres: delantreres Y60 x 15, traseres G60 x 15. La curva modificada alzaba la cola lo suficiente como pa estenar la goma trasera y les salíes d'escape.
Llinies llaterales delgaes, gráficos y spoiler fueron amestaos a la imaxe del autu. L'interior yera totalmente surtíu Challenger. Desafortunadamente el Challenger T/A de carrera nun yera bien competitivu y la versión de cai sufría d'inestabilidá en curves rápides. Pero podría xirar 145 mid nel cuartu de milla, lo que fadría a cualesquier Muscle car pequeñu sentise arguyosu. El T/A solo taría disponible en 1970 una y bones Dodge retirar de la carrera Trans Am.
Producción del modelu 1970 Hardtop 6 cilindros: 9.929 unidaes. Hardtop V8: 39.350 unidaes. Sports Hardtop 6 cilindros: 350 unidaes. Sports Hardtop V8: 5.873 unidaes. Convertible 6 cilindros: 378 unidaes. Convertible V8: 2.543 unidaes. Hardtop R/T V8: 13.796 unidaes. Sports Hardtop R/T V8: 3.753 unidaes. Convertible R/T V8: 963 unidaes. Challenger T/A: 2.399 unidaes. 440/375HP R/T Hardtop: 2.802 unidaes. 440/375 R/T Sports Hardtop SE: 875 unidaes. 440/375 R/T Convertible: 163 unidaes. 440 Six Pack R/T Hardtop: 1.640 unidaes. 440 Six Pack R/T SE: 296 unidaes. 440 Six Pack R/T Convertible: 99 unidaes. 426 Hemi R/T Hardtop Torqueflite: 150 unidaes. 426 Hemi R/T Hardtop 4 speed: 137 unidaes. 426 Hemi R/T SE Torqueflite: 37 unidaes. 426 Hemi R/T SE 4 speed: 23 unidaes. 426 Hemi R/T Convertible Auto: 4 unidaes. 426 Hemi R/T Convertible 4 speed: 5
Dodge Challenger 1971 Pa 1971 al Dodge Challenger camudóse-y la parrilla amás d'otros cambeos a partir del modelu 1970. Promocionóse un nuevu Challenger T/A pero nunca llegó a fabricase. Darréu foi oficialmente abandonáu (yá que Dodge retirárase de les carreres Trans Am). El R/T convertible foi tamién abandonáu y el paquete comercializar nos Challenger modelu base. El R/T 1971 tenía paragolpes en colores en combinación col autu, ranuras de ventilación de frenos decoratives nos sos lladrales traseru y nuevu llinies adesives. El motor 383 entá venía standard nos modelos R/T, pero fueron recalibrados a 300 hp por cuenta de una compresión más baxa solicitada pa cumplir con nueves normes gubernamentales. El motor base yera'l 440, pero'l 440-6 clasificáu a 385 hp (5 hp menos que'l 1970), y el Hemi, entá clasificáu 425 hp siguía comercializándose. Esto nun detuvo la severa cayida de ventes que sufrió nun 60% solo nel segundu añu del Challenger.
En 1971 un amenorgáu grupu de comerciantes de Dodge trató d'incentivar les ventes con una nueva edición de 50 vehículos oficiales especialmente preparaos pa la carrera de “Indianápolis 500”. Esta edición yeren los Hemi naranxes convertibles con interiores blancos, de los cualos namái dos teníen opciones d'alta performance. Unu, el Pace Car, derrapó y topetó contra la cabina de prensa, mancando a dellos periodistes.
Dodge Challenger 1972 El Challenger 1972 llogró un estilu nuevu nel frente qu'incluyó una parrilla en caxa colos cantos escontra baxo. Los críticos notaron la imaxe murnia qu'amosaba de la so propia capadura. La versión R/T d'altu rendimientu foi abandonada y los convertibles fueron esaniciaos. Tamién s'abandonaron los 440 y los Hemi. Una nueva versión rallye reemplazó a los modelos R/T pero namái con un 318 con namái 150 hp. El motor más grande disponible foi'l 340 con namái 240 hp. Un lloru alloñáu comparáu col añu anterior.
Dodge Challenger 1973 Escontra 1973 el Dodge Challenger siguía en cayida. La edición rallye foi abandonada a pesar de que los compradores entá podíen pidir opcionales. Anguaño les ventes siguieron estables a pesar de que la mayoría d'estos modelos teníen el 318 con 150 hp, malapenes una máquina de performance. El 340 con 240 hp siguía disponible pero a la metá de la temporada foi reemplazáu por un nuevu V8 360 que debutó con 245 hp. La capacidá amontada foi la única manera en que Dodge pudo caltener el so poderíu ante la emisión d'estrictos regulaciones de control.
Dodge Challenger 1974 1974 sería l'últimu añu pal Dodge Challenger, entá comercializáu col 360 p'aquellos que queríen daqué de peformance real. El Dodge Challenger vivió solu cuatro años,descontinuandose nesi añu, pero dexó la so marca na era de los Muscle Cars.
Dodge Challenger 2008-2014
240px|thumb|Imaxe del Dodge Challenger LC. El 3 d'avientu de 2007, Chrysler empezó a tomar depósitos pa la tercer xeneración de Dodge Challenger que s'estrenó'l 6 de febreru de 2008 simultáneamente nel Chicago Auto Show y l'Auto Show Internacional de Filadelfia.
Con un preciu pal llanzamientu de $40.095 dólares de los EE.UU, esta nueva versión ye un coupé de 2 puertes que comparte elementos de diseñu cola primer xeneración del Challenger, a pesar de ser significativamente más llargu y más altu. El xasis sufrió un cambéu (encurtiando distancia ente exes), esta versión de la plataforma LX que se basa l'actual 2006-Dodge Charger, Dodge Magnum 2005-2008, y l'actual Chrysler 300 C de 2005.
Tolos modelos 2008 SRT8 fueron forníos col Motor Hemi V8 de 6.1 L (370 cu in) y una Tresmisión AutoStick de 5 velocidaes automática, lo que supera al llexendariu Hemi Challenger 1970.