thumb|right|Hitler parolando con Ernst Hanfstaengl y Hermann Göring, 21 de xunu de 1932 L'ascensu al poder d'Adolf Hitler empezó en setiembre de 1919 n'Alemaña, cuando Hitler xunir al partíu políticu conocíu como Deutsche Arbeiterpartei, DAP, el Partíu Obreru Alemán. En 1920 camudó'l so nome a Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP), Partíu Nacionalsocialista Obreru Alemán, comúnmente denomináu Partíu Nazi. Esti partíu políticu formóse y desenvolvió mientres la posguerra de la Primer Guerra Mundial, como partíu antimarxista y opuestu al Tratáu de Versalles y al gobiernu democráticu de posguerra de la República de Weimar. Defendía'l nacionalismu estremu y el panxermanismu, y tamién l'antisemitismu. Puede considerase que l'ascensu» de Hitler terminó en marzu de 1933, dempués de que'l Reichstag adoptara la Llei de Concesión de Plenos Poderes de 1933. El 30 de xineru de 1933 el presidente Paul von Hindenburg nomara a Hitler canciller tres una serie d'eleiciones parllamentaries y les consiguientes intrigues ente bastidores. La llei de plenos poderes —si aplicar de forma despiadada y autoritaria— daba virtualmente a Hitler la capacidá d'exercer constitucionalmente a partir d'esi momentu un poder dictatorial y ensin oxeciones llegales.
Adolf Hitler xubió a un llugar prominente nos primeros años d'esistencia del partíu. Siendo unu de los meyores oradores del partíu, esixó a los otros miembros que lo fixeren líder, cola amenaza d'abandonalo. En parte ayudar del so deséu d'utilizar la violencia p'avanzar nos sos oxetivos políticos y pa reclutar miembros que compartieren esti deséu. El Putsch de Múnich, en payares de 1923, y la posterior publicación del so llibru Mein Kampf averaron a Hitler a una audiencia más amplia. A mediaos de la década de 1920, el partíu entró nuna llucha eleutoral na que Hitler participó como orador y organizador, según n'aiciones violentes y agarraes caleyeres ente la Rotfrontkämpferbund (Alianza de Guerreros del Frente Coloráu) y la Sturmabteilung (SA) nazi. A finales de los años 20 y principios de los 30, los nazis consiguieron abondos sofitos eleutorales pa convertise nel mayor partíu políticu del Reichstag, y la combinación d'agudez política, capacidá d'engañu y astucia de Hitler convirtió la mayoría simple del partíu nun efeutivu poder de gobiernu na debilitada República de Weimar de 1933.
Una vegada nel poder, los nazis crearon una mitoloxía alredor del so ascensu, describiendo'l periodu que cubre esti artículu como Kampfzeit (tiempu de llucha) o Kampfjahre (años de llucha).
L'empiezu (1918–1924)
Hitler entró nel incipiente partíu nazi tres la Primer Guerra Mundial, y llueu enllantó'l tonu violentu del movimientu formando'l grupu paramilitar Sturmabteilung (SA). La Baviera católica refugaba'l gobiernu del Berlín protestante, y Hitler vio nuna revolución bávara'l mediu pa faese col poder, pero un primer intentu nun dio frutos y foi encarceláu dempués del Putsch de Múnich de 1923. Utilizó esi tiempu pa escribir Mein Kampf, onde argumentaba que la amuyerada ética xudeocristiana debilitaba Europa, y qu'Alemaña precisaba un home de fierro pa rehabilitase y construyir un imperiu. Foi entós cuando decidió la táctica pa consiguir el poder al traviés de medios llegales».
Del armisticiu (payares de 1918) a l'afiliación nel partíu (setiembre de 1919) En consiguiendo'l permisu del rei Lluis III de Baviera, el ciudadanu austriacu de 25 años Adolf Hitler apuntar nel reximientu bávaru del exércitu alemán, anque nun tenía entá la nacionalidá alemana. Mientres más de cuatro años (d'agostu de 1914 a payares de 1918), Alemaña foi'l principal contendiente de la Primer Guerra Mundial nel frente occidental. Poco dempués de que concluyeren los combates nesi frente en payares de 1918, Hitler tornó a Múnich dempués del armisticiu ensin trabayu, ensin formación profesional civil y ensin amigos. Quedar na Reichswehr (defensa nacional), onde-y asignaron una función relativamente intrescendente mientres l'iviernu de 1918 a 1919, anque a la fin lo reclutaron dende'l Departamentu Políticu del Exércitu (oficina de prensa), posiblemente por ayudar a los militares a investigar la responsabilidá de la nefasta República Soviética de Baviera. Tomó parte en cursos de pensamientu nacional» impartíos pol capitán Karl Mayr. Aparentemente, la so capacidá d'oratoria, según la so antisemitismu estremu y manifiestu atraxeron l'atención del oficial responsable del so acreditación y foi promovíu a «oficial d'educación», lo que-y dio la oportunidá de falar en públicu.
