Cuauhtémoc Blanco Bravo ye un ex-futbolista y políticu mexicanu. Consideráu unu de los meyores futbolistes mexicanos de la historia. Destacó de primeres de la so carrera como delanteru y estremu, pa dempués consolidase como un volante de creación.
Ye'l segundu máximu goliador históricu del Club América (153), solo per debaxo de Luis Roberto Alves (192) y terceru de la Seleición de fútbol de Méxicu (38), per debaxo de Javier Hernández (48) y Jared Borgetti (46). Sicasí una carauterística singular de la so trayeutoria como goliador en seleición nacional, ye que, a diferencia de la mayoría de los anotadores, la mayor parte de los sos goles realizar en competencia oficial (21), siendo'l máximu goliador mexicanu nesi rubro.
Nel desglose de los sos tantos en competencia: Foi'l primer xugador mexicanu n'anotar gol en tres intervenciones mundialistas: 1 en Francia 1998 a , 1 en Corea-Xapón 2002 ante y 1 en Sudáfrica 2010 a . Coles mesmes, ye xunto a Alberto García-Aspe (1994 y 1998), Rafael Márquez (2006, 2010 y 2014) y Javier Hérnández (2010 y 2014) unu de los 4 xugadores mexicanos qu'anota gol en 2 mundiales consecutivos (1998 y 2002).
Realizó 5 goles en Copa América, siendo asina'l 2º máximu anotador mexicanu debaxo de Luis Hernández (9); Anotó 4 goles en Copa d'Oru, pa ser el 6º máximu realizador de la so seleición;Debaxo de Zague (13), Andrés Guardado (10), Jared Borgetti, Javier Hernández (dambos con 7), Giovani dos Santos (6), Luis Hernández, Luis Miguel Salvador y Pablo Barrera (los trés con 5). Empatáu con Benjamín Galindo, Miguel Sabah, Aldo de Nigris y Oribe Peralta Ye el xugador con más goles na historia de la Copa FIFA Confederaciones, xunto con Ronaldinho Gaúcho (9).
D'últimes, y contemplando el so 12 tantos n'eliminatories pa la Copa del Mundu, 33 de los sos 38 anotaciones fueron en tornéu internacional, dientro d'un representativu nacional nel que ye l'octavu xugador con más partíos apostaos en seleición nacional (120), pero cola segunda trayeutoria más llarga de la historia. Ente'l so primera y postreru partíu de seleición trascurrieron 19 años, 3 meses y 27 díes. De la mesma manera, destaca a nivel internacional de clubes, como'l mayor goliador mexicanu en competiciones suramericanes con 26 tantos (incluyendo los distintos selectivos Pre-Libertadores).
Amás ye'l goliador númberu 23 de la historia nel Campeonatu de Lliga con 147 goles. Tamién destaca como'l 2º máximu goliador en partíos de seleiciones nacionales dientro del Estadiu Azteca, con 15 anotaciones: 6 na Copa FIFA Confederaciones 1999 y 9 n'eliminatories mundialistas; solo dempués de Zague (17).
Anguaño ye alcalde del conceyu de Cuernavaca en resultando ganador nes eleiciones del 7 de xunu de 2015 onde foi postuláu pol Partíu Socialdemócrata de Morelos.http://espndeportes.espn.go.com/news/story/_/id/2295684/cuauhtemoc-blancu-sera-candidatu-por-el-psd-pa-cuernavaca
Futbolista Nació nel barriu de Tepito, pero la so familia camudar na so niñez a la colonia Tlatilco de la Ciudá de Méxicu. Foi afayáu pol promotor Antonio La Coca González mientres xugaba representando a la delegación Azcapotzalco nel Tornéu de les Delegaciones de la Ciudá de Méxicu, en 1989. Debutó con América el 5 d'avientu de 1992, nun duelu correspondiente a la 18ª xornada de la temporada 1992-93 frente a León. Dichu partíu foi celebráu nel estadiu Nou Camp; y Blanco ingresó nel minutu 62 por Raúl Rodrigo Lara. El téunicu que lu fixo debutar foi Miguel Ángel López.Cuauhtémoc Blanco Bravo Mediotiempo.com
América (1ᵉʳ etapa) Mientres les sos primeres dos temporaes como profesional apostó namái 16 alcuentros, solo unu d'ellos de forma completa y ensin xugar más de 700 minutos en total (una situación normal pa un delanteru centru nuevu y mexicanu nun club que nesi momentu cuntaba con delanteros como Hugo Sánchez, Zaguinho y Gérman Martellotto, ente otros). Dicha situación empezó a camudar cola llegada de Leo Beenhakker al banquín americanista na temporada 1994-95. Foi l'holandés el que, adulces, foi otorgándo-y enfotu al xugador, variando la so posición ente centru delanteru o estremu. Tamién lo empobinó por que se portara meyor y abogó por él ante la directiva pa un aumentu de sueldu. So la so direición téunica marcó los sos primeros seis goles na máxima categoría. El primeru d'ellos convertir el 16 de setiembre de 1994 ante Tecos de la UAG nun partíu pola 3ª xornada, apostáu nel Estadiu Trés de Marzu. A partir d'ellí empezó a tener más regularidá. Sicasí, a la fin del tornéu Branu 1997 el direutor téunicu Jorge Solari prescindió de la so participación y foi unviáu en calidá de préstamu a Necaxa per un añu.
