Carlos Alberto Valderrama Palacio , más conocíu como «El Pibe Valderrama», ye un ex-futbolista colombianu consideráu unu de los máximos esponentes na historia del fútbol del so país y d'América del Sur.
Valderrama foi un volante de bien bona téunica, participó nos mundiales d'Italia 1990, Estaos Xuníos 1994 y Francia 1998. Foi incluyíu como miembru FIFA 100 por Pelé y ocupa el 39ᵘ llugar nel ranking del meyor xugador suramericanu del Sieglu XX publicáu pola IFFHS en 2004. Valderrama ganó munches reconocencies, ente ellos, Meyor Futbolista d'América en 1987 y 1993,Conmebol. LOS ESCOYÍOS Al traviés DEL TIEMPU. y títulos, como'l campeonatu colombianu con Atlético Junior en 1993 y 1995. Recuérdase-y como la máxima figura d'una destacada xeneración de futbolistes colombianos que llució dende mediaos de los años 1980 hasta mediaos de los años 1990, de la que tamién formaron parte René Higuita, Leonel Álvarez, Arnoldo Iguarán, Adolfo Valencia, Albeiro Usuriaga, Iván René Valencianu, Freddy Rincón y Faustino Asprilla, ente otros importantes xugadores.
Ye'l primer y únicu colombianu n'ingresar al Salón de la Fama del Fútbol, distinción que se llevó a cabu'l 12 de payares de 2014 na ciudá de Pachuca, Méxicu.
Biografía El 'Pibe' ye fíu de Carlos Valderrama y Juana Palacio. El so padre, meyor conocíu nel mundu del fútbol como 'Jaricho', foi xugador profesional y actuó cola seleición departamental del Madalena, según col equipu profesional de dicha rexón, l'Unión Madalena.
De la mesma, Carlos fíu ye hermanu d'otru ex-futbolistes como Alan y Ronald Valderrama, y primu de Didí Alex Valderrama y Miguel González Palacio. Carlos xugaba dempués de les clases del colexu na cancha de sable de la Castellana del barriu Pescaíto de Santa Marta, futbolistes mientres munchos años.
Magar el samario ye mundialmente conocíu como'l 'El Pibe', nun menor grau llámenlu 039;Monu' (términu col que se designa en Colombia a les persones rubies). Hai otru llamatu, 'Suerbu', que solamente empleguen para con él los sos hermanos y amigos bien íntimos y cercanos, que poner el so amigu Hernando Ariza nuna ocasión en que-y taba ufiertando una cerveza a Valderrama cuando apenes tenía 16 años; el 'Monu' refugar en principiu, a lo que Ariza aportunó diciéndo-y -y que solamente se tomara un suerbu, y el futuru capitán de la seleición Colombia volvió negase.
Trayeutoria
Liceo Celedón El primer equipu nel que xugó foi'l del Llicéu Celedón, el colexu onde estudiaba y del que'l so padre 'Jaricho' yera l'entrenador; nesos primeros años el 'Pibe' xugaba como delanteru y convertía gran cantidá de goles, pero progresivamente foi dexando de ser atacante pa convertise nel creador, l'organizador de xuegu del so equipu. Mientres la so mocedá, col sofitu del so pá y d'Eduardo Dávila, dirixente del Unión Madalena, ingresa al fútbol profesional. Dende ende fai tol so percorríu como futbolista, hasta xugar n'Europa, Estaos Xuníos, y ser figura nos sos equipos y na Seleición Colombia hasta la so despidida como futbolista profesional en Barranquilla en 2004.
Unión Madalena Debutó profesionalmente nel Unión Madalena de la so tierra natal en 1980.
Millonarios F.C. Dempués foi trespasáu a Millonarios en 1984, equipu nel que nun tuvo mayor figuración una y bones el téunicu d'entós Jorge Luis Pinto poner a xugar bien pocu.
Deportivo Cali En 1985 llegó al Deportivo Cali y fixo parte del gran equipu empobináu por Vladimir Popovic, xunto a Álvaro "Polacu" Escobar, Sergio'l "Checho" Angulo, y Bernardo Redín. Esti conxuntu destacar por el so estilu suelto y vistoso pa xugar, según la gran dupla que conformó con Redin, llogrando'l subcampeonatu colombianu en 1985 y 1986 detrás del América, colo que'l 'Pibe' llogró una gran reconocencia.
