El Leicester City Football Club, conocíu tamién pol so llamatu The Foxes, ye un club profesional de fútbol con sede en Leicester, Inglaterra, fundáu en 1884. Anguaño xuega na Premier League. Xubió como campeón del Football League Championship 2013-14, depués de más de diez años apostráu d'esta división. Fundáu orixinalmente col nome de Leicester Fosse, adoptó'l nome Leicester City en 1919.
Na temporada 2015-16 proclamóse campeón de la Premier League per primer vegada nes sos 132 años d'esistencia, lo cual significó una de les mayores fazañes na historia del fútbol mundial.
Historia
Fundáu en 1884 por un grupu d'ex alumnos de la Escuela Wyggeston que como "Leicester Fosse", el club xunir a l'Asociación de Fútbol en 1890. Antes de camudase a Filbert Street en 1891, el club xugó en cinco estadio distintos, incluyendo Victoria Park al sureste del centru de la ciudá y los Belgrave Road Cricket & Bicycle Grounds. El club tamién se xunió a la Lliga de Midland en 1891, y foi escoyíu miembru de la división dos de la Lliga de Fútbol en 1894 dempués de terminar segundu. Nel so debú de la First Football League Soccer de Leicester foi una derrota por 4-3 nel Grimsby Town, con una primer Lliga de ganar la selmana siguiente, contra Rotherham United en Filbert Street. La mesma temporada tamién vio la más grande victoria del club hasta la fecha, una victoria de 13-0 sobre Notts Olímpicu nun partíu de clasificación de la Copa FA. En 1907-08, el club terminó como subcampeón de la segunda división, ganando l'ascensu a la primer división, el más altu nivel del fútbol Inglés. Sicasí, el club foi apostráu dempués d'una sola temporada, qu'incluyó ganar récor del club, una perda de 12-0 contra Nottingham Forest.
1919 - 1940
En 1919, cuando la lliga de fútbol volver# a entamar dempués de la Primer Guerra Mundial, Leicester cesó la so actividá por cuenta de les dificultaes financieres de les que poco se sabe. El club foi reformáu como "Leicester City Football Club". Tres el cambéu de nome, el club esfrutó d'un ésitu moderáu na década de 1920; so la direición de Peter Hodge, pa ser reemplazáu dos meses dempués por Willie Orr. El so meyor resultáu de lliga foi en 1928-29 como subcampeón, superáu por un namái puntu pol Sheffield Wednesday. Sicasí la década de 1930, vio un descensu na suerte, col club apostráu en 1934-35 y dempués de la promoción en 1936-37, otru descensu en 1938-39.
Subcampeón de la FA Cup y llarga estancia na Premier League
El Leicester llegó a la final de la FA Cup per primer vegada na so historia en 1949, que perdió 3-1 ante'l Wolverhampton Wanderers. Sicasí, el club celebró una selmana más tarde, cuando un empate nel últimu día de la temporada aseguraba la sobrevivencia na Division Two. El Leicester ganó'l campeonatu de Segunda División en 1954, cola ayuda d'Arthur Rowley, unu de los delanteros más prolíficos del club. A pesar de que fueron apostraos de la primer división la temporada siguiente, en virtú de Dave Halliday tornaron en 1957, con Rowley anotando un récor de 44 goles nuna temporada. El Leicester permaneció en primer división hasta 1969, que constitúi'l periodu más llargu na máxima categoría.
Los sos 3 finales perdíes y una ganada
So la direición de Matt Gillies y el so asistente Bert Johnson, el Leicester llegó a la final de la Copa FA n'otros dos causes, pero perdió tantu en 1961 y 1963 (dambes contra'l Tottenham Hotspur). Fueron los representantes d'Inglaterra na Recopa d'Europa 1961-62. Na temporada 1962-63, el club llegó a la primer división mientres l'iviernu (Gracies a un sensacional desempeñu en campos xelaos y conxelaos, el club ganó'l llamatu de "Reis de xelu"); quedó en cuartu llugar, el meyor resultáu de la posguerra del club. Gillies empunxo al Leicester a la so primer Copa de Lliga, cuando venció al Stoke por 4-3 nel global. El Leicester tamién llegó a la final de la Copa de la Lliga l'añu siguiente, pero perdió 3-2 nel global ante'l Chelsea FC. Dempués d'un mal empiezu de temporada, Matt Gillies arrenunció en payares de 1968. El so socesor, Frank O'Farrell foi incapaz d'evitar el descensu, pero'l club llegó a la final de la FA Cup en 1969, perdiendo ante'l Manchester City por 1-0.
