El ferrocarril de Mariazell, en forma embrivida MzB, que provién del alemán Mariazellerbahn, ye un ferrocarril de Vía estrecha electrificáu, con un anchu de Vía de 760 Milímetros (anchu de vía bosniu) en Austria. El tren de monte xune la capital de la Baxa Austria, Sankt Pölten col Santuariu de Mariazell na rexón d'Estiria; orixinalmente llegó hasta Gußwerk. Orixinariamente el so nome oficial foi Niederösterreichisch-steirische Alpenbahn (Ferrocarril alpín de la Baxa Austria a Estiria)
Ye propiedá dende avientu de 2010 de la Niederösterreichische Verkehrsorganisationsgesellschaft (NÖVOG). El ferrocarril a Mariazell ye parte del tresporte públicu de la rexón oeste (Verkehrsverbund Ost-Region (VOR) Gesellchaft m.b.H. El sur de la Seición ente Mitterbach y Mariazell ta integráu na rede de tresporte d'Estiria (Steirischer Verkehrsverbund).
El ferrocarril de Mariazell taba estrechamente conectáu col ferrocarril llocal en desusu de Ober-Grafendor a Gresten ("Krumpe"), un ramal non electrificáu.
Descripción de la llinia
Tramu del valle left|miniaturadeimagen|La señal semafórica de Rabenstein La ruta empieza na estación central de St Pölten de la llinia Westbahn (ferrocarril del oeste). Xusto dempués de salir de la estación, ente los dos primeros túneles del ferrocarril de Leobersdorfer, pasando per debaxo pa llegar a la siguiente estación St. Pöltner Alpenbahnhof que ye'l centru d'operaciones del ferrocarril de Mariazell. Equí atópense les naves de vehículos, los talleres y les instalaciones completes del yá descontinuado tresporte de mercancíes. Darréu, el tren sale de la zona de la ciudá. Mientres los primeros quilómetros traviesa principalmente terrenos agrícoles llanos y camuda al sur de St. Pölten del valle del Traisen al valle del Pielach. Dempués de 11 quilómetros llega a la estación d'Ober-Grafendorf, la estación más grande de la llinia; yera'l puntu de partida del ramal non electrificáu ("Krumpe"). Nel pasáu foi'l depósitu de los vehículos diesel necesarios pal ramal. Anguaño, el Club d'amigos de ferrocarril MH6 tien la so sede cola so plataforma xiratoria y los tendeyones de llocomotores de la rotonda, que caltienen y restauren la llocomotora a vapor Mh6 y otros vehículos de muséu.
El ferrocarril de Mariazell sigue'l valle del ríu Pielach al traviés de Hofstetten-Grünau, Rabenstein y la Capital del valle, Kirchberg, hasta la estación de Loich, pal tresporte de Mercancíes d'especial Importancia: Por cuenta de que el gálibu de los siguientes túneles namái yera pa vía estrecha equí terminaba'l tresporte de mercancíes con trucks portadores (Rollbocken) o más tarde con vagones especiales (Rollwagen). A partir d'equí estrechar el Valle del ríu Pielach rápido, apenes hai abondu espaciu pa la carretera y el ferrocarril xunto al ríu. Poco primero de la estación de tren de Schwarzenbach an der Pielach, el ferrocarril pasa pol túnel de Weißenburg y darréu sale del valle del ríu Pielach y sigue l'estrechu valle de Nattersbach al traviés de Frankenfels hasta la estación de Laubenbachmühle. A partir d'equí, la siguiente Seición llámase ruta de monte .
Ruta de monte left|miniaturadeimagen|La Estación de tren de Laubenbachmühle considérase'l puntu de Partida de la ruta de monte La vía gana alturna nuna llarga doble curva na parte cimera del valle de Natter. Poles estaciones de Winterbach y Puchenstuben llegar al túnel de Gösing, qu'a 891,6 metros sobre'l nivel del mar ye'l puntu más altu de la llinia. Nesti puntu la llinia camuda al valle del Erlauf, que va siguir xustu antes del final de la llinia. Dempués del túnel sigue la estación de Gösing, a unos 350 metros sobre'l llagu Erlauf. Ye la primer vegada que los pasaxeros pueden ver el picu Ötscher de 1893 metros d'altor. Esti panorama y la bona accesibilidá col entós recién construído ferrocarril llevó yá nel momentu de l'apertura del ferrocarril a la construcción d'una posada frente a la estación. Esta posada convertir nel Apenhotel Gösing nel añu 1922 que se va ampliar darréu.