Montpellier En 1988 pasó al Montpellier Herault SC de Francia onde ganó la Copa de Francia en 1990. Los sos primeros meses nel equipu francés fueron bien difíciles: magar llegar cola distinción de Meyor Xugador d'América en 1987, el téunicu Pierre Mosca dába-y pocos minutos de xuegu, n'ocasiones nun la consideraba siquier como suplente, ya inclusive en delles oportunidaes unviar a entrenar col equipu de tercer categoría; tres la salida de Mosca, el nuevu téunicu Aimé Jacquet dexába-y tar na banca y xugar los últimos minutos de los partíos; Michel Mezzy asume la direición del equipu a principios de 1991 ante'l despidu de Jacquet y con ello Valderrama volvió ser titular y a esplegar tol fútbol que-y diera reconocencia.
Real Valladolid En 1991 xugó nel Real Valladolid, equipu nel que yá había una importante presencia colombiana empezando pol téunicu Francisco Maturana, tamién taben los xugadores René Higuita y Leonel Álvarez y el preparador físicu Diego Barragán. A pesar d'ello'l conxuntu vallisoletano tuvo una probe campaña. Una anéudota quedó del partíu ante'l Real Madrid nel Santiago Bernabéu: nun tiru d'esquina l'internacional español Miguel González 'Michel' intenta, ensin consiguilo, provocar a Valderrama tocándo-y los xenitales ante la incredulidá del colombianu, aición que foi captada poles cámares de TV y de la que l'español foi comicu de los medios per dellos meses, al puntu que dellos aficionaos d'otros equipos intentaben primi-y y desconcentrarle lluciendo peluques rubies qu'emulaben la melota de Valderrama nos distintos estadios onde xugaba'l Madrid.
Independiente Medellín En 1992 foi adquiríu pol Independiente Medellín. Xugó pal segundu semestre d'esi añu, so la direición de Julio Comesaña. A pesar que l'equipu nun se clasificó a les finales, foi'l xugador más destacáu del semestre.
Atlético Junior En 1993 el dueñu del Junior de Barranquilla, Fuad Char, adquirió'l pase de Carlos y tamién a otros xugadores d'esperiencia como Miguel 'Niche' Guerrero y Iván René Valencianu, quien xugaba pal Atalanta d'Italia, y como entrenador a Comesaña, y conformó un equipu bien fuerte pa buscar el títulu de la temporada. Col equipu ganó les fases del campeonatu (Apertura, Finalización), clasificando a cuadrangulares, y quedando campeón el día 19 d'avientu. Carlos foi'l capitán del equipu, que tamién formaba una gran zona medular con Víctor Danilo Pacheco y Oswaldo Mackenzie. Foi reconocíu otra vegada como'l futbolista del añu. Ente los sos momentos más especiales, el gol qu'anotó a Atlético Nacional en Medellín, nel xuegu que terminó 3 a 3, y como líder na guerra final contra América, arengando a los sos compañeros, y sirviendo el pase pal gol anotáu por Oswaldo Mackenzie, a lo postrero, el gol del títulu. En 1994 tuvo na Copa Libertadores. En volviendo de la que probablemente foi la mancadura más grave de la so carrera, xugó les semifinales del tornéu pero'l Junior foi esaniciáu en tanda de penaltis por Vélez Sársfield, qu'a lo postrero sería'l campeón suramericanu ya intercontinental. En 1995 volvió ser campeón de lliga col Junior de Barranquilla tres un maratónico cabeza a cabeza col América.
Estaos Xuníos En 1996 emigró a Estaos Xuníos pa xugar en Tampa Bay Mutiny (1996-97 y 2000-01), Miami Fusion (1998-99) y Colorado Rapids (2001-02). Mientres la so etapa n'Estaos Xuníos foi cedíu a préstamu n'ochobre de 1996 al Deportivo Cali onde xugó hasta'l mes de marzu de 1997. Tien el récor d'asistencies de la Major League Soccer, con 114, y fai parte del MLS All-Time Best XI, escoyíu en 2005 pa reconocer a los meyores once xugadores na primer década d'historia de la lliga.
