María Concepción Castella y García-Duarte, más conocida como Concepción Castella de Zavala foi una escritora española de más d'una ventena de noveles, principalmente noveles roses.
Biografía Nació'l 20 d'agostu de 1889 en Baena (Córdoba); yera fía de Ricardo Castella y González-Aurioles, abogáu, y de Blanca García-Duarte y González, naturales de Granada. Per vía materna yera nieta del catedráticu de medicina Eduardo García Duarte (1830-1905), que aportaría a rector de la Universidá de Granada, amás de prima hermana del médicu y militante socialista Rafael García-Duarte Salcedo y del escritor Francisco Ayala García-Duarte.
Casóse col teniente coronel de Farmacia Miguel Zavala y Lara (1883-1973), natural de Bailén, qu'acabaría abandonando l'Exércitu retardáu poles sos idees carlistes. Frutu del matrimoniu fueron nueve fíos. Unu d'ellos, Juan de Zavala y Castella, foi alférez provisional mientres la Guerra Civil y foi xubíu mientres la guerra a capitán del Terciu de requetés "Navarra"; en 1957 foi coautor col Xeneral Luis Redondo del llibru El Requeté (La tradición nun muerre). Otru de los fíos, José María de Zavala Castella (1924-1992), sería secretariu xeneral del Partíu Carlista lideráu por Carlos Hugo de Borbón-Parma mientres la década de 1970.
Finó a los 76 años, el 3 de mayu de 1966 en Madrid.
Obra lliteraria Autora de rellatos románticos y bucólicos, na so novela Campana la de la vela… (1936) defende los valores rurales que emanan de la Vega de Granada y describe l'ambiente y manera de vida granadinos de la primer metá del sieglu XX, con especial atención a la influencia social del catolicismu y los vezos de les clases acomodaes. Esti ambiente aristocrático amuésase tamién en Fáigase la to voluntá (1938). N'otra de les sos obres, La fía de la Alhambra (1939), identifica al llector colos personaxes y ambiente de la novela, inspirada nel palaciu de l'Alhambra.
Guerra Civil D'idees carlistes y totalmente comprometida con esta causa, Concepción Castella foi partidaria de la sulevación contra la República de xunetu de 1936. Mientres la guerra publicó tres noveles ambientaes nel enfrentamientu (Guerra nel frente, paz nes almes, Fáigase la to voluntá y La Rosa del Maestrazgo) na Biblioteca Rocío, na que tamién escribieron otros autores tradicionalistes como Antonio Pérez de Olaguer y Ramón Solsona Cardona, que siguieron reivindicando'l tradicionalismu dempués del Decretu d'Unificación.
En Guerra nel frente, paz nes almes, Concepción Castella epondera los valores rexeneradores del campusobremanera de Navarra, qu'espón como garantía del porvenir d'España n'oposición al ambiente deletéreo de la ciudásobremanera Barcelona, onde s'alienda «el empozoñado aliendu del marxismu». Exemplu d'ello son les pallabres que dirixe una rapaza al so amáu doliente:
Ente les sos obres más destacaes atópase tamién L'alférez provisional (1939), llibru publicáu a la fin de la Guerra Civil qu'epondera'l comportamientu de los combatientes del bandu subleváu.
ObraConcepción Castellá de Zavala en BiblioRomance
Referencies y fontes
Categoría:Escritores d'España Categoría:Escritores en castellanu Categoría:Novelistes d'España Categoría:Carlistes d'Andalucía Categoría:Escritores d'Andalucía