En xunetu de 1919, Hitler foi nomáu Verbindungsmann (axente d'intelixencia) d'un Aufklärungskommando (comandu de reconocencia) del Reichswehr, col propósitu de qu'influyera a otros soldaos y se infiltrara nel Partíu Obreru Alemán (DAP). El DAF fuera fundáu'l 5 de xineru de 1919 por Anton Drexler y Karl Harrer ente otros, a partir de la unión de dellos grupos, nuna pequeña xunta nel restorán Fuerstenfelder Hof de Múnich. Mientres estudiaba les actividaes del DAP, Hitler quedó impresionáu coles idees antisemites, nacionalistes, anticapitalistes y antimarxistas de Drexler.
El 12 de setiembre de 1919, mientres una xunta, Hitler sintióse agraviáu polos comentarios qu'un asistente dirixó a Gottfried Feder, l'orador, un excéntrico economista col que Hitler trabara conocencia nuna conferencia que Feder dio nun cursu de «educación» del exércitu. L'asistente (Hitler llamar despectivamente «profesor» en «Mein Kampf») afirmaba que Baviera tendría d'independizase d'Alemaña y xunise con Austria pa formar una nueva nación xermana nel sur. El irascible Hitler llevantóse y reprendió al infortunado profesor Baumann, utilizando les sos estraordinaries dotes d'orador, llogrando qu'a la fin Baumann abandonara la xunta primero que terminara. Impresionáu pola oratoria de Hitler, Drexler convidar a xunise al DAP. Hitler aceptó'l 12 de setiembre de 1919, convirtiéndose nel 55° miembru del partíu. En menos d'una selmana, Hitler recibió una tarxeta de Drexler na que lu comunicaba que fuera oficialmente aceptáu como miembru del DAP y que tenía d'allegar a una xunta del comité» p'aldericalo. Hitler asistió a la xunta, que se realizó na decadente cervecería Alte Rosenbad. Más tarde, Hitler escribiría que xunise al acabante crear partíu «... foi la resolución más decisiva de la mio vida. A partir d'ende yá nun había vuelta tres nin podía habela. (…) Inscribíme como miembru del Partíu Obreru Alemán y recibí una tarxeta provisional de miembru col númberu 7». De normal, nun se dexaba que'l personal del exércitu perteneciera a nengún partíu políticu, pero nesti casu, Hitler llogró'l permisu del capitán Mayr pa xunise al DAP. Amás, Hitler foi autorizáu a siguir nel exércitu y recibir la so paga selmanal de 20 marcos d'oru.
De la inscripción nel partíu a la concentración de Hofbrauhaus (payares de 1921)
A principiu de la década de 1920, el DAP creciera hasta más de 100 miembros, y Hitler recibió la so tarxeta de miembru n° 555 (El númberu asignáu a los miembros partía de 500).
Les considerables dotes oratories de Hitler y la so capacidá pa la propaganda yeren apreciaes pola direición del partíu. Col sofitu de Anton Drexler, Hitler convertir en xefe de propaganda del partíu a principiu de los años 20. En febreru de 1920 cuayó'l cambéu del DAP a Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP (Partíu Nacionalsocialista Obreru Alemán), conocíu nel restu del mundu como Partíu Nazi. Hitler diseñó'l símbolu del partíu, una esvástica dientro d'un círculu blancu sobre fondu coloráu. Les sos aiciones empezaron a tresformar el partíu. Entamó'l so mayor mitin, yá de 2000 persones, el 24 de febreru de 1920 na Staatliches Hofbräuhaus in München, nel que Hitler anunció'l programa de 25 puntos del partíu. En marzu de 1920, Hitler foi cesáu del exércitu y empezó a trabayar pa la NSDAP a tiempu completu.
