Камісар (, , , ) — упаўнаважаны: намеснік, надзелены уладай прадстаўнік метраполіі (цэнтра кіравання).
Камісары каралеўскія — усталявалі мяжу паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Лівоніяй у 1585 г.; кіраўнік маёнткам. У Францыі XVIII ст. — упаўнаважаны Канвента; напрыклад камісары Кулон, Лагранж, Лавуазье і Лаплас вымяралі ў 1795 годзе даўжыню Парыжскага мерыдыяна з мэтай вызначэння велічыні метра. Член камісіі ў Расійскай імперыі — надзелены выканаўчай уладай, альбо упаўнаважаны, надзелены аднаасобнай уладай. Асаблівы шмат камісараў быў пры Пятры I; камісары былі пры Сенаце, камісарам даручалася кіраванне казённымі заводамі і інш.. кіраўнік з грамадска-палітычнымі ці адміністрацыйнымі паўнамоцтвамі. Народны камісар — член урада, які стаяў на чале Народнага камісарыята СССР (і Ваенныя камісары таксама). У некаторых краінах службовая асоба з адміністрацыйнымі і паліцэйскімі функцыямі (камісар паліцыі).
Літаратура «Словник іншомовних слів», за ред. академіка АН УРСР О. С. Мельничука, м. Київ, 1985 р., с. 429; «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов», г. Вильна, 1899 г., том 26, с. 572.
Катэгорыя:Пасады Катэгорыя:Тытулы Катэгорыя:Арыстакратыя