275px|thumb|Conseyu de ministros mientres la rexencia de María Cristina de Borbón-Dos Sicilies. Naquella dómina, establecióse'l Estamentu de Procuradores.

Procurador en Cortes ye una denominación propia del parllamentarismu español, usada pa referise a la persona escoyida o designada pa representar distintes comunidaes nes distintes Cortes.

Nes antigües Cortes de Castiella y, polo xeneral, en les del Antiguu Réxime, solíase denominar «procurador» al representante designáu peles ciudaes y villes y que s'apiguraba nún de los trés brazos: eclesiásticu, nobiliariu y común. La Constitución española de 1812 usó'l términu de «diputaos» pa los miembros de les Cortes Xenerales. L'Estatutu Real de 1834 estableció les Cortes Xenerales del Reinu, formaes poles cámares denominaes Estamentu de Próceres y Estamentu de Procuradores, los primeres de nomamientu regio y los segundos eleutivos. La denominación de «procurador» sume nes siguientes cartes magnas, que devuelven la forma establecida na Constitución de 1812, pero recuperar cola Llei Constitutiva de les Cortes, qu'establez les Cortes Españoles mientres el réxime franquista, y que teníen el propósitu de romper cola tradición lliberal. De nuevu, la denominación de «procurador» sume de la Constitución española de 1978, sustituyéndose poles de «diputáu» y «senador».

L'Estatutu d'Autonomía de Castiella y Lleón de 1983 adopta la denominación tradicional de «procurador» pa los miembros de les modernes Cortes de Castiella y Llión, sede del poder llexislativu de la comunidá. Tamién se denominen asina los miembros de les actuales Xuntes Xenerales d'Álava, órganu llexislativu de la provincia y territoriu históricu d'Álava.

Ver tamién Parllamentarismu español

Referencies

Categoría:Historia política d'España Categoría:Títulos parllamentarios Categoría:Cortes de Castiella Categoría:Política d'España Categoría:Política, instituciones y lleis del franquismu

Categoría:Wikipedia:Artículos con referencies a la RAE