Financial Times (FT) ye un periódicu d'orixe británicu con especial énfasis en noticies internacionales de negocios y economía. El periódicu, publicáu por Pearson PLC en Londres, foi fundáu en 1888 por James Sheridan y Horatio Bottomley, y fundióse col so rival más cercanu, el Financial News (fundáu en 1884), en 1945.
El FT tien un permediu de llectores diarios de 2.2 millones de persones alredor del mundu (datos auditados de PricewaterhouseCoopers, payares 2011). FT.com tien rexistraos 4.5 millones d'usuarios y más de 285.000 suscriptores dixitales, según 600.000 usuarios de pagu. El FT de China tien más de 1.7 millones d'usuarios rexistraos. Les ediciones mundiales del periódicu Financial Times tuvieron en permediu 234,193 copies en circulación (88,000 pola edición de Reinu Xuníu), pa xineru de 2014.http://www.theguardian.com/media/2014/feb/14/the-sun-post-christmas-sales-bounce En febreru de 2014 les ediciones mundiales del Financial Times, en xunto, vendieron 224 mil copies. N'ochobre de 2013, les ediciones impreses de pagu y en circulación, en xunto, algamaron cerca de 629.000 copies (282.000 de la edición impresa y 387.000 de les ventes en llinia), la más grande circulación nes sos 125 años d'historia. Les ventes actuales del periódicu xuben a 230,470. Pero, a pesar de que la dixitalización de FT foi esitosa, les sos ganancies totales son modestes. De los 49 millones d'euros rexistraos pola utilidá d'operación del 'Grupu FT' en 2013, 25 millones d'euros contabilizar pola so participación del 50% n'El Economista. Créese qu'estos niveles baxos de ganancies del FT van incentivar a los accionistes a impulsar la cesión d'un activu 'troféu' que puede ser vendíu en más de 500 millones d'euros.http://www.flashesandflames.com/2013/11/news-is-becoming-a-new-business/En 2015 el grupu xaponés Nikkei fixo efectiva la compra del rotativu económicu británicu.http://economia.elpais.com/economia/2015/12/01/actualidad/1449009325_444995.html
El so rival principal ye The Wall Street Journal, un periódicu financieru d'Estaos Xuníos publicáu en Nueva York por News Corporation, a que'l so presidente, Rupert Murdoch, negárase-y un llugar nel conseyu de FT Pearson Plc. dempués de qu'él mercara lo que se consideraba una participación "contrariu". Murdoch, finalmente, vendió les aiciones dempués de nun poder persuadir a Person y los sos accionistes de vender el FT.http://www.flashesandflames.com/2013/11/news-is-becoming-a-new-business/
Historia thumb|right|200px|La páxina frontera del Financial Times el 13 de febreru de 1888 El FT foi llanzáu como la Guía Financiera de Londres el 10 de xineru de 1888, camudando'l so nome a Financial Times el 13 de febreru del mesmu añu. Describiéndose a sigo mesmu como l'amigu del "Financieru honestu y el Broker respetable", que yera un periódicu de cuatro fueyes. Los llectores yeren la comunidá financiera de la Ciudá de Londres, el so únicu rival yera el, un pocu más vieyu y atrevíu, Financial News. El 2 de xineru de 1893, el FT camudó a un llixeru color salmón pa estremase del so similar llamáu Financial News: que yera más baratu d'imprimir qu'en papel blancu (munchos otros periódicos xenerales tales como'l Pink 'Un tienen la mesma política), pero anguaño ye más caru que'l papel que tien que ser tiñíu especialmente. Pola rivalidá inicial, los dos periódicos fueron fundíos por Brendan Bracken, en 1945, pa formar un solu periódicu de seis fueyes. El Financial Times apurrió una circulación mayor ente que el Financial News apurrió talentu editorial. La columna Lex tamién foi introducida del Financial News. Pearson PLC mercó'l periódicu en 1957.
