Christiane Rochefort foi una escritora feminista francesa.Ficha de Christiane Rochefort nel sitiu web IMDb (Internet Movies DataBase).

Datos biográficos Nació nuna familia parisina d'izquierda de clase trabayadora.Marwick, Arthur (2002): The arts in the West since 1945. Oxford University Press, 2002. ISBN 9780192892669. Mientres la Guerra Civil Española (1936-1939) ―cuando la escritora tenía 19 años― el so padre xunir a les Brigaes Internacionales.Aldrich, R.; y Wotherspoon, G. (2001): Who's who in contemporary gay and lesbian history: from World War II to the present day (páx. 356). Routledge, 2001. ISBN 9780415229746. Consultáu'l 12 de xineru de 2015.

Estudió psiquiatría, psicoloxía y etnoloxía en la Sorbona, anque nun terminó los sos estudios. Foi oficinista nel Ministeriu d'Información. y mientres dellos años, el periodismu pal Festival de Cannes, onde se-y va devolver. Tamién trabayó con Henri Langlois na Cinemateca de París.

Rochefort trabayó como periodista y dende 1943 pasó quince años como amestada de prensa al Festival de Cine de Cannes. Publicó dellos llibros so los seudónimos Benoît Becker y Dominique Féjos antes de publicar en 1958 (a los 41 años d'edá) la so primer novela, Le repos du guerrier (El reposu del guerreru), basada na so rellación col escritor Henri-François Rei (1920-1987). Como delles de les sos noveles posteriores, Le repos du guerrier foi un superventes. En 1962 foi afechu nuna popular película dirixida por Roger Vadim, y protagonizada por Brigitte Bardot.

En 1962 participó como actriz nel curtiumetraxe Los 4 golpes, dirixíu por François Truffaut; con Gloria Algorta (la víctima), Marie Laforêt (cómpliz nᵘ 2) y François Truffaut (el asesín).Ficha de la película Los cuatro golpes nel sitiu web IMDb (Internet Movies DataBase).

Les sos noveles estremar ente les sátires sociales realistes ambientaes na Francia de la dómina, y fantasíes utópiques o distópicas.Holmes, Diana (2000): French Women's Writing (1848-1994). Londres: A&C Black, 2000. ISBN 9781847141002. Tienen fuertes elementos sexuales.Alex Hughes: «Erotic writing» in Hughes, Alex; y Reader, Keith (1998): Encyclopaedia of contemporary French culture (páxs. 187-88). Londres: Routledge, 1998. ISBN 0415131863.

Artista apasionada y versátil, dedicó gran parte del so tiempu a la música, el dibuxu, la pintura, la escultura, y l'escritura. Activista, participó viviegamente nel primer Movimientu de Lliberación de les Muyeres. En xunetu de 1971 ayudó a Simone de Beauvoir, Jean Rostand y otres a crear l'asociación feminista Choisir causar des Femmes ('escoyer la causa de les muyeres').

En 1988 ganó'l premiu Médicis.

miniatura|300px|Balta de Christiane Rochefort.

Finó'l 24 d'abril de 1998 nel pueblu de Le Pradet, cerca de Tolón, nel sur de Francia. Ta soterrada nel campusantu Père-Lachaise (división 22), en París.

