Конрад I Цюрынгскі (каля 1206 — ) — вялікі магістр Тэўтонскага ордэна (1239—1240).
Сын Германа I і яго другой жонкі Сафіі Баварскай, ландграф Цюрынгіі, а таксама швагер Элізабеты Венгерскай.
У 1231 годзе пасля смерці старэйшага брата атрымаў тытул ландграфа Цюрынгіі, Гесэна і Пфальца. Уступіў у Тэўтонскі ордэн у 1234 годзе. Пасля выбару і назначэння яго вялікім магістрам, адправіўся ў Рым, дзе памёр ад невядомай хваробы. Рэшткі перавезены і пахаваны ў царкве Св. Элізабеты ў Марбургу.
Крыніцы
Катэгорыя:Людавінгі