El synth pop (n'asturianu pop sintetizáu), ye un xéneru musical deriváu de la música electrónica, combinada cola música discu, la new wave y el pop y desenvueltu a finales de los años 70 y principios de los años 80, principalmente nel Reinu Xuníu y Alemaña.
Tamién sirvió de plataforma pal surdimientu de los nuevos estilos de música electrónica como'l house, el techno y el trance, y tamién dio pasu del soníu discu al soníu dance.
Influyíos por David Bowie, Brian Eno, Donna Summer (de la mano d'unu de los pioneros nel xéneru Giorgio Moroder), Kraftwerk, OMD, Ultravox (primeros años) y otros, los representantes d'esti xéneru desenvolvieron un nuevu estilu musical, marcando la década de 1980.
Carauterístiques Mientres la música popular más común nel mundu industrializáu yera realizada con preseos electrónicos, el synth pop tenía los sos propios enclinos estilísticos que lo estremen d'otra música producida colos mesmos medios. Estos inclúin la esplotación de l'artificialidá (los sintetizadores son usaos p'asonsañar preseos acústicos), l'empléu de ritmos mecánicos, arreglos vocales como contrapuntu a l'artificialidá de los preseos y el modelu ostinato como efeutu. Les estructures de cantares synth pop son xeneralmente iguales a les de la música pop.
Los preseos que s'usaben básicamente yeren: La caxa de ritmos Roland TR-808. La caxa de ritmos Roland TR-909. El módulu de llinia de baxu TB-303 de Roland, usáu de primeres, en 1981 y 1982. Linn Drum Box: esta caxa de ritmos foi utilizada por grupos de la dómina. Prophet 5 de Secuential Circuits foi un sintetizador analóxicu usáu a principios de los años 80. La llinia de sintetizadores Moog tamién foi una pilastra del movimientu synth pop.
Tamién el desenvolvimientu del sistema d'informática musical MIDI dexó la comunicación universal ente ordenadores y sintetizadores, que s'usa na actualidá.
Historia y desenvolvimientu del synth pop Los oríxenes del synth pop remontar al desenvolvimientu de los sintetizadores y la música electrónica, pero tou empezó cuando los pioneros de les melodíes electróniques, el grupu alemán Kraftwerk, graben el so cuartu álbum, Autobahn, en 1974, camudando'l desenvolvimientu de la música electrónica y popular. L'usu que se-y dio a los sintetizadores per parte del entós tríu conformáu por Ralf Hütter, Florian Schneider y Wolfgang Flür los catapultó al ésitu internacional. El so revolucionariu trabayu, futurista y orixinal pa la dómina, sería decisivu nel desenvolvimientu de la música nos años posteriores ya influyiría fuertemente a los artistes que vendríen unos años dempués, especialmente nel Reinu Xuníu.
Los primeros años (1977-1979) thumb|250px|Kraftwerk. En plena esplosión punk, una serie d'artistes influyíos por Kraftwerk y amás por otros músicos como Roxy Music, Brian Eno y David Bowie, van empecipiar la esperimentación con sintetizadores y van empezar a incorporalos como un preséu más xunto coles guitarres, bateríes y baxos. D'esta manera, nel Reinu Xuníu empecipiaríase un nuevu estilu musical, de primeres con pocos grupos, pero que más tarde collecharíen grandes ésitos ya influyiríen nel mundu de la música. Sicasí'l punk, xéneru vixente nesos años, y los sos derivaos direutos, como'l post-punk y l'indie rock, opacarían al synth pop mientres esa dómina.
En 1973, Brian Wilson grabó un EP de música esperimental llamáu Mount Vernon and Fairway (A Fairy Tale), el mesmu foi editáu xunto al álbum Holland nel citáu añu. Más tarde, Wilson grabó para The Beach Boys l'álbum Love You, inspiráu en Switched-On Bach de Wendy Carlos (un álbum de pieces de Bach interpretaes con sintetizadores), asina la instrumentación de Love You foi ta compuesta casi na so totalidá por sintetizadores analóxicos con teunoloxía d'última xeneración, como'l Minimoog. Los arreglos y amiestos d'estos preseos fueron fechos como'l carauterísticu muriu de soníu (wall of sound), por cuenta de la fascinación que tenía Brian Wilson del trabayu de Phil Spector.
