right|thumb|Выява ліній сілавога поля магніта, якая выйшла з дапамогай жалезнай стружкі Магніт — цела, якое валодае ўласным магнітным полем. Гэта магнітнае поле з'яўляецца нябачным, але дзякуючы яму набываюцца найбольш прыкметныя ўласцівасці магніта: сіла, якая ўздзейнічае на іншыя ферамагнітныя матэрыялаў, як жалеза, а таксама прыцягвае ці адштурхвае іншыя магніты.
Сталы магніт ёсць аб'ектам, які зроблены з матэрыялу, які намагнічваецца і стварае сваё ўласнае сталае магнітнае поле. Матэрыялы, якія могуць таксама быць намагнічанымі і моцна прыцягваюцца да магніта, называюць ферамагнітамі. Да іх ставяцца жалеза, нікель, кобальт, некаторыя сплавы рэдказямельных металаў, а таксама некаторыя натуральныя мінералы, такія як магнетыт. Найпростым і самым маленькім магнітам можна лічыць электрон. Магнітныя ўласцівасці ўсіх астатніх магнітаў абумоўлены магнітнымі момантамі электронаў унутры іх. З пункту гледжання квантавай тэорыі поля электрамагнітнае ўзаемадзеянне пераносіцца безмасавым базонам — фатонам, часціцай, якую можна прадставіць як квантавае ўзбуджэнне электрамагнітнага поля.
Этымалогія Слова паходзіць ад (Magnētis líthos), «камень з Магнесіі» — ад назвы рэгіёну Магнесія і старажытнага горада Магнесія ў Малой Азіі, дзе ў старажытнасці былі выяўленыя адклады магнетыту.
Гл. таксама Электрамагнітнае ўзаемадзеянне Магнітны момант Магнітнае поле Магнетызм Рэдказямельны магніт Электрамагніт Магніт на халадзільнік
Спасылкі
Катэгорыя:Магнетызм Катэгорыя:Тыпы магнітаў Катэгорыя:Вікіпедыя:Істотныя артыкулы