Гіягі́нскі раён () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у складзе Рэспублікі Адыгея Расійскай Федэрацыі.
Адміністрацыйны цэнтр — станіца Гіягінская.
Геаграфія Раён размешчаны ў цэнтральнай частцы Рэспублікі Адыгея на перадгорнай .
Агульная плошча тэрыторыі раёна складае 796,63 км².
Мяжуе на поўдні з Майкопскім раёнам і Майкопскай гарадской акругай, на поўначы — з Шаўгенаўскім, на ўсходзе — з Кашэхабльскім раёнамі Адыгеі, а таксама на паўднёвым усходзе — з Мастоўскім і на захадзе — з Беларэчанскім раёнамі Краснадарскага края.
Знаходзіцца ў перадгорнай зоне рэспублікі. Рэльеф мясцовасці грудкавата-ўзгорысты, парэзаны бэлькамі і паніжэннямі. Сярэднія вышыні на тэрыторыі раёна складаюць каля 180 метраў над узроўнем мора. У глебавым покрыве раёна найбольшае распаўсюджванне атрымалі вышчалачаныя чарназёмы.
Гідраграфічная сетка ў асноўным прадстаўлена мноствам крынічных рэк, найбольш буйнымі і значнымі з якіх з’яўляюцца рэкі Гіяга, Фарс, Чэхрак, Улька, Айрум (ніжні), Айрум (верхні), Келермес, Калмыж, Закаляйка і іншыя, якія нясуць свае воды ў Лабу. Таксама ў раёне ёсць каля 50 штучных вадаёмаў.
Клімат на тэрыторыі раёна вільготны ўмераны, з адчувальным уплывам блізкасці Чорнага мора. Сярэднія паказчыкі тэмпературы паветра вагаюцца ад +23 °C у ліпені да 0 °C у студзені. Найбольш высокія тэмпературы паветра назіраюцца ў пачатку жніўня, а найбольш нізкія ў канцы студзеня ці ў пачатку лютага. Сярэднегадавая колькасць ападкаў складае каля 750 мм. Найбольшая колькасць ападкаў выпадае ў летні перыяд. Велічыня адноснай вільготнасці няўстойлівая.
Катэгорыя:Раёны Адыгеі