Лідзія Густаваўна Суок (1895—1969) — жонка паэта Эдуарда Багрыцкага.
Біяграфія Нарадзілася ў Адэсе.
Старэйшая дачка выкладчыка музыкі, аўстрыйскага эмігранта, Густава Алаізавіча Суока. Некаторы час была жонкай ваеннага ўрача, які пазней загінуў на фронце
У 1920 годзе выйшла замуж за Эдуарда Багрыцкага. Была выведзена як Жонка птушкалова у рамане В. П. Катаева «». Прозвішча Суок было выкарыстана Ю. Алешам у якасці імя персанажа рамана «», а прататыпамі гераіні, якая носіць імя Суок у рамане Алешы «Тры Таўстуны», сярод іншых называюць яе сясцёр Серафіму і Вольгу.
Спрабуючы заступіцца за арыштаванага мужа сястры , была сама рэпрэсаваная ў 1937 годзе. У карагандзінскай ссылцы хадзіла адзначацца ў мясцовае кіраванне НКУС, размешчанае па іроніі лёсу на вуліцы Эдуарда Багрыцкага. Вярнулася з заключэння ў 1956 годзе.
Памерла ў 1969 годзе. Пахавана на Новадзявочых могілках побач з магілай мужа і кенатафам сына (Усевалад Багрыцкі быў пахаваны недалёка ад месца гібелі ў Волхаўскім катле).
Сям’я
Муж — Эдуард Георгіевіч Багрыцкі (1895—1934). Дачка — памерла ў маленстве ад знясілення. Сын — паэт Усевалад Эдуардавіч Багрыцкі, загінуў на фронце ў 1942 годзе. Сёстры — Вольга (1899—1978), жонка пісьменніка Юрыя Алешы; Серафіма (1902—1983), жонка паэта .
Крыніцы
Спасылкі
Вставай же, Всеволод, и всем володай… Женщины, сводившие с ума Есенина, Блока, Бунина, рождались и умирали в Одессе
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай