Pascale Ogier foi una actriz teatral y de cine francesa. Actriz rohmerianaVincent Canby, «Eric Romer's "Full Moon In Paris" Opens.», en The New York Times - Weekend Desk, p. 5, col. 1, Nueva York, 7 de setiembre de 1984. sumida en plena mocedáM. Lesauvage, Entrevista con Dorothée Smith, Exponaute, París, 1 d'ochobre de 2013, ella quedó como iconuPhilippe Azoury, Pascale Ogier, pantasma de la lluna llena, en Obsession - Le Cahier des tendances de l'Obs, n° 21, Le Nouvel Observateur, París, 25 d'ochobre de 2014 y figura murnia Antoine de Baecque, «La grâce de Pascale Ogier, vingt ans après.», en Libération, n° 7295, p. 37, París, 25 d'ochobre de 2004 d'una dómina, los años 1980P. Ogier, citada en Claude Ventura, «Les petits papiers de Pascale O.», en Cinéma, Cinémas, Antenne 2, París, 3 d'ochobre de 1984.

Biografía

La Nouvelle vague (1958-1977) El so nome completu yera Pascale Marguerite Cécile Claude Colette Nicolas, y nació en París, Francia, siendo los sos padres Marie-France Thielland, la futura actriz Bulli Ogier, y el músicu Gilles NicolasActa de nacencia n° 16/2304/1958. Pascale Ogier tenía dos años d'edá cuando los sos padres dixebráronseA. Diatkine, « Analayar absolue », en Libération, París, 4 de xineru de 1999. La so madre tenía entós ventiún años y algamaba la mayoría d'edá. Ogier tenía ocho años cuando la so madre pasó del teatru al cine, y a los diez años afayó l'interior de los platós, siendo comparsa nun filme que la so madre rodó so la direición d'André Téchiné, Paulina s'en va.

Yá adolescente, el segundu home de la so madre, Barbet Schroeder —que yera, por aciu la sociedá Les Films du Losange, productor d'Éric Rohmer—, empecipiar nel universu de Charles Bukowski. Estudiante de lliteratura y cine na Universidá Sorbona Nueva París 3, ella atayó'l so cursu, en contra del conseyu de la so madre, pa dedicase a la interpretaciónLawrence Van Gelder, « At The Movies. », en The New York Times - Weekend Desk, p. 6, col. 5, Nueva York, 7 de setiembre de 1984..

Patrociniu de Losange (1978-1980) Pascale Ogier llogró'l so primer papel en 1978, nel segundu llargumetraxe de Jean-Claude Brisseau Jean-Claude Brisseau, La Vie comme ça., Institut national de l'audiovisuel, Bry-sur-Marne, 1978.

Éric Rohmer ufiertó-y un segundu papel, xunto a Arielle Dombasle, nuna adautación lliteral de Perceval o'l cuentu del Grial, de Chrétien de Troyes, n'octosílabos. Como tolos otros actores del filme, ella apurrió la so voz al coru qu'acompañaba a la música medieval qu'ilustraba les distintes escenesG. Robert, Perceval le gallois d'après des airs des XIIe et XIIIe siècles., ref. 14015, Disques Adès, París, 1978, 33 t.

Ella conoció, nel Festival du Nouveau Cinéma de Montréal, a Jim Jarmusch, col cual tuvo una rellación íntima, anque foi cola so direutor artísticu, Benjamin BaltimoreBenjamin Baltimore realizó un gran númberu de cartelos para distintos direutores, dende François Truffaut a Peter Greenaway, col que vivió en pareya al añu siguiente. Yera una dómina despreocupada na cual les toxicomaníes o'l sida nun habíen inda frenáu la llibertá sexual, y na cual ella tenía'l vezu, xunto a les sos amistaes de xente bon chic bon genre (ente elles Jim Jarmusch, Eva Ionesco, Christian Louboutin, Thierry Ardisson, Alain Pacadis, Pauline Lafont y la so madre, Bernadette Lafont, Pascal Greggory, Elli Medeiros, Virginie Thévenet o Roland Barthes), de siguir la cultura underground del llocal Le Palace, en ParísPascal Greggory, «Hommage à Wim Wenders», en Numéro Homme, París, setiembre de 2011, nun Montmartre posmodernu.

En 1979, Éric Rohmer dirixir nel Théâtre des Amandiers nuna nueva traducción francesa fecha por él mesmu de Das Käthchen von Heilbronn. Pascale Ogier fixo'l papel principal, actuando xunto a Marie Rivière, Arielle Dombasle y Rosette, que reemplazaba a Béatrice Romand, otra de les actrices preferíes de RohmerG. Couteau, les Rohmeriennes , en Filmdeculte.com, París. En 1980, la versión televisiva de la obra llevar a la pequeña pantalla tres el so paréntesis teatral.

Rivette / Rohmer (1981-1984) En 1981, Pascale Ogier collabora cola so madre nel guión del filme Le Pont du Nord, dirixíu por Jacques Rivette, cineasta que sustituyera a Éric Rohmer na direición de la redaición de Cahiers du Cinéma por motivos de índole políticaAntoine de Baecque y Noël Herpe, Eric Rohmer, Éditions Stock, París, 2014, 604 p.. Pascale Ogier interpretó unu de los dos principales papeles acompañada pola so madre, Bulle Ogier. La so actuación valió-y ser reconocida nos Estaos Xuníos como una esperanza del cine Vincent Canby, «Rivette's "Le Pont Du Nord".», en The New York Times - Cultural Desk, p. 26, col. 1, Nueva York, 7 d'ochobre de 1981. Ella posó esnuda al añu siguiente frente al oxetivu del so compañeru Benjamin Baltimore como Marianne, pal cartelu de la revista Perspectives du cinéma français del Festival de Cannes de 1982.

En 1983, Ken Mac Mullen confió-y unu de los dos principales papeles de Ghost Dance, filme esperimental sobre la interpretación que Jacques Derrida faía de les pantasmesM. El Hadj, Jacques Derrida en Le bon plaisir, France Culture, París, 22 de marzu de 1986Jacques Derrida, en Bernard Stiegler, Échographies de la télévision, p. 133-135, Galilée-Institut national de l'audiovisuel, París, 1996, citáu en Cary Wolfe What is Posthumanism?, p. 92-93, Universidá de Minnesota Press, Minneapolis, 2010.

Éric Rohmer confió-y en 1984 el papel principal de Les nuits de la pleine lune, foi un filme de tonu esistencialista que representó bien la 'movida parisina' paralela a la madrilanaClaude-Jean Philippe, Eric Rohmer: "Les nuits de la pleine lune", en Le cinéma des cinéastes, France Culture, París, 9 de setiembre de 1984. Louise, el personaxe fráxil y singular qu'ella interpretaba, estremaba la so vida ente dos homes, el día nuna ciudá planiada de los suburbios con un compañeru interpretáu por Tchéky Karyo, y la nueche nel mesmu París con un confidente al cual encarnaba Fabrice Luchini, hasta namorase d'un mozu de la nueche, Christian Vadim, y perder al home. Gracies al filme, Pascale Ogier llogró la reconocencia del públicu y del oficiu. En setiembre, la so actuación valió-y la Copa Volpi a la meyor actriz nel Festival Internacional de Cine de Venecia de 1984P. Li, Pascale Ogier premiada por "Les nuits de la pleine lune"., en Journal de 20 H., Antenne 2, París, 8 de setiembre de 1984. El premiu foi dau por un cineasta al cual ella veneraba, Michelangelo AntonioniBiennale del cinema di Venise - Serata finale, Rai 1, Roma, 7 de setiembre de 1984. Para Éric Rohmer yera una verdadera amiga, y sufrió manifiestamente cola so desapaiciónA. de Baecque, N. Herpe, Éric Rohmer, París, Stock, 2014, páxs.320-325.

Muerte thumb|Balta de Pascale Ogier nel Campusantu del Père-Lachaise. Ogier empecipió'l rodaxe de Elsa, Elsa, filme de Didier Haudepin, nel cual interpretaba al personaxe principalLio, citáu en «La face B de Lio», en Le Parisien, París, 4 d'agostu de 2010. El 17 d'ochobre intervieno nuna receición oficial nel Palaciu del Elíseo n'honor de la industria de la moda, en presencia del Presidente de Francia François Mitterrand, de grandes alfayates y d'artistes de famaAlfayates nel Elíseo, Antenne 2, París, 17 d'ochobre de 1984, 2'36. Siete díes más tarde, emitióse una entrevista rodada primeros de mes pal programa Cinéma, CinémasEstractu Claude Ventura, les petits papiers de Pascale O., en Cinéma, Cinémas, Antenne 2, París, 3 d'ochobre de 1984, na cual remembraba distintes facetes de la so vida.

Dos meses y mediu dempués del estrenu de Les nuits de la pleine lune, el 25 d'ochobre de 1984, ella sufrió una anxina de pechu, como yá-y asocediera a la salida d'una velada en Le Palace con un antiguu compañeru d'escesos adolescentes. Nun sabía que tenía un soplíu cardiacuL. Arbona, les nuits de la pleine lune , en Les Inrockuptibles, París, 1 de xineru de 1985, motiváu por una malformación conxénita del corazónJournal de l'année: 1 de xineru - 31 d'avientu de 1984, p. 1053, Éditions Larousse, París, 1985, y tardó n'avisar a los sanitarios. Morrió nel llugarPascale Ogier, Actress, 24;Won Venice Festival Award., en The New York Times, Nueva York, 29 d'ochobre de 1984un día antes de cumplir los 26 años. Na mesma tarde tenía llugar el preestreno del so últimu llargumetraxe, Ave Maria. Años más tarde la prensa francesa aldericaba si la muerte foi debida a una sobredosisEx-stars des eighties, L'Express, 7 d'agostu de 2008,Jim Jarmusch, de la déambulation à la quête : 20 ans de cinéma, Chronicart, 1 de xineru de 1999,Sur Cinémémorial que desterciaría la so cardiopatía conxénitaActa de fallecimientu n° 9/451/1984.

Foi soterrada na mesma balta de la so güela, Marie-Louise Ogier (1912-2003), asitiada na división 52 del Campusantu del Père-Lachaise.

Teatru 1979 : La Petite Catherine de Heilbronn, de Heinrich von Kleist, escenografía d'Éric Rohmer, Théâtre Nanterre-Amandiers

Filmografía 1969 : Paulina s'en va, d'André Téchiné 1978 : Perceval le Gallois, d'Éric Rohmer 1978 : La Vie comme ça, de Jean-Claude Brisseau (TV). 1980 : Catherine de Heilbronn, d'Éric Rohmer (TV) 1980 : Quartet, de James Ivory. 1981 : La storia vera della signora delle camelie, de Mauro Bolognini 1981 : Paris s'en va de Jacques Rivette (curtiumetraxe) 1982 : Le Pont du Nord, de Jacques Rivette 1982 : Il est trop tard pour rien de Pierre Novion (curtiumetraxe) 1982 : Le Destin de Juliette, d'Aline Issermann 1983 : Ghost Dance, de Ken McMullen 1983 : Signes extérieurs de richesse, de Jacques Monnet 1984 : Ave Maria, de Jacques Richard 1984 : Les nuits de la pleine lune, d'Éric Rohmer 1985 : Rosette vend des roses de Rosette (curtiumetraxe)

Premios Festival Internacional de Cine de Venecia de 1984 : Copa Volpi a la meyor actriz por Les nuits de la pleine lune Premiu César de 1985 : Nomada al César a la meyor actriz por Les nuits de la pleine lune.

Referencies

Enllaces esternos

. Semeya de 1981, « Second Acts: Bulle & Pascale Ogier. », en Celebrity Sleuth, v. VIII, n° 6, p. 90-91, Mavety Media Group, Nueva York, xunu de 1995. Cartelos de les sos principales películes en http://www.lesgensducinema.com Ogier en http://o.nouvelobs.com

Categoría:Actores y actrices de Francia Categoría:Actores y actrices de teatru de Francia Categoría:Actores y actrices de cine de Francia Categoría:Actores y actrices de París Categoría:Persones de París