Años 70
En 1971, el Leicester xubió de nuevu a primer división, y ganó la Charity Shield. Jimmy Bloomfield foi designáu pa la nueva temporada, y el so equipu caltener na primer división. El Leicester llegó a la semifinal de la FA Cup en 1973-74.
Frank MacLintock llega en 1977. El club foi apostráu a la fin de la temporada 1977-78 y MacLintock arrenunció. Jock Wallace volvió a entamar la tradición de los grandes entrenadores escoceses (dempués de Peter Hodge y Matt Gillies) dirixendo al Leicester en 1980. Por desgracia, Wallace foi incapaz de caltener al Leicester na Division One, pero llegó a la semifinal de la FA Cup en 1982. Baxu tutelar de Wallace, surdió unu de los xugadores de la cantera más famosos: Gary Lineker.
Años 90
Brian Little fíxose cargu en 1991 y pal final de la temporada 1991-92 el Leicester llegara a la final de los playoffs por un llugar na nueva FA Premier League, pero perdió ante'l Blackburn Rovers. El club tamién llegó a la final de los playoffs l'añu siguiente, perdiendo 4-3 contra'l Swindon Town, dempués de ganar 3-0 na vuelta. En 1993-94, el Leicester foi promovíu dende los playoffs, superando al Derby County por 2-1 na final. Volvió baxar na 1994-95.
Martin O'Neill llegaría pa 1995. El Leicester clasificar pa los playoffs 1995-96 y venció al Crystal Palace 2-1 con un gol nel últimu sollutu de Steve Claridge p'asegurar una torna inmediata a la Premier League. Arriendes de la promoción, el Leicester establecer na Premier League. O'Neill terminó 33 años d'espera del Leicester pa ganar un troféu importante, ganó la Copa de la Lliga en dos causes, en 1997 y 2000, y foi subcampeón en 1999.
Años 2000
O'Neill foi reemplazáu pol ex téunicu d'Inglaterra Sub-21 Peter Taylor. Mientres esti tiempu, la más recién apaición n'Europa del Leicester terminó nuna derrota por 3-1 ante'l Estrella Colorada de Belgráu el 28 de setiembre de 2000 na Copa de la UEFA de 2001. El Leicester empezó bien so la xestión de Taylor, foi líder de la Premier League mientres dos selmanes na seronda, permaneciendo na engarradiella por un llugar européu la mayor parte de la campaña, primero que un colapsu a final de temporada, abasnar hasta un 13º llugar.
Taylor foi despidíu dempués d'un tarrecible empiezu de temporada 2001-02, y el so socesor, Dave Bassett duró apenes seis meses antes de ser reemplazáu pol so asistente Micky Adams. Los foxes ganaron namái cinco partíos de lliga en tola temporada.
El Leicester treslladar al so nuevu estadiu nel entamu de la temporada 2002-03, poniendo fin a 111 años en Filbert Street. N'ochobre de 2002, el club tenía unes deldes de 30 millones de llibres. Dalgunes de les razones yeren la perda de dineru de TV, la masa salarial grande, más baxes que les tases previstes pa los xugadores tresferíos a otros clubes y 37 millones de llibres nel costu del nuevu estadiu. El Leicester llogró un subcampeonatu na División 1 y la promoción automática de regresu a la Premier League con más de 90 puntos. Sicasí, namái duró una temporada na máxima categoría al quedar postreru con 28 puntos.
N'ochobre de 2006, el ex-presidente del Portsmouth Milan Mandarić foi citáu diciendo que taba interesáu en mercar el club, según los informes, a un preciu d'alredor de 6 millones de llibres. L'alquisición foi anunciada oficialmente'l 13 de febreru de 2007. El 11 d'abril de 2007, Rob Kelly foi despidíu como entrenador y Nigel Worthington foi designáu como xerente interín hasta'l final de la temporada. Worthington salvó al equipu del descensu, pero nun se-y ufiertó'l puestu de forma permanente. El 25 de mayu de 2007, el club anunció al ex entrenador del MK Dons, Martin Allen, como'l so nuevu xefe con un contratu de 3 años. La rellación de Allen con Mandarić púnxose tirante y dempués de namái cuatro partíos, Allen dexó, por mutuu alcuerdu, el club, el 29 d'agostu de 2007. El 13 de setiembre de 2007, Mandarić anunció a Gary Megson como'l nuevu xerente del club, citando la "gran esperiencia" de Megson como un factor decisivu na cita. Sicasí, Megson arrenunció'l 24 d'ochobre de 2007 dempués de namái seis selmanes nel cargu, dempués d'un planteamientu fechu polos sos servicios pol Bolton Wanderers.