Al traviés de los años, el periódicu creció en tamañu, númberu de llectores y amplitú de cobertoria. Estableció corresponsales en ciudaes de tol mundu, reflexando los primeros movimientos de la economía mundial escontra la globalización. Puesto que el comerciu fronterizu y el fluxu de capital aumentó mientres la década de 1970, el FT empezó a espandise internacionalmente, facilitáu pol desenvolvimientu na teunoloxía y la creciente aceptación del llinguaxe inglés nos negocios. El 1 de xineru de 1979, el primer FT (edición d'Europa Continental) foi impresa fuera de Reinu Xuníu, en Frankfurt. De magar, col aumentu na cobertoria internacional, el FT convirtióse nun periódicu global, impresu en 22 llocalidaes con cinco ediciones internacionales pa sirvir al Reinu Xuníu, Europa Continental, los Estaos Xuníos, Asia y el Mediu Oriente.
La edición Europea ye distribuyida nel continente Européu y Africanu. Imprimir de llunes a sábadu en cinco centro de toa Europa. Gracies a reportar de los corresponsales de tolos centros d'Europa, el FT ye reconocíu como la primer fonte d'información qu'implica la Xunión Europea, l'Euru, y los asuntos europeos corporativos.
En 1994, FT llanzó una revista d'estilu de vida de luxu How To Spend It. En 2009 Financial Times llanzó'l sitiu web independiente de la revista How To Spend It.
El 13 de mayu de 1995, el grupu de Financial Times fixo la so primer incursión n'Internet col llanzamientu de FT.com. Esto apurrió un resume de noticies alredor del mundu y foi complementada en febreru de 1996 col llanzamientu de los precios de les aiciones siguida na primavera de 1996 pola segunda xeneración del sitiu. El sitiu foi financiáu pola publicidá y contribuyó al mercáu de la publicidá online nel Reinu Xuníu a finales de la década de 1990. Ente 1997 y 2000, el sitiu someter a severes remodelaciones y cambeos d'estratexa tanto'l Grupu FT y Pearson reaccionaron a los cambeos online. FT introdució servicios de suscripción en 2002. FT.com ye unu de los pocos sitios de noticies de Reinu Xuníu funcionando con ésitu en suscripciones. thumb|left|Les oficines de FT Londres en One Southwark Bridge, 2013 En 1997, el FT llanzó la edición d'Estaos Xuníos, impresa en Nueva York, Chicago, Los Angeles, San Francisco, Dallas, Atlanta, Orlando y Washington, D.C., anque'l periódicu foi impresu per primer vegada fuera de la Ciudá de Nueva York en 1985. En setiembre de 1998, el FT convertir nel primer periódicu con sede en Reinu Xuníu en vender más copies internacionalmente que nel Reinu Xuníu.
Nel 2000, el Financial Times empezó a publicar una edición n'alemán, Financial Times Deutschland, con noticies y equipu editorial con sede n'Hamburgu. La so circulación inicial en 2003 foi de 90 000. Orixinalmente una empresa conxunta con una firma editorial alemana Gruner + Jahr, FT vendió'l 50% de la so participación al so sociu alemán en xineru de 2008. FT Deutschland nunca tuvo ganancies y díxose qu'atropara perdes de 250 millones d'euros en 12 años. El periódicu alemán cerró'l 7 d'avientu de 2012.
El The Financial Times llanzó un nuevu suplementu selmanal pa los fondos de la industria de l'alministración el 4 de febreru de 2002. FT fund management (FTfm) foi y sigue siendo distribuyíu col periódicu FT cada llunes. FTfm ye'l mayor títulu en circulación d'alministración de fondos.
Dende 2005, el FT patrocinó añalmente'l premiu Financial Times y Goldman Sachs llibru de negocios del añu.
El 23 d'abril de 2007, el FT dio a conocer una versión "anovada" del periódicu ya introdució un nuevu slogan "We Live in Financial Times".
En 2007, FT tamién pionera en "paywall", lo cual dexa a los visitantes del so sitiu lleer un númberu llindáu d'artículos gratis un mes antes de pidi-yos que paguen. Cuatro años dempués FT llanzó la so innovadora app móvil HTML5. Smart phones y tabletas agora remanen 12% de suscripciones y 19% del tráficu de FT.com. En 2012 el númberu de suscriptores dixitales pasó la circulación del periódicu per primer vegada y FT atraxo cuasi la metá de los sos ingresos de les suscripciones, en llugar de la publicidá. “Ye un gran cambéu”, dixo Gillian Tett de FT.
