Aumentativu ye la denominación que reciben los afixos que maticen el significáu d'una pallabra de manera que designen un oxetu de mayor tamañu o daqué grande o de mayor importancia. Dacuando l'aumentativu úsase como derivación apreciativa.
Aumentativos n'español N'idioma español los aumentativos fórmense amestando un sufixu a la fin de la pallabra. Son numberosos y esisten dellos que s'usen dependiendo de la pallabra. Añadir a los sustantivos y más raramente a los axetivos
Hai diferencies nos países hispanofalantes sobre'l so usu.
Tipos d'aumentativos ote o ota: ye'l más usáu "cubu", convertir en "cubote".
ón o ona: ye d'enforma usu al igual que l'anterior, un exemplu, "platu",aumentáu -----> "platón".
azo, aza, tazo o taza, por casu, pelota, n'aumentativu ye pelotaza;http://www.fundeu.es/consulta/pelotaza-aumentativu-de-pelota-1236 golpe, golpetazo.
aco/aca y anco/anca: emplegáu n'España, tien matiz peyorativu, "fileta(n)co", "libra(n)co", "exameaco".
Aumentativos menos comunes acho o acha rrón o rrona cón o cona, como en "atracón" (Ingestión escesiva de comida). ton o tona, como d'home en "homecón"..
Ver tamién Diminutivu Derivación apreciativa
Referencies
Categoría:Gramática española Categoría:Morfoloxía llingüística Categoría:Semántica