El 22 de payares, Ian Holloway foi nomáu entrenador. Holloway fizo historia al convertise nel primer entrenador del Leicester en más de 50 años que ganó'l so primer partíu de lliga nel cargu, superando al Bristol City 2-0. A pesar d'esto, el Leicester baxó a la fin de la temporada 2007/08 n'empatando 0-0 col Stoke City, que marca la temporada 2008-09 como la primer temporada del Leicester fuera de los dos primeros niveles del fútbol Inglés. La so cayida en desgracia tamién vería a Holloway a dise de mutuu alcuerdu dempués de menos d'una temporada nel club, siendo reemplazáu por Nigel Pearson. El club volvió al campeonatu nel primer intentu, acabando campeones de la League One dempués d'una victoria por 2-0 ante'l Southend United con 2 partíos menos. La temporada 2009-2010 vio la renacencia del Leicester con Pearson, una y bones el club terminó quintu y llegó a los play-offs del campeonatu na so primer temporada de vuelta nel segundu nivel. Anque remontaron el 2-0 de la día frente al Cardiff City, finalmente perdieron na tanda de penaltis na semifinal del play-off. El martes 29 de xunu de 2010, confirmóse que Nigel Pearson dexara'l Leicester pa convertise nel entrenador del Hull City porque sentía que'l club yera ronciegu a caltenelo, y que Paulo Sousa fuera convidáu del club nos dos partíos de play-off, faciendo alusión a un posible reemplazu. El miércoles 7 de xunetu de 2010, Sousa foi confirmáu como'l reemplazu de Pearson.
N'agostu de 2010, arriendes de un alcuerdu de patrociniu de trés años colos minoristes llibres d'impuestos del Grupu King Power, Mandarić vendió'l club a un consorciu lideráu por tailandesa llamada Asiática de Fútbol Inversiones (AFI) liderada por Vichai Raksriaksorn de King Power Group. Mandarić, inversor en AFI, caltúvose como presidente del club. El 1 d'ochobre de 2010, dempués d'un mal empiezu que vio al Leicester últimu con namái una victoria de los primeros 9 partíos de Lliga, Paulo Sousa foi despidíu. Dos díes depués, Sven-Göran Eriksson foi nomáu'l so sustitutu, roblando un contratu de dos años. El 10 de febreru de 2011, Vichai Raksriaksorn, parte del consorciu Asia Fútbol Inversiones con sede en Tailandia, foi nomáu nuevu presidente del club dempués de que Mandarić dir en payares pa faese cargu del Sheffield Wednesday.
El Leicester considérase como unu de los favoritos pa la promoción na temporada 2011-12, pero'l 24 d'ochobre de 2011, tres un entamu inconsistente colos Foinos ganando solo 5 de los sos primeros 13 partíos, Sven-Göran Eriksson dexó'l club por consentimientu mutuu. Tres selmanes más tarde, el 15 de payares de 2011, Nigel Pearson torna al club como socesor de Eriksson. Pearson pasaría a llevar a los Foinos a un sestu llugar na temporada 2012-2013, asegurando al Leicester City nel play-off. Sicasí perdieron en semifinales por un global de 3-2 ante'l Watford dempués de que Anthony Knockaert fallara un penalti y Troy Deeney marcara xusto a la fin tres una contra espectacular.
N'abril de 2014, una victoria por 2-1 sobre'l Sheffield Wednesday, sumáu a les derrotes del Queens Park Rangers y del Derby County, dexó al Leicester a faese col ascensu a la Premier League dempués d'una ausencia de 10 años. El 22 d'abril de 2014, una victoria por 1-0 sobre'l Bolton Wanderers nel Reebok Stadium vio fixo que'l Leicester convertir nel campeón de la Football League Championship 2013/14, llogrando la increíble cifra récor de 102 puntos (la séptima vegada que fueren campeones de la segunda división inglesa).
Regresu a la Premier League: Milagrosa salvación (2014-15) ya inesperáu títulu (2015-2016)