Retiru Valderrama anunció'l so retiru del fútbol el 12 d'abril de 2003 y el so partíu de despidida foi programáu pal 1 de febreru de 2004 nel Estadiu Metropolitanu Roberto Meléndez. Sicasí, tres conversaciones informales coles direutives d'Unión Madalena, Valderrama aceptó la invitación pa xunise a la pretemporada col club el 5 de xineru de 2004.http://caracol.com.co/radio/2004/01/03/deportes/1073084400_069598.html
La so torna al fútbol con 42 años d'edá nun se concretó al Valderrama ausentase del primer entrenamientu, pese a la movición que causó la noticia'l so natal Santa Marta. "Recibí una invitación pa cumplir el mio suañu de terminar la mio carrera na Unión. Tenía cita a les 6:30 a.m. pa entrenar, pero llevanté a les 8. Cuando esta situación preséntase unu dase cuenta que ye meyor dise", declaró a los medios de comunicación a otru día, efeutivamente poniendo fin a la so carrera como futbolista.http://www.eltiempo.com/archivo/documento/MAM-1578976
Seleición nacional
La so primer participación internacional col equipu colombianu foi en 1981, integrando'l representativu que xugó un tornéu amistosu en Brasil y otru, la Mocedá d'América n'Ecuador. El téunicu yera Eduardo Retat.
El médicu Gabriel Ochoa Uribe convocar per primer vegada a la seleición mayor de Colombia en 1985 pa enfrentar los partíos de la serie de repechaje válida pa la clasificación a la Copa Mundial de Fútbol de 1986 a celebrase en Méxicu. El rival de vez yera Paraguay: el partíu d'ida nel estadiu Defensores del Chaco terminó 3-0 a favor del conxuntu guaraní, y el de vuelta nel Pascual Guerrero remató con trunfu 2-1 pal repartu cafeteru, colo que finalmente quedó esaniciáu del tornéu orbital. Esti partíu foi la despidida de Willington Ortiz como xugador de la seleición colombiana; por enforma tiempu'l Viejo Willy foi'l referente absolutu del combináu nacional, llugar que d'equí p'arriba empezaría a ocupar el 'Pibe'. En 1987 y so la direición téunica de Francisco Maturana, participa na Copa América 1987 d'Arxentina. Valderrama marcó un gol nel trunfu 2-0 ante Bolivia na primer ronda y destacóse igualmente na victoria 3-0 ante Paraguay, colo cual l'equipu colombianu avanza a semifinales, cayendo 2-1 con Chile. Nel xuegu pol tercer puestu Colombia enfrenta a la campeona mundial reinante Arxentina, con Diego Maradona a la cabeza, y véncelu 1-2. Rematáu'l certame, Valderrama llogra'l títulu de meyor xugador del tornéu, y n'avientu recibe'l gallardón como Meyor Futbolista d'América, dau pol periódicu uruguayu El País.
Para 1988 Valderrama integra la seleición colombiana que viaxó a Europa a participar na Copa Sir Stanley Rous al pie d'Inglaterra y Escocia. En Glasgow el partíu terminó 0-0 y en Londres, nel emblemáticu estadiu de Wembley, el 'Pibe' lidera al conxuntu cafeteru que fizo una gran presentación y qu'igualó 1-1 colos ingleses gracies a una anotación del defensa Andrés Escobar. Mientres la xira europea Colombia xugó tamién con Finlandia en Ḥélsinki, ganando 1-3 a los escandinavos. Xuega la Copa América 1989 realizada en Brasil, onde Colombia quedó esaniciada en primer ronda, y nel mesmu añu les eliminatories al Mundial de 1990. La Seleición, dempués de superar a Ecuador y Paraguay nel so grupu eliminatoriu, tuvo de xugar el repechaje con Israel por un cupu al Mundial, que consiguió en ganándolo 1-0 en Barranquilla con un gol d'Albeiro Usuriaga ya igualar 0-0 en Tel Aviv. Con esto Colombia volvía a una Copa del Mundu tres 28 años d'ausencia, pos la so única participación hasta entós fuera en Chile 1962.
Mientres la Copa Mundial de 1990, nel partíu frente a Emiratos Árabes Valderrama marcó'l segundu gol pa la victoria 2-0; frente a Alemaña y a pocos segundos de terminase l'alcuentru, el 'Pibe' sirvió un sensacional pase-gol a Freddy Rincón pa llograr el marcador final de 1-1 y clasificar a la segunda ronda. Colombia cayó n'octavos de final ante Camerún 2-1, pero siempres tuvo la figura de Valderrama como líder y exa del equipu. Foi la meyor figuración de la tricolor nun Mundial hasta'l campeonatu de Brasil 2014 onde la seleición ocupó'l quintu puestu.
En 1991 la seleición queda a cargu del téunicu Luis Augusto García, participando na Copa América 1991 de Chile y terminando cuarta. El resultáu más sonada del equipu colombianu foi'l trunfu 2-0 ante Brasil, al cual nunca antes ganar pol tornéu continental.