Львовэ (, ) — вёска ў Керчанскім раёне Аўтаномнай Рэспублікі Крым Украіны. У мінулыя стагоддзі насялялася крымскімі татарамі і крымскімі грэкамі, на наш час вёска амаль поўнасцю вымерла.

Геаграфія Размешчана вёска на паўночным, азоўскім узбярэжжы Ак-Манайскага перашыйка, ля асновы Арабацкай стрэлкі, у вусці Сухога ручая, які ўпадае ў багністы ліман Сіваша. Вышыня цэнтра вёскі над узроўнем мора — 4 м.

Адміністрацыйна вёска размешчана на заходнім краі Керчанскага раёна, ля граніцы з Феадасійскім. Адлегласць да райцэнтра Керчы складае 79 кіламетраў па прамой (даўжыня маршруту аўтамабільнымі дарогамі можа быць больш), бліжэйшая чыгуначная станцыя — Сэмысотка (на лініі Джанкой — Керч) — прыкладна за 11 кіламетраў.

Гісторыя

Пад Расійскай імперыяй Першая дакументальная згадка вёскі сустракаецца ў камеральным апісанні Крыма 1784 года, зыходзячы з якога пад канец Крымскага ханства Джандору ўваходзіў у Арабацкі кадылык Кефінскага каймаканства. Затым, відаць, з прычыны зыходу крымскіх татараў у Асманскую Турцыю, які рушыў услед за заваёвай крымскіх зямель Расійскай імперый 8 лютага 1784 года , вёска апусцела і сустракаецца толькі на карце 1842 года, дзе Біюк-Джанчора і Кучук-Джанчора пазначаны побач, абедзве, як разваліны.

У 1860-х гадах, пасля земскай рэформы расійскага імператара Аляксандра II, вёску прыпісалі да Арма-Элінскай воласці. Па абследаваннях прафесара А. М. Казлоўскага пачатку 1860-х гадоў, у паселішчы «карыстаюцца дажджавой вадой, якая збіраецца ў аутах і запрудах» (аут — невялікі ставок у стэпавым Крыме, які напаўняўся дажджавой і адталай вадой). Паводле «Памятнай кніжцы Таўрычнай губерні за 1867 год», вёска Джантора была пакінутая жыхарамі, у выніку зыходу крымскіх татараў, стаўшы «пустым месцам».

Ізноў сустракаецца ў «Памятнай кніжцы Таўрычнай губерні на 1892 год», паводле якой у вёсцы Джантора, якая ўваходзіла ў Арма-Элінскую сельскую грамаду, жыхароў і хатніх гаспадарак не лічылася. На верставой карце Крыма 1896 года ў паселішчы пазначана 6 двароў з грэчаскім насельніцтвам.

Пасля земскай рэформы 1890-х гадоў вёска засталася ў складзе пераўтворанай Уладзіслаўскай воласці. Па «Памятнай кніжцы Таўрычнай губерні на 1902 год» у вёсцы Джантора, якая знаходзілася ў прыватным валоданні, налічвалася 225 жыхароў без хатніх гаспадарак. Паводле перапісу, на 1915 год у вёсцы Джантора лічылася ўжо 28 двароў (гаспадарак) з грэчаскім насельніцтвам.

Савецкі час

З устанаўленнем у Крыме бальшавіцкай улады, па пастанове Крымскага рэвалюцыйнага камітэта ад 8 студзеня 1921 года была скасавана валасная сістэма і вёска ўвайшла ў склад зноў створанага Уладзіславаўскага раёна Феадасійскага павета, а ў 1922 годзе паветы атрымалі назву акруг. 11 кастрычніка 1923 года, паводле пастановы УЦВК, у адміністрацыйны падзел Крымскай АССР былі ўнесены змены, у выніку якіх акругі ліквідаваліся і Уладзіславаўскі раён стаў самастойнай адміністрацыйнай адзінкай. Дэкрэтам УЦВК ад 04 верасня 1924 года «Пра скасаванне некаторых раёнаў Аўтаномнай Крымскай С. С. Р.»Об упразднении некоторых районов Автономной Крымской С. С. Р. у кастрычніку 1924 года раён быў пераўтвораны ў Феадасійскі і вёску ўключылі ў яго склад. Паводле спісу населеных пунктаў Крымскай АССР па Ўсесаюзным перапісе 17 снежня 1926 года, у вёсцы Джантора Ак-Монайскага сельсавета Феадасійскага раёна мелася 53 двары, з іх 52 сялянскія, насельніцтва складала 264 чалавекі (133 мужчыны і 131 жанчына). У нацыянальным стаўленні ўлічана: 255 грэкаў, 3 татараў, 4 рускіх, 2 украінца, дзейнічала грэчаская школа. Пастановай УЦВК «Пра рэарганізацыю сеткі раёнаў Крымскай АССР»Постановление ВЦИК РСФСР от 30.10.1930 о реорганизации сети районов Крымской АССР. ад 30 кастрычніка 1930 года (па іншых звестках 15 верасня 1931 года) Феадасійскі раён скасавалі і вёску ўключылі ў склад Ленінскага. Па даных усесаюзнага перапісу насельніцтва 1939 года ў вёсцы пражывала 175 чалавек.

Падчас Другой сусветнай вайны пасля пачатковых поспехаў Керчанска-Феадасійскай дэсантнай аперацыі фронт стабілізаваўся прыкладна па лініі Ак-Манайскага перашыйка. Баявыя дзеянні на Керчанскім паўвостраве ў сакавіку-красавіку 1942 года характарызаваліся кровапралітнымі пазіцыйнымі баямі.

Паблізу ад вёскі падчас пачатковай стадыі Керчанскай абарончай аперацыі (катастрофа Крымскага фронту) размяшчаўся штаб камандуючага 51-й арміяй Крымскага фронту генерал-лейтэнанта У. М. Львова. Пры адступленні ў авіяналёце 11 траўня 1942 года ў штаб ля падножжа груда Кончы (15 км на ўсход ад вёскі) трапіла бомба і генерал загінуў. У памяць пра гэта на ўскраіне вёскі ў 1969 годзе быў устаноўлены помнік, таксама памятны абеліск устаноўлены на месцы яго гібелі на грудзе Кончы.

Вёска згадана ў вершы К. М. Сіманава «Дажджы» (), Сіманаў выязджаў у паласу наступу са штабам Львова (гл. дадатак).

У 1944 годзе, пасля вызвалення Крыма ад нацысцкіх войск, паводле Пастановы ГКА № 5984сс ад 2 чэрвеня 1944 года крымскія грэкі, як і па ўсім Крыме разам з іншымі карэннымі народамі, былі гвалтоўна дэпартаваны ў Сярэднюю АзіюПостановление ГКО от 2 июня 1944 года № ГКО-5984сс «О выселении с территории Крымской АССР болгар, греков и армян». З 25 чэрвеня 1946 гады Джантора пападае ў склад створанай Крымскай вобласці РСФСРЗакон РСФСР ад 25.06.1946 Пра скасаванне Чачэна-Інгушскай АССР і пра пераўтварэнне Крымскай АССР у Крымскую вобласць . Указам прэзідыума Вярхоўнага савета РСФСР ад 18 траўня 1948 года, Джантору перайменавалі ў ЛьвоваУказ прэзідыума вярхоўнага савета РСФСР ад 18.05.1948 г. пра перайменаванне населеных пунктаў Крымскай вобласці . Назва прысвоена па імені генерал-лейтэнанта В. М. Львова, які загінуў ад бамбёжкі падчас Керчанскай абарончай аперацыі. 26 красавіка 1954 года Крымская вобласць была перададзена са складу РСФСР у склад Украінскай ССРЗакон СССР ад 26.04.1954 Пра перадачу Крымскай вобласці са складу РСФСР у склад Украінскай ССР . Час уключэння ў Сямісоцкі сельсавет дакладна не ўстаноўлены: на 15 чэрвеня 1960 года вёска ўжо лічылася ў яго складзе. Па даных перапісу 1989 года ў вёсцы пражывала 29 чалавек. З 12 лютага 1991 года вёска ў адноўленай Крымскай АССР, 26 лютага 1992 года перайменаванай у Аўтаномную Рэспубліку Крым у складзе Украіны.

Незалежны час і анексія Расіяй На 2009 год, паводле звестак сельсавета, вёска займала плошчу 20,2 гектара, на якой, у 7 дварах, пражывала 11 чалавек.

З 21 сакавіка 2014 года вёска разам з усёй Аўтаномнай Рэспублікай Крым аказалася анексавана Расійскай ФедэрацыяйФедеральный закон Российской Федерации от 21 марта 2014 года № 6-ФКЗ «О принятии в Российскую Федерацию Республики Крым и образовании в составе Российской Федерации новых субъектов — Республики Крым и города федерального значения Севастополя».

У 2023 годзе ў праекце пастановы Вярхоўнай рады Украіны «Пра перайменаванне некаторых населеных пунктаў Аўтаномнай Рэспублікі Крым» вёску прапанавана перайменаваць у гістарычную назву Джан-Тору .

Насельніцтва Усеўкраінскі перапіс 2001 года паказаў наступнае размеркаванне па носьбітах мовы сярод жыхароў вёскі: украінская — 27,27 % руская — 72,73 %

Дынаміка колькасці

1892 год — 0 чалавек 1902 год — 225 чалавек 1915 год — 0/218 чалавек 1926 год — 264 чалавек

1939 год — 175 чалавек 1989 год — 29 чалавек 2001 год — 11 чалавек 2009 год — 11 чалавек

Галерэя

Заўвагі

Крыніцы

Літаратура

Спасылкі Вёска Львовэ на мапе (былога) Ленінскага раёна Крыма

Катэгорыя:Населеныя пункты Лэнінскага раёна (Крым)