La mariña esterior al sur de la canal BeagleEncamiéntase lleer esti artículu teniendo a la vista un atles y/o les cartes de navegación de les zones que se menten. Tamién encamiento emplegar el sitiu de Mapcarta., allugada nel estremu meridional d'América del sur y sobre l'océanu Pacíficu, entiende la mariña de les islles que van dende la canal Cockburn hasta la badea Nassau y les mariñes ya islles que tán al sur de la islla Navarino hasta'l cabu de Fornos. Toes elles pertenecientes a la república de Chile.
Alministrativamente pertenez a la Rexón de Magallanes y Antártica Chilena, Provincia de l'Antártica Chilena, comuna Cabo de Hornos. D'estes mariñes, unes queden dientro del Parque Nacional Alberto de Agostini y otres dientro de la Reserva de la biosfera Cabo de Hornos.
Dende hai aproximao 6000 años hasta metá del sieglu XX les sos mariñes fueron habitaes polos pueblos kawésqar y yamana. A empiezos del sieglu XXI estos pueblos fueren práuticamente escastaos pola aición del home blancu.
Historia Dende hai unos 6000 años les sos agües yeren percorríes polos pueblu kawésqar y yámanas, nómades canoeros, pañadores marinos. Esto duró hasta mediaos del sieglu XX en que práuticamente yá fueren escastaos pola aición del home blancu.
El 17 d'avientu de 1774 el comandante James Cook col HMS Resolution, nel so segundu viaxe, recaló na entrada de la badea, la que darréu foi llamada asina na so memoria y reconocencia.
A fines del sieglu XVIII, a partir del añu 1788 empezaron a llegar a la zona los balleneros, los lloberos y cazadores de foques ingleses y d'Estaos Xuníos y finalmente los de Chiloé.
Mientres los meses de febreru y marzu de 1830 el comandante Robert Fitzroy col HMS Beagle tuvo fondiáu en caleta Doris y en puertu March restolando una embarcación que-y foi robada polos indíxenes, tiempu qu'aprovechó pa trabayar nel llevantamientu de la zona.
Mientres l'añu 1903 la cañonera Magallanes de l'Armada de Chile sol mandu del comandante Baldomero Pacheco efectuó trabayos de llevantamientu hidrográficu nel sector del grupu de los Timbales.
Dende xunetu de 2011 l'Armada de Chile abrió la ruta comercial a l'Antártica dende y escontra el continente al traviés de la canal Thomson, pa ello habilitó una estación de tresferencia de práuticos na Alcaldía de Mar Timbales ya instaló un faru nún de los castros del grupu Sandwich nel estremu SE de la islla Londonderry.
Xeoloxía y orografía Les islles del archipiélagu de Tierra del Fueu, dende'l puntu de vista xeolóxicu, son la continuación del estremu sur d'América. Los sos montes pertenecen al sistema andín y les sos llanures son bien asemeyaes coles estepes de la Patagonia. Pola constitución del suelu pertenecen a la yera cenozoica. Esisten grandes mases de roques estratificadas con, dacuando, arenisques laminadas, toes cubiertes con una capa de dos a seis metros de cascayos. Tamién hai estensos mantos de magnetita y dalgunos de rubinos. Los bloques erráticos tresportaos polos glaciares son bien abondosos y tán compuestos de granitu, sienita y gneis con venes de cuarzu, xeneralmente alcontraos nes llanures, pero tamién se-yos atopa a 100 o más metros sobre'l nivel del mar.
La formación volcánica predomina, sobre manera nes islles Clarence y Londondery. Na islla Grande y en Picton abonda la piedra pomez. En delles llocalidá ven llombes de basaltu y perdayuri hai roques igneas y daqué de granitu y cuarzu. Na zona atopar nicios de plomu y tamién la esistencia de hulla.
Clima y vientos miniaturadeimagen|Clima de Chile - Circulación atmosférica El clima de la rexón de Magallanes ta influyida por trés factores: 1.- La circulación atmosférica, 2.- La influencia oceánica y 3.- El relieve. Estos trés factores anicien tres tipos de clima: a) Templáu fríu lluvioso, b) Estepa fría y c) Xelu d'altor. La circulación atmosférica carauterizar pola persistencia de los vientos del oeste. La influencia del océanu Pacíficu ye responsable qu'estos vientos sían bien húmedos y anicien bayuroses precipitaciones sobre la mariña pacífica. El relieve destaca'l papel de la barrera orográfica exercida pol cordal Patagónica-Fueguina, nel so lladral occidental producen precipitaciones d'hasta 4.000 mm. añales y nel so lladral oriental les precipitaciones son escases, menos de 500 mm añales. La coincidencia de tierres altes y temperatures relativamente baxes dexa la esistencia del clima glaciar de monte.