Necaxa Una vegada cedíu al club Necaxa, Blanco permaneció nesta institución mientres los dos torneos curtios qu'entendieron el ciclu 1997-98, siendo parte importante del subcampeonatu alcanzáu pol cuadru raxón que perdió la final ante Deportivo Toluca nel Branu de 1998. Foi nesti tornéu, nel que de forma simultánea a lo qu'asocedía na Seleición Nacional, empezó a ser alliniáu como volante de creación. El so desempeñu nesti equipu dexó-y tornar al conxuntu de Coapa.
América (2ª etapa) Allugáu nuevamente como centru delanteru por Carlos Reinoso, vivió la so meyor etapa como goliador. Llogró'l "Campeonatu de golio individual" con 16 anotaciones nel mesmu númberu de xuegos nos que participó mientres l'Iviernu 1998, lideró la ofensiva americanista como meyor anotador en 4 torneos consecutivos y empezó a convertise en referente del equipu por situaciones dientro y fuera de la cancha.
Na Copa Libertadores 2000 tuvo una de les sos más destaques actuaciones a nivel internacional al concretar 9 goles en 12 partíos, incluyendo dos históricos tripletes. El primeru d'ellos el 12 d'abril de 2000 na mayor goliada mexicana de la historia nel tornéu suramericanu, cuando América venció 8-2 a Olimpia. El segundu triplete tuvo precedíu d'una serie d'amenaces de muerte producíes por miembros de les barres del club colombianu América de Cali. América ganara a la escuadra colombiana 2-1 nel xuegu d'ida de los octavos de final, con gol d'últimu minutu de Blanco nel Estadiu Azteca, lo que provocó los mensaxes de perceguera contra'l mexicanu, alvirtiéndo-y del peligru que corría de presentase en suelu visitante. Nel xuegu de vuelta el 9 de mayu, Blanco marcó los trés goles de la victoria 3-2 del equipu mexicanu, lo que-y valió los aplausos de los aficionaos rivales.
Real Valladolid La so actuación en Copa Libertadores foi factor determinante pa la so contratación per parte del Real Valladolid, en calidá de préstamu pa la temporada 2000-01. La so primer temporada viose afeutada polos 8 meses que tuvo inactivu por una mancadura provocada pol xugador trinitariu Ancil Elcock, el 8 d'ochobre de 2000 en xuegu de la Segunda fase de la eliminatoria pa la Copa del Mundu 2002. El so primer gol llegó dempués de la so recuperación na temporada 2001-02, el 29 de setiembre del 2001 ante'l Real Madrid nel Estadiu Santiago Bernabéu. Dichu gol foi anotáu al traviés d'un tiru llibre que significó l'empate. Depués va ser recordáu porque-yos fixo perder a los xugadores del so propiu equipu una quiniela de 4 millones de pesetes na qu'apostaren contra sigo mesmos.nortecastilla.es El xiblíu de Harold y el gol de Cuauhtémoc arruinaron una quiniela nel 2001 A pesar d'un desempeñu aceptable y l'enfotu del téunicu en vez, la so compra definitiva nun se concretó polo cual tuvo que tornar a Méxicu.
América (3ᵉʳ etapa) El so regresu al América pal tornéu Apertura 2002 producir nun momentu en que'l futbolista atópase consolidáu ya identificáu cola etiqueta de figura pal so club. Aquel primer tornéu convertir en líder pasador y goliador del equipu que consiguió'l lideralgu xeneral de la competencia. Actuación qu'oldeó col so desempeñu al siguiente tornéu nel que nun consiguió nengún tantu.
