Nacionalidá histórica, o nacionalidá, ye un términu usáu nel Estáu Español para caracterizar a les comunidaes autónomes que declaren tener una identidá colectiva particular.
La Constitución española de 1978 reconoz la esistencia de "rexones" y "nacionalidaes", y concéde-yos l'autonomía ensin fixar diferencies alministratives ente elles.
Estes definiciones tienen interpretaciones llegales abegoses y na Constitución española de 1978 recuéyese la espresión: «les nacionalidaes y rexones qu'ensamen [...] la nación española».
El términu « nacionalidá » emplégase, según dalgunos, pa nun equiparar a les comunidaes cola «nación», términu que se reserva pa España (según dalgunos xuristes con calter esclusivu, y según dellos otros, non.)
Anguaño reconózse-yos, y caltienen el calter de nacionalidá a les vinientes comunidaes autónomes : Andalucía: tien calter de «nacionalidá» dende'l primer estatutu de la restauración democrática, pero na reforma en cursu de 2006, camiéntase'l términu «realidá nacional». Aragón: usa'l términu nacionalidá dende les igües feches en 1996 nel so estatutu. Canaries: dende 1996. Cataluña: lo mesmo que n'Andalucia, magar que dende la reforma l'Estatutu de 2006, nel entamu refléxase'l términu «nación». Galicia: faise usu del términu «nacionalidá histórica» nel primer estatutu de la restauración democrática, pero na reforma de 2006 faise consideranza del términu «calter nacional». País Vascu: faise usu del términu «nacionalidá» nel primer estatutu de la restauración democrática. Comunidá Valenciana: nacionalidá dafechu dende l'Estatutu d'Autonomía de 2006.
Referencies
Categoría:Derechu constitucional Categoría:Política d'España Categoría:Organización territorial d'España