Estos trés climes son los que se manifiesten la rexón del archipiélago Tierra del Fueu. Nes islles del NON tenemos el clima templáu fríu lluvioso; na islla Grande el clima d'estepa fría y nes islles del sur y sureste el clima templáu fríu lluvioso y na parte cordillerana de los aventexos el clima de xelu d'altor.
El clima templáu fríu lluvioso carauterísticu de la rexón insular o cordillerana ye un clima marítimu subantártico con bien débil amplitú térmica añal (4°C) y copiosísimas precipitaciones (más de 3.000 mm), partíes regularmente con un predominiu serondiegu y mínimu pel hibiernu.
El clima de xelu d'altor qu'apodera nel sector de los aventexos, ye un clima glaciar de monte con temperatures inferiores a 0°C tol añu. Temperatures de branu relativamente baxes y nubosidad persistente.
El clima d'estepa fría carauterísticu de la rexón pampeana, presenta una amplitú térmica moderada (unos 9°C), branos curtios y frescos (menos de 4 meses con más de 10°C). Escases precipitaciones (casi 500 a menos de 300 mm añales).
Flora y fauna El sector tien principalmente un clima templáu fríu lluvioso polo que cunta con una tupia vexetación formada principalmente por coigüe de Magallanes, canelos, lengas, ñire y delles especies comestibles como la frutuca magallánica; en dellos suelos atópense mofos, lique, coirón y fungos.
La avifauna esta formada por albatros, mabees, petreles y cóndores. Nes zones montiegues atópense'l caiquén y el martín pescador. Ente los mamíferos atópense, nes sableres elefantes marinos, llobu común y el llobu finu austral y escontra los montes, llondres y coipos.
Islles, castros, roques y grupos
Islles Camden Mapa de les islles
Tán asitiaes escontra'l sur de la península Brecknock, estremu occidental de la isla Grande de Tierra del Fueu y formen la rivera sur de la canal Brecknock y de la canal Unión que les dixebra de les islles Andrés y Clementina del grupu de les islles Xeorxana.
Integren esti grupu les islles Astrea, London y Sidney, nomaes d'oeste a este y con una orientación xeneral 310°-130°. Ocupen una estensión de 16 nmi de llongura por un anchu d'aproximadamente 5 nmi.
Islla Astrea Mapa de la islla
Les sos coordenaes según la carta son: L:54°36'00” S. G:72°06'00” W. Mide 2½ nmi de llongura por 1 nmi d'anchu y ta dixebrada de la islla London por un enrío angostu y puercu. Ta arrodiada por numberoses roques nes que la mar ruempe constantemente.
Escontra'l NO y a 1½ nmi atópase la roca Llión. Escontra'l O del so estremu norte, a 3¼ nmi, atópense les roques Tussac y direutamente al norte d'estes les roques Charcot, a 3½ nmi del estremu norte de Astrea.
Roca de Llión Ver tamién: Roques entrada occidental
Forma parte del grupu Camden. Ye la más occidental del grupu y ta asitiada al NO de la islla Astrea a 1½ nmi de distancia. Cerca d'ella hai delles rompientes.
Roques Tussac Ver tamién: Roques entrada occidental
Son dos roques asitiaes en L:54°35'00” S. G:72°12'00” W. a 3¼ nmi a la corte del estremu norte de la islla Astrea. Son escelentes puntos de reconocencia de la entrada a la canal Brecknock. Nel so derredor nun hai peligros pal navegante.
Roques Charcot Ver tamién: Roques entrada occidental
Allugaes al 248° y a 3½ nmi de la punta Miguel de la islla Aguirre. El track de navegación pa tomar la canal Brecknock pasa ente estes roques y la islla Aguirre.
Roques Roxures del Este Ver tamién: Roques entrada occidental
Grupu de roques y rompientes allugaes nel llau del océanu na entrada oeste de la canal Cockburn. Tán al 293° y a 3 nmi del cabu Schomberg de la islla London.
Roca Middle Ver tamién: Roques entrada occidental
Ye una roca aprucida que s'atopa asitiada al 293° y a 6 nmi del cabu Schomberg de la islla London, ente les roques Roxures del Este y del Weste.