Nel Reinu Xuníu, el xéneru foi primeru representáu per bandes como Ultravox, Dalek I Love You, Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD), The Human League, Japan, Be-Bop Deluxe, Tubeway Army, Vice Trata, Cabaré Voltaire, Visage, Throbbing Gristle, Soft Cell, Blancmange, The Buggles, New Musik y, darréu, Depeche Mode. Tamién dellos solistes como Gary Numan (cantante de Tubeway Army), Thomas Lleer y Robert Rental.
Ultravox llanzó los sos dos primeros álbumes en 1977, Ultravox! y Hai! Hai! Hai!, nos cualos Billy Currie usaba los teclaos d'una manera munches vegaes non tan protagonista, pero facer estensamente nos dos cantares finales de cada álbum, My Sex y Hiroshima Mon Amour, respeutivamente, pero'l grupu nun dio la reblagada hasta 1978, cuando llanzó Systems of Romance, qu'amás ye consideráu un referente nel orixe del movimientu new romantic.
Landscape llancen en 1977 un EP llamáu O2XME1X2MUCH. Coles mesmes, otros grupos como The Buggles y New Musik, formaos en 1977 y que teníen como cantantes a dos futuros productores aclamaos, Trevor Horn y Tony Mansfield respeutivamente, esperaríen hasta 1979 pa grabar y llanzar los materiales que los fadríen debutar: Video Killed the Radio Star y Straight Lines, respeutivamente. Japan graba a finales de 1977 el so primer álbum, Adolescent Sex, y llanzar a empiezos de 1978, con un soníu glam rock entemecíu col sintetizador de Richard Barbieri.
The Human League llanza en 1978 el so primer senciellu, Being Boiled, onde usaron solo sintetizadores, caxa de ritmos y cintes magnétiques como preseos dando orixe al subxéneru electropop. En payares de 1978 debuta Tubeway Army con un álbum homónimu, grupu lideráu por Gary Numan, que se convertiría nuna de les figures del synth pop más reconocíes.
Nel condáu nortizu de Merseyside formábense Dalek I Love You (1977) y OMD (1978), que los sos primeros materiales tampoco tendríen un ésitu abondu.
Por cuenta de que l'usu de los sintetizadores yera pocu convencional y especialmente polo fuerte que yera'l punk nesi momentu, estos artistes pasaron casi inalvertíos hasta'l so cayente nel Reinu Xuníu hacia 1980.
Transición y cambeos (1979-1980)
Munches de les primeres bandes de synth pop nun llograron l'ésitu por cuenta de munches circunstancies, ente elles el punk. Por eso los cambeos nun se fixeron esperar, tantu nel estilu de faer música, que yera de manera más esperimental, como nel d'alliniaciones en ciertos grupos. A partir d'ende, lo que nun se llogró na década de los setentas, pudo faese na siguiente, llogrando faer del sintetizador una predominancia. Hubo casos de bandes d'enclín más roquera qu'esperimentaron momentáneamente colos sintetizadores, como nel casu de The Skids (Goodbye Civilian, 1980) y Joy Division (As You Said, 1980).
Pa 1979, Ultravox yá sufriera una serie de cambeos de soníos nel so repertoriu. Años tras, yera más bultable la so influencia del glam rock y el punk, como parte de los sos dos primeros álbumes Ultravox! y Hai! Hai! Hai!, respeutivamente, ente que les sos orientaciones escontra'l synth pop yeren destacaes con poca notoriedá, pero dando los sos primeros pasos nos cantares finales d'estos dos discos (y los senciellos de la dómina), habiendo, sicasí, una gran predominancia na guitarra llétrica. Pa Systems of Romance, los roles empezaron a camudar, colos sintetizadores alquiriendo cada vez más protagonismu que la guitarra. Pero en 1979, John Foxx, cansáu de los fracasos comerciales y les tensiones col restu de los miembros, abandona'l grupu pa faese solista. Esi mesmu añu, el tecladista y violinista de la banda Billy Currie empieza a formar parte del proyeutu Visage, onde conoz a Midge Ure, con quien entabla la so amistá. Ure, interesáu n'ayudar a completar l'alliniadura de Ultravox, decide reemplazar a Foxx y el guitarrista Robin Simon (dixebráu poco primero que Foxx) al empar, siendo aceptáu un pocu dempués. A finales d'esi añu, l'anováu Ultravox entama una nueva xira y en 1980 sale l'álbum Vienna, que la so cantar homónimu (y el so vídeoclip) ábre-yos les puertes del ésitu. Vienna ye un álbum con más elementos de sintetizador que los anteriores con John Foxx.