Col regresu al Conxuntu de Coapa del entrenador Leo Beenhakker na Apertura 2003, Blanco recuperó'l so meyor nivel y formó una destacada dupla col chilenu Reinaldo Navia. El so ameyoramientu estender a la disputa de la Copa Libertadores 2004, onde nuevamente sobresalió como pasador y anotador de 4 goles. Dicha participación foi clisada al trate arreyáu nuna engarradiella campal con xugadores del Sao Caetano, depués de la eliminación del equipu mexicanu nel partíu de vuelta de los octavos de final que terminó con empate a unu (previa derrota 2-1 na ida) socedíu'l 11 de mayu nel Estadiu Azteca. Les consecuencies pal xugador foi una suspensión d'un añu de toa competencia responder# por por CONMEBOL, y la so consecuente salida del club pa xugar en Veracruz.
Veracruz Mientres la so participación col equipu veracruzano nel tornéu Apertura 2004, foi parte fundamental de la histórica actuación del so equipu, qu'algamó'l primer llugar de la competencia (daqué que nun consiguía dende la temporada 1949-50), depués d'una racha d'ocho victories consecutives, y encabezando una bien destacada ofensiva integrada por Walter Jiménez, Kléber Pereira, Christian Giménez, ente otros.
América (4ª etapa) Tornó na Clausura 2005 al América de la mano de Mario Carrillo, pa consagrase per primer vegada como Campeón de lliga, facer depués d'una actuación histórica del so equipu (el monarca menos cedíu) y una bien destacada de lo so parte como capitán, anotando dos goles na final frente a Tecos de la UAG, unu de penal nel xuegu d'ida y unu nel de vuelta el 29 de mayu nel Estadiu Azteca. Destacó'l conxuntu ofensivu que formó con Claudio López, Kleber Pereira y Aarón Padilla. Nesti ciclu tamién llograría los Campeón de Campeones 2004-05 y la Copa de Campeones de la Concacaf 2006. Darréu y depués d'una baxa importante de xuegu, conformaría una nueva dupla na ofensiva, esta vegada con Salvador Cabañas, destacando dambos nel subcampeonatu de la Clausura 2007 y l'actuación en Copa Libertadores 2007. Mientres la final marcu los sos últimos dos goles como xugador del América, el 24 de mayu nel Azteca, y el día 27 mientres el xuegu de vuelta nel Estadiu Hidalgo.
Chicago Fire El 1 d'abril de 2007 fichó pol Chicago Fire de la MLS d'Estaos Xuníos, equipu al que s'integró hasta'l final del tornéu mexicanu. Ganó'l títulu de meyor gol na so primer temporada, que resultó esitosa un pocu más no comercial, pos la so presencia atraxo pal so equipu un sector hispanu d'aficionaos. Foi nomináu a Xugador Más Pervalible de la MLS xunto col brasilanu Luciano Emilio y el colombianu Juan Pablo Ángel tamién nesta campaña.
Formó parte del plantel qu'apostó'l MLS All-Star 2008 que se llevó a cabu'l 24 de xunetu de 2008 ante'l cuadru inglés del West Ham United, que terminó 3-2 a favor del equipu d'Estaos Xuníos, nel cual Blanco mete un gol con bona téunica individual y da otru pase pa gol, amás de ser escoyíu'l Xugador Más Pervalible del Partíu.
Lliga d'Ascensu En 2010 al terminar el so contratu col Chicago Fire y con 37 años d'edá, Blanco refuga la posibilidá de retiru y decide siguir la so carrera nos Tiburones Rojos de Veracruz de la Lliga d'Ascensu, polo que nel branu convertir nel primer convocáu a una Copa del Mundu que xuega nun equipu de la segunda categoría del fútbol nacional.
Dempués de la Copa del Mundu y entá rehuyendo la opción de dexar el fútbol, el xugador continua la so trayeutoria na división d'ascensu, desfilando polos equipos Irapuato, Dorados de Sinaloa y Lobos BUAP. Anque con nengún consiguió l'ascensu, sobresalió'l so títulu de Copa Méxicu n'Apertura 2012 con Dorados, el primeru pa un equipu del circuitu d'ascensu en Méxicu.
Puebla