1½ nmi al oeste hai una mancha predresu na que la mar ruempe violentamente.
Roques Roxures del Weste Ver tamién: Roques entrada occidental
Grupu de roques y rompientes allugaes nel llau del océanu na entrada oeste de la canal Cockburn. Tán al 299° y a 9½ nmi del cabu Schomberg de la isla London.
Islla London Ye la más grande de les islles Camden, de contorna y relieve bien irregular. Tien una llongura de 8½ nmi por un anchu de 3 nmi. Na parte NUN s'alza'l picu San Pablo de 734 metros d'elevación y na parte S'el picu Horacio de 488 metros.
Termina pol NO en dos proyeiciones de roca, altes y desnudes, una ensin nome y la otra cabu Schomberg que constitúi'l so estremu occidental.
Pola so mariña NO cuerre la canal Brecknock que la dixebra de la isla Aguirre, pel llau S'el pasu Pratt que la dixebra de la islla Sidney y la so mariña oeste ye bien desmembrada y dafechu abierta al océanu Pacíficu.
Islla Sidney Ver tamién: Islla Sidney
Asitiada 1 nmi al SE de la islla London. Ye alta y montascosa. Tien 5 nmi de llongura por 2 nmi d'anchu. El so estremu NO constituyir la punta Cuarzu.
Roca Hoskin Atopar al 126° y a 4½ nmi de la punta English de la islla London.
Islla Xeorxana Ver tamién: Islla Xeorxana
Atópase 6 milles al este de la islla London, al sur de la península Brecknock y al norte de la islla Clementina de la que ta dixebrada por una canal bien angostu. Mide 3,3 milles nel so mayor llargu por 2 milles d'anchu. Forma parte de la mariña sur de la canal Brecknock, mariña que ye llimpia. Pel so llau este cuerre'l paso Prieto que la dixebra de la islla Basket.
Islla Clementina Ver tamién: Islla Clementina
Atópase darréu al sur de la islla Xeorxana de la que la dixebra una angosta canal. Tien 2 milles d'anchu por 1½ milles de llargu. Pol so costáu oeste atópase la pequeña islla Andrés y pel so llau este ta'l paso Prieto que la dixebra de la islla Basket. La so mariña sur da forma a la canal Unión que la dixebra de la isla Sidney.
Islla Andrés Ver tamién: Islla Andrés
Ye una pequeña islla de 1 milla de llongura por 0,8 milles d'anchu. Ta allugada al oeste de la islla Clementina, dixebrada d'esta por una canal ensin nome. El so costáu oeste forma parte del costáu sur de la canal Cockburn. La so mariña sur ta dixebrada de la islla Sidney pela canal Unión.
Islla Basket Ver tamién: Islla Basket
Ta allugada al este de les islles Xeorxana y Clementina, dixebrada d'estes pol paso Prieto. Forma parte del costáu sur de la canal Brecknock. Tien 4 milles de llongura por 3 milles d'anchu. El so relieve ye bastante eleváu ya irregular. Tien un cuetu de 560 metros d'altor, cuetu Trés Picos.
L'estremu SE de la islla constituyir el cabo Desolación carauterísticu polos sos dellos picachos amás que marca'l términu de la badea Ablayamientu pol occidente . Na mariña NO fórmase caleta Basket y nel so llau Y ábrese badea Murray.
GÜEYU - Faer una NOTA cuntando lo del robu de la chalupa del Beagle - persecución de Fitz Roy - Toma de rehenes y treslláu de 4 a Inglaterra.
Islla Stewart Mide aproximao 20 milles de llongura na so exa E-O. Pol so costáu norte cuerre la canal Ballenera, pel este'l pasu Adventure dixebrar de la islla Londonderry, pel sur ta l'océanu Pacíficu y pel oeste la badea Afarada.
Ye alta y de relieve irregular. Nel so llau oriental tien llombes de solu 60 a 80 metros que se van alzando escontra l'occidente onde'l so altor varia ente 600 y 900 metros, tales como'l cuetu Incla, el picu Stewart de 871 metros, el cuetu Apuntiáu de 681 metros y el Picu Doble de 645 metros.
Islles Gilbert Tán allugaes al sur de la islla Stewart de la que les dixebra'l pasu Adventure. Son dos islles grandes arrodiaes de castros y roques. La islla del llau este mide 3 nmi de llargu y la del llau occidental 5 nmi.