Xuan II de Castiella (Toro, 6 de marzu de 1405-Valladolid, 22 de xunetu de 1454) foi rei de Castiella ente 1406 y 1454, fíu del rei Enrique III «el Doliente» y de la reina Catalina de Lancáster.

Biografía Nació en Toro, nel palaciu del Real Monesteriu de San Ildefonso. Tenía solu dos años d'edá cuando morrió'l so padre, en 1406. Los rexentes fueron la so madre, Catalina de Lancáster y el so tíu paternu, Fernando d'Antequera, que llegaron a un alcuerdu qu'estremaba'l reinu en dos partes.

Mientres la so minoría d'edá volver# a entamar la guerra contra'l reinu nazarí de Granada (de 1410 a 1411) y hubo acercamientos a Inglaterra en 1410 y con Portugal nel añu 1411. Tres el Compromisu de Caspe (1412), el rexente Fernando abandonó Castiella, pasando a ser rei de la Corona d'Aragón col nome de Fernandu I, dexando nel so llugar a dellos llugartenientes: l'obispu Juan de Sigüenza, l'obispu Pablo de Santa María de Cartaxena, Enrique Manuel de Villena, y Per Enfotu de Ribera'l vieyu, adelantado mayor d'Andalucía. Nesta dómina foi suscritu un Concordatu cola Santa Sede, siendo papa Martín V, concordatu que ta consideráu'l primeru suscritu na Historia d'España. Catalina de Lancáster morría'l 2 de xunu de 1418 y nel mes marzu de 1419, Juan foi declaráu mayor d'edá, cuando tenía catorce años, nes Cortes celebraes na villa de Madrid.

Poco dempués Xuan II casóse cola so prima hermana María d'Aragón, fía del so tíu Fernandu I. El matrimoniu celebrar n'Ávila el 4 d'agostu de 1420, mesmu añu nel que concedió'l títulu de «Ciudá» a Villa Real, actual Ciudá Real.

Nesta fase, Xuan II deposita'l so enfotu en Álvaro de Luna, con quien según abarruntaba l'historiador Gregorio Marañón pudo tener una rellación carnal, teniendo tanta influencia sobre'l rei qu'inclusive, en 1422, este llegaría a noma-y condestable de Castiella a pesar de la oposición de la nobleza. Esto provoca l'enfrentamientu colos intereses de los Infantes d'Aragón y los nobles castellanos asociaos con ellos, con episodios como'l fracasáu golpe de Tordesillas de 1420. El sofitu d'Alfonso V d'Aragón a los sos hermanos, los infantes, traería la guerra ente Castiella y Aragón (1429–30). Resolver cola victoria d'Álvaro de Luna y la espulsión de los infantes.

En 1445 finó María d'Aragón y Juan, en segundes nupcias, casóse con Sabela de Portugal. El matrimoniu celebrar en Madrigal de las Altas Torres el 17 d'agostu de 1447.

La reina infundió en Xuan II una desapegadura creciente col condestable Álvaro de Luna, quien foi arrestáu, xulgáu y executáu por degollamiento na Plaza Mayor de Valladolid el 3 de xunu de 1453. Muertu'l condestable, foi sustituyíu nel gobiernu pol Obispu Barrientos.

Xuan II de Castiella finó un añu dempués, el 22 de xunetu de 1454, na ciudá de Valladolid, diciendo nel momentu de la so muerte: «Naciera yo fíu d'un llabrador y fuera flaire del Abrojo, que non rei de Castiella». Foi asocedíu nel tronu pol so fíu Enrequier IV de Castiella.

Sepultura right|thumb|300x300px|Sepulcru de Xuan II ya Sabela de Portugal, realizáu por Gil de Siloé na Cartuxa de Miraflores de Burgos.

Foi enterráu na ilesia de San Pablo (Valladolid) hasta que los sos restos fueron treslladaos d'esti llugar a la Cartuxa de Miraflores xunto a la so segunda esposa, Sabela de Portugal y el so fíu l'infante Alfonso de Castiella, por orde de la so fía Isabel la Católica. El sepulcru de Xuan II ya Sabela de Portugal, realizáu n'alabastru, ye obra del escultor Gil de Siloé.

Nel añu 2006, por cuenta de la restauración de la Cartuxa de Miraflores, la Direición Xeneral de Patrimoniu y Bienes Culturales de la Xunta de Castiella y Lleón decidió realizar l'estudiu antropolóxicu de los restos mortales de Xuan II de Castiella y de la so segunda esposa, quien taben soterraos na cripta sol sepulcru real, según l'estudiu de los restos depositaos nel interior del sepulcru del infante Alfonso de Castiella, que'l so sepulcru ta asitiáu nun llateral de la mesma ilesia. L'estudiu antropolóxicu foi realizáu por Luis Caro Dobón y María Edén Fernández Suárez, investigadores del área d'Antropoloxía Física de la Universidá de Llión. La cadarma del rei Xuan II de Castiella taba casi completu, a diferencia del de la so esposa, la reina Sabela de Portugal, del que solamente quedaben dellos güesos.

Semblanza

Familia

Ancestro Ancestros de Xuan II de Castiella

Matrimonios y descendencia El 20 d'ochobre de 1418 en Medina del Campo casóse con María d'Aragón, fía de Fernandu I d'Antequera, rei d'Aragón. Del so matrimoniu nacieron cuatro fíos: Catalina de Castiella (1422-1424), morrió na infancia, soterrada nel monesteriu de San Pablo de Valladolid. (requier fonte) Leonor de Castiella (1423-1425), morrió na infancia, recibió sepultura nel monesteriu de San Pablo de Valladolid (requier fonte). Enrequier IV de Castiella (1425-1474), quien heredó'l tronu a la muerte del so padre y foi enterráu xunto a la so madre nel monesteriu de Guadalupe. María de Castiella (1428-1429), morrió na infancia, soterrada nel conventu de San Agustín de Dueñas, una y bones l'edificiu conventual llevantar nel so allugamientu actual gracies a la cesión d'unes propiedaes per parte de María d'Aragón.

El 17 d'agostu de 1447 casar por segunda vegada en Madrigal de las Altas Torres con Sabela de Portugal. Frutu del so matrimoniu nacieron dos fíos: Sabela I de Castiella (1451-1504). Heredó'l reinu de Castiella y Llión a la muerte del so hermanu paternu, Enrequier IV. Casóse col so primu Fernandu II d'Aragón, conocíos como los Reis Católicos, y foi soterrada na Capiya Real de Granada. Alfonso de Castiella (1453-1468). Príncipe d'Asturies y pretendiente al tronu. Foi enterráu na Cartuxa de Miraflores de Burgos.

Ver tamién Tabla cronolóxica de reinos d'España Sepulcru de Xuan II ya Sabela de Portugal Sepulcru d'Alfonso de Castiella

Notes

Referencies

Bibliografía

Enllaces esternos

Categoría:Reis y reines de Castiella Categoría:Príncipes y princeses d'Asturies Categoría:Maestres de la Orde de Santiago Categoría:Persones de la provincia de Zamora Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym