L'Aeropuertu Internacional de Miami , tamién conocíu como MIA ya históricamente Wilcox Field, ye l'aeropuertu principal que sirve al Área metropolitana del Sur de la Florida, Estaos Xuníos. L'aeropuertu ta nun área ensin incorporar nel Condáu de Miami-Dade, Florida a 13 km (8 milles) al noroeste del centru de Miami, ente les ciudaes de Miami, Hialeah, Doral, Miami Springs, el pueblu de Virginia Gardens y el barriu ensin incorporar de Fountainebleau. Ye'l principal aeropuertu del sur de Florida pa vuelos internacionales de llarga distancia. Miami International ye tamién unu de los ocho aeropuertos de los Estaos Xuníos que puede afaer el superjumbo Airbus A380.
L'aeropuertu ye la puerta d'enllaz principal d'América Llatina d'American Airlines, xunto con un centru de conexones domésticu pal so afiliáu rexonal American Eagle y Eastern Air Lines; los tresportistes de carga UPS Airlines y FedEx Express y la llinia aérea charter Miami Air. Ye un aeropuertu focu p'Avianca, Frontier Airlines y LATAM, tantu pa pasaxeros como pa operaciones de carga. L'aeropuertu internacional de Miami tien vuelos de pasaxeros y de carga a les ciudaes a lo llargo de les Amériques, Europa y Asia Occidental, según vuelos de carga a Asia Oriental.
L'Aeropuertu Internacional de Miami ye la puerta d'enllaz más grande ente los Estaos Xuníos y América Llatina, y ye unu de los centros aéreos más grandes de los Estaos Xuníos, por cuenta de la so proximidá a atraiciones turístiques, crecedera económica local, poblaciones y allugamientu estratéxicu pa remanar el tráficu de conexón ente América del Norte, América Llatina y Europa. Nel pasáu, foi un centru pa les llinies aérees internacionales de Braniff International, Eastern Airlines, Air Florida, la orixinal National Airlines, la orixinal Pan Am, United Airlines, Iberia y Fine Air.
En 2011 l'aeropuertu ocupó'l primer llugar nos Estaos Xuníos pol porcentaxe de vuelos internacionales y el segundu pol volume de pasaxeros internacionales, detrás de solamente de Nueva York-JFK. En 2013, 40,563,071 psajeros viaxaron al traviés del aeropuertu, faciéndolo l'23º aeropuertu más ocupáu del mundu por tráficu de pasaxeros. L'aeropuertu tamién se clasifica como l'10º aeropuertu más ocupáu nos Estaos Xuníos por númberu añal de pasaxeros y ye l'aeropuertu más ocupáu nel estáu de Florida. L'aeropuertu tamién remanó más carga internacional que cualesquier otru aeropuertu n'Estaos Xuníos.
Historia L'aeropuertu foi abiertu en 1928 por Pan American Airways Corporation como la so base d'operaciones, hasta que foi abandonáu en gran parte, siendo recuperáu por Eastern Airlines y National Airlines nos 30.
N'años posteriores, l'aeropuertu creció n'importancia debíu al surdimientu de Miami como destín turísticu, y la evolución de la ciudá como destín d'inmigración d'un gran númberu de llatinoamericanos, según la so condición de venceyu comercial ente los Estaos Xuníos y América Llatina. En 2017 les operaciones del aeropuertu fueron suspendíes pol furacán Irma.
Operaciones Nel añu que terminó'l 30 d'abril de 2009 l'aeropuertu tuvo 358,705 operaciones d'aviones, permediu 982 per día: el 82% fueron aeronaves comerciales, el 12% taxis aéreos, el 5% aviación xeneral y <1% militar. El presupuestu pa les operaciones foi de $600 millones en 2009.
American Airlines ye l'aereollinia que más cubre vuelos internacionales dende'l MIA con aproximadamente pocu más de 65 vuelos diarios. Darréu l'aereollinia Avianca ye la segunda aereollinia líder en destinos internacionales dende'l MIA, pos opera diariamente alredor de 16 vuelos.
En cuanto destinos nacionales, American Airlines col so filial American Eagle son los operadores más importantes de la terminal nacional, con 55 destinos. Frontier Airlines ye la segunda aereollinia líder en destinos nacionales dende'l MIA, con 14 destinos
Instalaciones y aeronaves L'Aeropuertu Internacional de Miami cubre 1,335 hectárees (3,300 acres) y tien cuatro Pistes d'aterrizaxe: 8L/26R: 2,621 x 46 m 8R/26L: 3,202 x 61 m 9/27: 3,967 x 46 m 12/30: 2,851 x 46 m
28 aeronaves tán basaes nesti aeropuertu: 46% multi-motor y 54% de jet.
MIA tien una serie d'instalaciones de carga aérea. El mayor complexu de carga atopar nel llau oeste del aeropuertu, dientro del triángulu formáu peles pistes 12/30 y 9/27. Los tresportistes de carga, tales como LATAM Cargo, Atles Air, Southern Air, Amerijet International y DHL operen dende esta área. La mayor instalación de propiedá privada ye'l complexu de Centurion Air Cargo na esquina nordés del aeropuertu, con más de 51,000 m² d'espaciu d'almacén. FedEx y UPS operen les sos propies instalaciones na esquina noroeste del aeropuertu, cerca de la cai 36. Amás del so gran terminal de pasaxeros na Sala D, American Airlines opera una base de caltenimientu al este de la Sala D, centrada alredor d'un hangar semicircular usáu orixinalmente por Pan Am, que puede afaer tres aviones de fuselaxe anchu.
La proteición contra quemes nel aeropuertu ye provistu pola Estación 12 del Departamentu de Bomberos y Rescate de Miami-Dade.
Terminales y sales right|thumb|Una imaxe de satélite del Aeropuertu Internacional de Miami superpuesta sobre l'antiguu aeródromu de la cai 36.
La terminal principal en MIA remontar a 1959, con delles amiestes nueves. De forma semicircular, la terminal tien un antepar llinial (Sala D) y cinco sales en forma de muelle, retulaos en sentíu contrariu a les manes del reló de E a J (la Sala A ye agora parte de la Sala D, les Sales B y C fueron baltaos por que les puertes de la Sala D pudieren ser amestaes nel so llugar, y nomar una Sala I saltar pa evitar el tracamundiu col númberu 1). Dende l'apertura de la terminal hasta mediaos de la década de 1970, les sales fueron numberaos en sentíu horariu de 1 a 6.
El nivel 1 de la terminal contién les bandes de reclamu d'equipaxe y accesu al tresporte terrestre. El nivel 2 contién los mostradores de documentación, tiendes y restoranes y accesu a les sales. L'aeropuertu cunta anguaño con dos instalaciones d'inmigración y aduanes (FIS), allugaes na Sala D, nivel 3 y na Sala J, nivel 3. El FIS de la Sala J pue ser utilizáu polos vuelos que lleguen a toles puertes del Concourse E yá toles puertes de los Concours D E delles puertes nel Concourse F. El Concourse J FIS puede ser utilizáu polos vuelos que lleguen a toles puertes na Sala J y la mayoría de les puertes na Sala H. Sicasí, toles puertes na Sala G y delles puertes nes Sales F y H, nun tienen les instalaciones por que los pasaxeros lleguen a dalgún FIS, y polo tanto pueden utilizase solamente pa les llegaes doméstiques. MIA ye únicu ente los aeropuertos americanos en que toles sos instalaciones son d'usu común, lo que significa que son asignaos pol aeropuertu y nenguna compañía aérea tien la propiedá o arrendamientos en cualquier espaciu terminal o puertes, dando asina al aeropuertu muncha más flexibilidá en terminal y que-y dexe aprovechar al máximu les instalaciones esistentes. Tol aeropuertu convertir n'usu común nos años noventa.
El MIA Mover gratuitu coneuta l'aeropuertu col Centru Intermodal de Miami, onde se treslladó la instalación d'arriendu de coches y la terminal d'autobuses. El MIC tamién alluga la estación de Metro de Miami y la terminal del Tri-Rail.
L'aeropuertu cunta con trés aparcamientos: un aparcamientos de dos niveles de curtia duración direutamente enfrente de la Sala E y dos aparcamientos de siete pisos (norte y sur) dientro de la combadura de la terminal y coneutaos a la terminal al traviés de pasareles sobre'l Nivel 3. A finales de los 90, el Dolphin Garage foi ampliáu pa sirvir meyor la entós nueva Sala A; Espérase que'l Flamingo Garage espandir de manera similar nel futuru cercanu pa sirvir a la nueva Sala J. Los dos garaxes d'aparcamientu tán coneutaos nos sos estremos del oeste; na parte cimera d'esta conexón tán les oficines de SIDA y la oficina del aeropuertu de ID. La instalación de terminal únicu estremar en tres seiciones conocíes como la terminal Norte, la terminal Central y la terminal Sur.
Terminal Norte (Azul) La Terminal Norte foi enantes el sitiu de les Sales A, B, C y D, caúna d'ellos separaes. La Sala D foi una de les sales orixinales del aeropuertu de 1959, abrir como Sala 5. Dempués de cambeos similares a la de l'antigua Sala C a mediaos de los años sesenta, estender en 1984 y la parte orixinal foi reconstruyida dafechu ente 1986 y 1989 y coneutada a la sala de migración y aduanes de la Sala E, lo que-y dexa remanar llegaes internacionales. El FIS de la Sala D anguaño apurre servicios de migración y aduanes en llugar del agora zarráu FIS de la Sala E. Xunto coles ex sales B y C, la sala una vegada allugó la base d'operaciones Eastern Air Lines. Otra afiliada de la corporación aérea de Texas xunióse al llau oriental mientres la década de 1980; Continental Airlines usó puertes nel llau oeste de la escampada mientres la década de 1980.
La construcción de la terminal Norte combinó los cuatro muelles nuna única escampada llinial designada Sala D. Esta configuración foi adoptada p'aumentar el númberu d'aeronaves que pueden llegar y salir simultáneamente dende la terminal, dexando que cada puerta remane aproximadamente'l doble d'operaciones per día. El procesu de construcción empecipiar cola ampliación de les sales A y D orixinales a finales de los años noventa. A mediaos del deceniu de 2000, cerráronse les compuertes del llau este de la Sala D pa dar pasu a la construcción de nueves compuertes como parte del proyeutu de desarrollu de la terminal Norte. En 2004, abrióse una nueva estensión escontra l'oeste, compuesta peles puertes D39 a D51. La Sala B foi baltada en 2005; nel branu de 2009, les puertes D21 a D25 entraron en serviciu onde s'atopaba la Sala B. La Sala C foi baltada en 2009. La Sala A foi cerrada en payares de 2007 y reabierta en xunetu de 2010 como una estensión oriental de 14 puertes de la Sala D. N'agostu de 2010, una nueva estensión pa los vuelos d'American Eagle abrióse, designáu como Puerta D60.
El Tresporte hectométrico automatizado Skytrain, construyíu por Parsons Corporation y Odebrecht con trenes de Sumitomo Corporation y Mitsubishi Heavy Industries, foi abiertu al públicu'l 15 de setiembre de 2010. El Skytrain tresporta pasaxeros domésticos ente cuatro estaciones dientro de la Sala D, allugáu nes puertes D17, D24, D29 y D46; tamién coneuta a los pasaxeros internacionales que lleguen qu'entá nun pasaron les aduanes fronterices de la Sala D.
La construcción de la terminal Norte empezó en 1998 y taba programada pa concluyir en 2005, pero retrasóse delles vegaes por cuenta de los escesos de costos. El proyeutu foi alministráu por American Airlines hasta que'l departamentu d'aviación del condáu de Miami-Dade asumió'l control en 2005. Cola apertura de seiciones de la terminal en fases, una mayoría significativa de la estructura yá se completó y abiertu pal usu de la llinia aérea. El proyeutu foi diseñáu por Corgan Associates, Anthony C Baker Architects and Planners, Perez & Perez y Leo A Daly. El proyeutu ta avanzando rápido con una nueva instalación internacional de llegaes que s'inauguró n'agostu de 2012. Completóse sustancialmente el 31 de xineru de 2013. Les puertes D-26, D-27 y D-28, inauguraes n'agostu de 2013. El sistema de tresferencia d'equipaxe internacional a local, que foi'l postreru componente del proyeutu, completar en febreru de 2014.
Sala D thumb|right|Aviones d'American Airlines na Sala D. thumb|Vista interior de la Sala D. La Sala D ye la única sala alcontrada dientro de la terminal Norte. La terminal norte ye una sala llinial de 330.000 m² y de 1.9 km de llongura con una capacidá de 30 millones de pasaxeros añalmente. La Sala D tien una estación d'autobuses y 45 puertes: D1-D12, D14-D17, D19-D25, D29-D33 D37-D40, D42-D51, D53, D55, D60. American opera dos Admirals Clubes dientro de la sala ; unu asitiáu cerca de la puerta D30, y otru cerca de la puerta D15. American Eagle usa les puertes D53, D55 y D60.