N'agostu, Hitler entamó una brigada de «proteición de sala» que denominó Ordnertruppen y que dempués se conoció col nome de «División de Ximnasia y Deporte». Ye bien probable que'l so propósitu principal fuera caltener l'orde nos mítines nazis y espulsar a quien los alteriara. A principios d'ochobre'l grupu camudó oficialmente'l so nome pol de Sturmabteilung (Seición d'asaltu, lliteralmente «Destacamento Tormenta») o SA, muncho más descriptivu y que suxería que podía combatir, o inclusive que la so única función yera esa.
A lo llargo de la década de 1920, Hitler empezó a dar conferencies nes cerveceríes de Múnich, sobre manera n'Hofbräuhaus, Sterneckerbräu y Bürgerbräukeller. Solo Hitler yera capaz d'atraer ensames a los discursos y mítines del partíu. Aquel día, la policía vixilaba los discursos, y los escritos que se caltienen del propiu Hitler revelen que dio conferencies con títulos como «Fenómenu políticu» o «Los xudíos y el Tratáu de Versalles». A finales d'añu, el númberu de miembros del partíu llegaba a los 2000, según los rexistros.
En xunu de 1921, mientres Hitler y Dietrich Eckart atopar de viaxe en Berlín pa recaldar fondos, españó un motín na NSDAP de Múnich. Dellos miembros del so comité executivu, que consideraben a Hitler demasiáu autoritariu, queríen xunise col Partíu Socialista Alemán (DSP). Hitler volvió a Múnich el 11 de xunetu y apurrió furiosu la so dimisión. Los miembros del comité dieron cuenta de que la partida de Hitler significaría'l final del partíu. Hitler anunció que volvería a condición de que-y nomaren presidente del partíu en sustitución de Drexler, y de que la sede siguiera tando en Múnich. El comité aportó y Hitler tornó al partíu'l 26 de xunetu como miembru nᵘ 3 680. Nos siguientes díes, Hitler faló na so defensa en sales atarraquitaes, axenciando entusiastes aplausos. La so estratexa tuvo ésitu: nuna xunta xeneral colos miembros concediéron-y poderes absolutos como presidente, con un solu votu negativu.
El 14 de setiembre de 1921, Hitler y un considerable númberu de miembros de la SA y otros simpatizantes del Partíu Nazi atayaron un mitin de la Lliga Bávara nel Lowenbraukeller. Esta organización federalista oponer al centralismu de la Constitución de Weimar, pero aceptaba'l so programa social. La Lliga taba liderada por Otto Ballerstedt, un inxenieru que Hitler consideraba'l so «más peligrosu oponente». El nazi Hermann Esser xubir a una siella y glayó que los xudíos teníen la culpa de les desgracies de Baviera, y el restu de los nazis empezaron a esixir a berros que Ballerstedt dexara la pallabra a Hitler. Los nazis cutieron a Ballerstedt y echar del estráu, refundiándolo sobre l'audiencia. Hitler y Esser fueron arrestaos, y ye famosu'l comentariu que fizo Hitler al xefe de policía: «Ta bien. Consiguimos lo que queríamos. Ballerstedt nun faló». Hitler foi condergáu a 3 meses de prisión pol incidente, y acabó cumpliendo daqué más d'un mes.
El 4 de payares de 1921, el Partíu Nazi celebró un gran mitin na Hofbräuhaus de Múnich. Dempués de que Hitler falara un ratu, el mitin derivó nuna agarrada na qu'una pequeña compañía de la SA zurdió a la oposición.
De l'agarrada na cervecería al golpe d'estáu de la cervecería: L'atayáu Putsch y el consiguiente xuiciu En 1922 y principios de 1923, Hitler fundó dos organizaciones que creceríen hasta tener una enorme importancia. La primera yera la Jungsturm y Jugendbund, que más tarde se convertiría nes Mocedaes Hitlerianes. La otra foi la Stabswache, el xerme de lo que dempués sería la Schutzstaffel (SS).
Inspiráu pola marcha sobre Roma de Benito Mussolini, Hitler decidió que la estratexa apropiada pa faese col control del país yera un golpe d'estáu. En mayu de 1927, dellos elementos lleales a Hitler dientro del exércitu punxeron a disposición de la SA barracones y armes, pero la orde de colar nunca llegó.