A partir d'equí, el ferrocarril sigue una empinada y montiega rimada montañona, pasa pol viaductu Saugraben, el más altu del ferrocarril de Mariazell, y llega a la estación d'Annaberg nel Reithsattel. La estación de Wienerbruck-Josefsberg, un popular puntu de partida, pa realizar escursiones al Ötschergräben, sigue rápido'l banzáu de Lassing, qu'alimenta la central llétrica de Wienerbruck. Dempués d'otra vuelta alredor del llagu, la vía xira escontra'l Erlauf. Esti tramu ta consideráu como'l puntu escénicu culminante del ferrocarril de Mariazell: ente una serie de túneles curtios hai delles vista de los "Zinken", como se denomina n'Austria a los escobios más serrapatosos. Dempués de la parada de Erlaufklause, Mitterbach am Erlaufsee ye la última parada de la Baxa Austria, y pocu dempués, el ferrocarril de vía estrecha llega al so destín final nel santuariu de pelegrinación de Mariazell en Estiria.
El tramu siguiente de 7,1 km hasta Gußwerk, principalmente pal tresporte de mercancíes a un gran aserradero, cerrar en 1988 y retiróse nel 2003. A partir de 2008, el grupu d'interés Museumstramway Mariazell – Erlaufsee intentó reactivar un tramu curtiu de llinia p'ampliar la so tranvía d'anchu estándar dende la estación hasta'l centru de Mariazell. Como primer etapa, el 29 d'agostu de 2015 inauguróse l'ampliación de la estación a Promenadenweg (parada de carretera del autobús a Graz).En Ober-Grafendorf esviar el ramal llamáu "Krumpe", non electrificáu poles estribaciones de los Alpes en direición oeste al traviés de Mank, Ruprechtshofen y Wieselburg, llegando finalmente a Gresten. En Wieselburg la vía estrecha cruciar cola vía d'anchu normal del ferrocarril de Erlaub. La seición de Wieselburg escontra Gresten reconvertir a anchu normal pa simplificar el tráficu de mercancíes. El tráficu de pasaxeros namái taba disponible nel marcu de viaxes especiales tres el cambéu de carril.
El tramu restante de vía estrecha de Ober-Grafendorf a Wieselburg foi absorbíu pola rexón de Baxa Austria en 2010 y zarráu dafechu'l mesmu añu col cambéu d'horariu del 12 d'avientu. Mas apocayá había trenes rexonales ente Ober-Grafendorf y Mank, dalgunos de los cualos diben y veníen de la estación central de St. Pölten.
Historia left|miniaturadeimagen|Tren de vapor na Estación de tren de Frankenfels alredor de 1900 miniaturadeimagen|Aición de más de 200 Corones de ferrocarril de cercaníes de St Pölten – Kirchberg , de 1. D'agostu de 1898 left|miniaturadeimagen|Tren con Llocomotora de la Serie Uv nel viaductu de Saugraben, 1908 El Santuariu de Mariazell, foi nel sieglu XIX unu de los destinos turísticos más visitaos del imperiu austrohúngaru. Dende l'apertura de la estación de la Westbahn (ferrocarril del Oeste) en 1858 consideróse la construcción d'un ferrocarril dende St. Pölten a Mariazell, y nes décades siguientes consideráronse delles opciones pa estender una llinia d'anchu normal nes estribaciones de los Alpes na baxa Austria. Primeramente la construcción d'un ferrocarril dende St. Pölten pol valle del Pielach entamar de forma independiente.