Obres

Noveles 1953: Le Démon des pinceaux (nouvelle) en Les Œuvres llibres. París: Fayard 1955: Le Fauve et le Rouge-gorge (nouvelle) en Les Œuvres llibres. París: Fayard 1956: Cendres et Or. París: Éditions de Paris 1957: Une fille mal élevée. París: Éditions de Paris sol seudónimu de Dominique Féjos 1958: Tes mains. París: Éditions de Paris sol seudónimu de Dominique Féjos 1958: Le Repos du guerrier. París: Éditions Grasset (Prix de la Nouvelle Vague). 1961: Les Petits Enfants du siècle. París: Grasset 1963: Les Stances à Sophie. París: GrassetLiukkonen, Petri: «Christiane Rochefort», artículu publicáu nel sitiu web Books and Writers (kirjasto.sci.fi). Finlandia: Kuusankoski Public Library. Archiváu dende l'orixinal el 10 de febreru de 2015. 1966: Une rose pour Morrisson. París: Grasset 1969: Printemps au parking. París: Grasset 1972: Archaos ou le Jardin étincelant. París: Grasset 1975: Encore heureux qu'on va vers l'été. París: Grasset 1978: Pardonnez-nous vos enfances (nouvelles) avec Denis Guiot. París: Denoël 1982: Quand tu vas chez Les femmes. París: Grasset 1984: Monde est comme deux chevaux. París: Grasset 1988: El Porte du fond. París: Grasset (premiu Prix Médicis). 1997: Conversations sans paroles. París: Grasset

Ensayos 1970: C'est bizarre l'écriture. París: Grasset. Publicáu en Quebec (Canadá), sol títulu: Journal de printemps, récit d'un livre, Éditions de l'Étincelle (1977). 1976: Les enfants d'abord. París: Grasset 1984: Monde est comme deux chevaux. París: Grasset

Traducciones y adautaciones 1965: En flagrant délire (intentu de traducción con Rachel Mizrahi de In His Own Write, de John Lennon). París: Robert Laffont. 1966: Le cheval fini d'Amos Kenan (traducción). París: Grasset. 1974: Les tireurs de langue d'Amos Kenan y Pierre Alechinsky (adautación). París: Éditions Yves Rivière. 1976: Holocauste 2 d'Amos Kenan (traduction). París: Flammarion.

Otros 1978: Ma vie revue et corrigée par l'auteur ('la mio vida, revisada y correxida pola autora'), autobiografía, a partir d'entrevistes con Maurice Chavardès. París: Stock 1997: Adieu Andromède (testos). París: Grasset 2015: Journal préposthume possible (diariu personal, 1986-1993). París: Éditions iXe Christiane Rochefort utilizó'l seudónimu coleutivu de Benoît Becker pa les hestories escrites con Guy Bechtel, Jean-Claude Carrière, Stephan Jouravieff y José-André Lacour. París: Fleuve Noir (collection "Angoisse").

Filmografía (parcial) y teatru 1960: La vérité de Henri-Georges Clouzot, guión de Henri-Georges Clouzot, Véra Clouzot, Jérôme Géronimi y Christiane Rochefort. Con Brigitte Bardot, Charles Vanel y Fernand Ledoux. 1961 Le Repos du guerrier: Raf Vallone afacer pal teatru, la obra foi puesta n'escena en 1961 nel Théâtre de Paris cola direición de Jean Mercure. 1962: Le repós du guerrier, de Roger Vadim; con Brigitte Bardot; esta foi una de los dos grandes películes que «van llanzar» a Brigitte Bardot al estrellalgu. 1963: Ce monde interdit (Questo mondu proibito) de Fabrizio Gabella; participó na escritura del guión. 1971: Les stances à Sophie de Moshé Mizrahi, guión de Moshé Mizrahi y Christiane Rochefort basáu na novela de Rochefort. Con Bernadette Lafont, Michel Duchaussoy et Bulli Ogier. 1973: La ville bidon (La décharge), de Jacques Baratier, guión de Jacques Baratier, Christiane Rochefort y Daniel Duval. Con Bernadette Lafont, Daniel Duval y Roland Dubillard.

Referencies

Enllaces esternos

Obres de Christiane Rochefort, nel sitiu web Perso Orange (Francia).

Categoría:Novelistes de Francia Categoría:Ensayistes de Francia Categoría:Traductores de Francia Categoría:Escritores de Francia Categoría:Traductores del inglés Categoría:Traductores al francés Categoría:Traductores de Francia Categoría:Persones de París