Dende 2010, FT ta disponible na Terminal Bloomberg. FT dixo: “Esti alcuerdu abre otru gran y bien significativa canal pa FT”
Llectores
Acordies con l'autoridá d'Encuestes Globales de Mercáu de Capitales, que mide los vezos de los llectores ente la mayoría tomadores de decisiones d'altu nivel n'instituciones financieres más grandes del mundu, el Financial Times ye consideráu'l periódicu de negocios más importante, algamando un 36% de muestra poblacional, 11% más que The Wall Street Journal (WSJ), el so rival principal. The Economist, del cual 50% pertenez a FT, algama un 32%. The Banker tamién aprove información importante, algamando un 24%. Amás, FT foi reconocíu como la publicación más creíble en reportes financieros y problemes económicos ente l'audiencia del Mundu Profesional na Comunidá de Inversionistas. The Economist tamién foi calificáu como'l tercer títulu más creíble ente los inversionistas profesionales influyentes (quien personalmente alministren fondos d'activos valoraos en más de $5 billones), ente que el WSJ foi'l segundu.
Conteníu
El FT estremar en dos seiciones. La primer seición cubre noticies nacionales ya internacionales, comentarios editoriales sobre política y economía de periodistes del FT tales como Martin Wolf, Gillian Tett y Edward Lluz, y artículos d'opinión de líderes reconocíos a nivel mundial, políticos, académicos y comentaristes. La segunda seición consiste en datos financieros y noticies sobre compañíes y mercaos.
Cerca de 110 de 475 periodistes atópense fuera de Reinu Xuníu.
La columna Lex La columna Lex ye una publicación diaria que s'atopa na última páxina de la primer seición. Cuenta con analís y opiniones que tomen la economía y finances a nivel mundial. El FT llapada a Lex como la so columna d'axenda-setting. La primer columna apaeció'l Llunes 1 d'ochobre de 1945. L'orixe del nome puede atopase en Lex Mercatoria, una espresión llatina que significa lliteralmente "derechu mercantil". Foi concebíu por Hargreaves Parkinson pal Financial News na década de 1930 y movíu Financial Times cuando estos dos fundiéronse.
Lex cuenta con dellos alumnos distinguíos que fixeron les sos carrera en negocios y gobiernu – incluyendo Nigel Lawson (l'ex-canciller Conservador de Facienda), Richard Lambert (direutor de CBI y ex miembru del comité del Bancu de política monetaria d'Inglaterra), Martin Taylor (ex-presidente executivu de Barclays), John Makinson (presidente y direutor executivu de Penguin), John Gardiner (ex-presidente de Tesco), David Freud (ex banqueru de UBS y asesor Labour), John Kingman (ex xefe de UKFI y banqueru en Rothschild), George Graham (banqueru de RBS), Andrew Balls (xefe d'alministración del portafolio de PIMCO) and Jo Johnson (Miembru Conservativo del Parllamentu de Orpington).
FT Weekend
El FT publica una edición sabadiega del periódicu llamáu Financial Times Weekend. Consiste en noticies internacionales económiques y polítiques, Compañíes y Mercaos, Vida y Arte, Casa y Llar y Revista FT.
How to Spend It How to Spend It ye una revista mensual publicada xunto con FT Weekend. Fundada y llanzada por Julia Carrick con Lucia van der Post como fundadora y editora, los sos artículos traten sobre bines de luxu tales como yates, casonaes, departamentos, reloxería, alta cordura y automóviles, según moda y columnes por persones n'industries d'arte, xardinería, alimentos, hoteles y viaxes. Pa celebrar el so 15º aniversariu, FT llanzó la so versión en llinia de la so publicación howtospendit.com el 3 d'ochobre de 2009.
Delles comentaristes de la prensa fueron tomaos por sorpresa pol llanzamientu d'un sitiu en llinia sobre consumu fachendosu mientres l'austeridá financiera de la recesión a finales de los años 2000. La revista foi fecha risión en blogues editoriales rivales, como "empuste" en Telegraph. Una copia 'amansuñada' del complementu foi atopada cuando les fuercies rebalbes aprucieron na Tripoli del Coronel Gaddafi mientres la guerra civil Libia en 2011.
Llinia editorial