Construcción y Vapor Esta llinia de ferrocarril pol valle del ríu Pielach, qu'inclúi'l ramal de Ober-Grafendorf a Mank, namái se decidió dempués d'aprobase la Llei de Ferrocarriles Provinciales de la Baxa Austria (Nö Landeseisenbahngesetz) de 1895; tamién se tuvo en cuenta l'ampliación a Mariazell. Por cuenta de les dificultaes del terrén, el ferrocarril tenía de construyise de vía estrecha. Como tolos proyeutos ferroviarios de vía estrecha de la monarquía austrohúngara, l'alministración militar especificó un anchu de vía de 760 mm, yá que podíen reutilizase vehículos pal serviciu militar de los ferrocarriles de Bosnia-Herzegovina, si fuera necesariu. Tamién se planió una conexón col ferrocarril Thörler en Estíria, que diba de Kapfenberg a Au-Seewiesen, como una nueva ampliación. En xunetu de 1896 diose la concesión de la sociedá anónima formalmente independiente del ferrocarril local St. Pölten - Kirchberg an der Pielach - Mank.Esi mesmu añu, l'autoridá ferroviaria de la Baxa Austria, que más tarde se convirtió nos Ferrocarriles Provinciales de la Baxa Austria, empecipió la construcción y la planificación tuvo a cargu del subdireutor Josef Fogowitz.
El 4 de xunetu de 1898 inauguróse la llinia principal de St. Pölten a Kirchberg y el ramal a Mank, dambes operaes pola mesma autoridá ferroviaria estatal. Dempués de llograr el financiamientu, el parllamentu de la Baxa Austria decidió'l 27 de xineru de 1903 construyir la continuación a Mariazell y Gußwerk. La construcción siguió dende la primavera de 1904, en 1905 completóse la llinia del valle del Pielach hasta Laubenbachmühle y, al igual que la llinia Mank - Ruprechtshofen, inauguróse'l 5 d'agostu de 1905. Pa la continuación escontra Mariazell, la rutá que conducía al traviés d'un terrén xeolóxicamente más favorable y tenía los llargores de túnel más curties escoyer ente trés variantes que fueren preseleccionaes. El túnel de Gösing de 2369 metros de llargor, el túnel más llargu d'una llinia de vía estrecha austriaca, considérase una estructura individual escepcional. En 1906, la ruta de monte completar hasta tal puntu que pudo empecipiase el tráficu de pasaxeros a Mariazell y nel branu del mesmu añu abrió la llinia a Gußwerk. El tramu de Mariazell a Gußwerk construyir a instancies de la rexón d'Estiria, de la que dependía la so participación financiera nel ferrocarril alpín.
El ferrocarril alpín de la baxa Austria a Estiria (Niederösterreichisch-Stteirische Alpenbahn), como se llamaba oficialmente al ferrocarril de Mariazell completárase. Debíu al españíu de la Primer Guerra Mundial, yá nun se realizaron los planes, que taben bien avanzaos, pa la estensión sobre'l Seeberg d'Estiria como conexón col ferrocarril del Thörler y, por tanto, cola rede ferroviaria de Estíria. Tamién s'omitió la construcción d'una conexón col ferrocarril del valle de Ybbs, pal cual ellaboráronse delles propuestes de ruta.
Na seición de monte, la traición realizóse primero con llocomotores de vapor de les series Mh y Mv desenvueltes especialmente pa esta llinia, que llueu resultaron ser insuficientes. L'arribación de pasaxeros foi tan grande que dacuando s'omitió tola publicidá sobre'l ferrocarril alpín, cada vez más popular. Nel tresporte de Mercancíes, tresportábase, amás de productos agrícoles y minerales d'empreses mineres locales, especialmente la madera de los montes de monte. La madera caltúvose como carga predominante del ferrocarril de Mariazell hasta que se detuvo'l tráficu de mercancíes. Yá en 1909, los vagones de mercancíes d'anchu normal tresportábense sobre bastidores rodantes, hasto ónde lo dexaba'l gálibu.
Electrificación Consideráronse dellos escenarios p'aumentar el rendimientu, incluyendo la espansión de doble vía y la compra d'un tipu de llocomotores de vapór entá más potente. Inclusive antes de la finalización de la llinia a Mariazell y Gußwerk traxo'l Direutor en funciones de l'autoridá ferroviaria estatal, Eduard Engelmann Jr, que fizo la propuesta d'electrificación del ferrocarril de Mariazell con corriente alterna monofásica. miniaturadeimagen|Vista norte de la construcción de la Central de Vienerbruck, 1908-1911