Natalia Cohan de Kohen , conocida como Natalia Kohen, foi una artista plástica y escritora arxentina, ganadora de numberosos premios y Personalidá Destacada de la Cultura de la Ciudá de Buenos Aires.Lily Sosa de Newton, Diccionariu biográficu de muyeres arxentines. Plus ultra. ISBN 978-950-21-0774-5Romualdo Brughetti, Nueva Historia de la Pintura y l'Escultura na Arxentina, Ediciones d'Arte Gaglianone, 1991, Buenos Aires.Vicente Gesualdo, Aldo Biglione y Rodolfo Santos: Diccionariu d'Artistes Plásticos na Arxentina, Buenos Aires, 1988María Laura San Martín, Curtia historia de la pintura arxentina contemporánea, Buenos Aires, Editorial Claridá, 1993, ISBN 9789506200695
Trayeutoria Natalia Cohan nació en 1919 na provincia de Mendoza, Arxentina. Estudió na Facultá de Filosofía y Lletres de la UBA en Buenos Aires y exerció como profesora de Lletres mientres años.
Casóse con un poderosu y ricu industrial, Mauricio Kohen, dueñu de la farmacéutica Arxentina. Mientrés años Natalia foi la direutora de la Fundación Arxentina.
Depués empezó los sos estudios de pintura xunto a la grabadora Aída Carballo n'Arxentina y na Sir John Cass School of Art en Londres, amás del Gabinete de Dibuxu y Grabáu del British Museum en Londres. Como artista plástica, Natalia Kohen realizó esposiciones de pintura, de dibuxu y de grabáu nel país y nel esterior y llogró premios municipales y nacionales.
Como escritora, publicó dellos llibros de rellatos y poemes y ganó numberosos premios.L'artista, l'heriedu y les duldes El so cuentu L'home de la corbata colorada, inspiró'l ballet «L'home de la corbata colorada» de Julio Bocca.
En 2005 foi declarada insana depués de que fuera diagnosticada d'Enfermedá de Pick pol doctor Facundo Manes.causa xudicial-contra-el-neurologo-de-Cristina-Kirchner-20131010-0046.html Cómo terminó la causa xudicial contra'l neurólogu de Cristina Kirchner Un xuiciu posterior demostró que taba sana y fuéron-y devueltos los sos bienes.Una mano pa Natalia
Esposiciones coleutives 1999/2000 -Esposición coleutiva: Fundación Julio Bocca, nel Palais de Glace, Buenos Aires, Arxentina. 2000 -Iª Bienal Arxentina de Gráfica Llatinoamericana. Convidaos d'Honor, Museo Eduardo Sívori, Buenos Aires, Arxentina.
Esposiciones individuales Realizó numberoses exposicines en forma individual, ente elles: 1974 -Galería Galatea, Buenos Aires, Arxentina. -Muséu d'Arte Americano, Maldonado, Uruguái. 1976 -Galería Bonino, Buenos Aires, Arxentina. 1977 -Muséu d'Arte Americano, Maldonado, Uruguái. 1978 -del Retiro Galería d'Arte, Buenos Aires, Arxentina. -Muséu Municipal, Olavarría, Arxentina. 1980 -Muséu d'Arte Americano, Maldonado, Uruguái. 1981 -del Retiro Galería d'Arte, Buenos Aires, Arxentina. 1984 -Centoira Galería d'Arte, Buenos Aires, Arxentina. -Galería Hache Sarmiento, Buenos Aires, Arxentina. 1985 -Galería Casa Taller, Maldonado, Uruguái. -Galería Praxis, Mar del Plata, Arxentina. -Galería La Gran L'Aldea, Buenos Aires, Arxentina. 1986 -Galería Rubbers, Buenos Aires, Arxentina. 1987 -Galería La Gran L'Aldea, Buenos Aires, Arxentina. 1988 -Centoira Galería d'Arte, Buenos Aires, Arxentina. 1990 -Galería del Bon Ayre, Martínez, Arxentina. 1993 -Galería Vermeer, Buenos Aires, Arxentina. 1994 -Llibrería Clásica y Moderna, Buenos Aires, Arxentina. 1995 -Muséu d'Arte Hispanoamericano "Isaac Fernández Blanco", Buenos Aires, Arxentina. 1996 -Staël Gallery, Punta del Este, Uruguái. 1997 -Staël Gallery, Punta del Este, Uruguái. 2000 -Arte BA 2000. 1ª Feria de Galeríes d'Arte del Mercosur, Buenos Aires, Arxentina. 2001 -Arte BA 2001, Buenos Aires, Arxentina.
Obres escrites Escribió rellatos, poemes y noveles, amás de llibros d'arte. Patios (1981), premiáu pola Cámara Arxentina de Publicaciones, Edición del Institutu Salesianu d'Artes Gráfiques, Buenos Aires. Historia de Patios (1996). Cortes Tresversales (1970) poemes. Edición Francisco Colombo. La imaxe que conozo (1973) poemes. Edición Francisco Colombo. Toles Mázcares (1997) cuentos. Tarrezas Grupu Editorial. El Color de la Señardá. Editorial L'Atenéu. El Collar (2000) novela. Ameghino Editora. Plaquettes pa bibliófilos: rellatos y aguafuertes. Trés escoyíes (1971). Serafina (1977). Scapulae Alatae (1984) prosa poética con dos aguafuertes orixinales de Raúl Alonso. Ocasiones bien especiales (1991). La Solombra (1999). L'home de la corbata colorada (2000), con un aguafuerte d'Antonio Siguí.
Reconocencies 1973 -Premiu de Dibuxu nel Salón Municipal d'Artes Plástiques Manuel Belgrano, Buenos Aires, Arxentina. 1975 -Premiu nel XI Salón Nacional de Grabáu y Dibuxu, Buenos Aires, Arxentina. 1978 -Premiu Salón Barrios de Buenos Aires, Buenos Aires, Arxentina. 1982 -Premiu "Los Llibros Meyor Impresos y Editaos na Arxentina", Cámara Arxentina de publicaciones (reproducción de 26 acuareles inédites), Buenos Aires, Arxentina. 1983 -Premiu Salón Nacional de Poemes Ilustraos, Casa del Poeta, La Plata, Arxentina. En 1986 llogró'l Premiu Mecenes pol so trabayu na Fundación Argentia de Ciencia y Cultura. 2000 -Primer Premiu "Los Llibros Meyor Impresos y Editaos na Arxentina" Bieniu 1998-1999, Cámara Arxentina de Publicaciones ("El Color de la Señardá, casi una autobiografía", L'Atenéu, Buenos Aires, 1998. Inclúi 66 fotografíes), Buenos Aires, Arxentina. En 2009 la Llexislatura de la Ciudá de Buenos Aires nomar Personalidá Destacada de la Cultura de la Ciudá de Buenos Aires.
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Pintores d'Arxentina Categoría:Persones de la provincia de Mendoza