Pela so parte, John Foxx grabó'l so primer álbum solista a finales de 1979, yá con un usu casi completu de sintetizadores y otros materiales electrónicos, llegando a sonar casi al estilu de Kraftwerk y The Human League; l'álbum llamaríase Metamatic, salíu a empiezos de 1980, que llegaría a tar nos puestos más altos del chart británicu, con cantares destacaos como Underpass y No-One Driving, sacaes tamién en senciellos.
The Buggles, primero foi compuestu por Trevor Horn, Geoffrey Downes y Bruce Woolley. Esti tríu compunxo Video Killed the Radio Star y Clean Clean en 1977, añu en que se formaron y vivíen xuntos nun apartamentu. En 1979 Woolley dixebrar del grupu y forma Bruce Woolley And The Camera Club con Thomas Dolby y llanza esi añu English Garden, que contenía dambos cantares que compunxera en The Buggles. Video Killed The Radio Star foi sacáu en dichu añu como senciellu tantu por éstos como por Woolley y el so grupu, pero la versión de los primeres terminó con más ésitu.
Anque Joy Division yera conocíu polos sos enclinos al xéneru góticu, empecipiándose como munches bandes de la so dómina nel punk, en 1980 llegó a llanzar un cantar llamáu As You Said y el so últimu álbum Closer, que amosaben una orientación escontra la electrónica, especialmente nel casu del primeru. El guitarrista y tecladista Bernard Sumner y el cantante Ian Curtis almiraben tamién el synth pop de Kraftwerk, amosando'l so otru llau musical antes del tráxicu suicidiu de Curtis en mayu de 1980. Con Closer llanzáu póstumante, pocu dempués el restu de la banda camuda'l so nome a New Order, y camudaríen pasu ente pasu al xéneru synth pop.
The Human League taba formáu orixinalmente por Philip Oakey, Martyn Ware y Ian Craig Marsh. La banda llanza'l so primer álbum, Reproduction, en 1979, y Travelogue, en 1980. A pesar de ser una de les primeres bandes de synth pop en sacar un discu dedicándose dafechu a esi xéneru (a diferencia de Ultravox, Tubeway Army y Japan), The Human League nun algamar ésitu, conduciendo a una serie de cambeos: Ware (quien nun se llevaba bien con Oakey) decidió dise, siendo siguíu por Marsh. Oakey quedar col nome de The Human League y reclutó a unes moces nuna discoteca pa faer de reclamu del grupu. Pela so parte Ware y Marsh formaron de volao un proyeutu llamáu BEF, que convidaba a diversos cantantes a tomar parte nel so repertoriu; depués formen Heaven 17 con Glenn Gregory, un vieyu conocíu quien primero yera vistu por ellos como'l cantante de The Human League.
Japan, como Ultravox, taba enraigonáu nel glam rock y utilizaba dellos soníos electrónicos. Como Billy Currie en Ultravox, Richard Barbieri yera l'únicu del so grupu qu'aprovía'l sintetizador. Dempués del llanzamientu de Adolescent Sex y Obscure Alternatives, empieza una transición nel soníu de la banda, saliendo Quiet Life, qu'aprovía un soníu un pocu más electrónicu y ensin enforma usu de la guitarra. A pesar del ésitu, Japan sale del sellu Hansa y robla contratu con Virgin, que apróve-y en 1980 el so primer gran álbum Gentlemen Take Polaroids, con un soníu más electrónicu y evolucionáu. Sicasí el resultáu más esperada vendría en 1981 con Tin Drum, que contendría ésitos como Ghosts.
Tamién Trevor Horn al desintegrarse el grupu The Buggles, decide esperimentar col grupu The Art of Noise creando una combinación harmoniosa ente synth pop, Ambient y soníos esperimentales, ayudar del entós nuevu Fairlight CMI, el primer sintetizador sampler.
En 2009 la BBC presentó un documental llamáu SYNTH BRITANNIA onde fala sobre la hestoria del synth pop nel Reinu Xuníu.
Nesti documental presenta grupos, como por casu: Cabaré Voltaire, The Human League o Heaven 17 falando de la so historia ya influencies pal mundu.
Años 1980