thumb|300px|Альбрэхт Дзюрэр, Галава Апостала Галава — частка цела чалавека ці жывёлы, у якой знаходзіцца мозг, органы гледжання, густу, нюху, слыху і рот. Асобная галава ёсць у хрыбетнікаў і ў насякомых.
Пярэдняя частка галавы чалавека называецца твар, жывёлы — пыса ,або хмыза. Звычайна галава злучаная з целам шыяй. Шыя дазваляе галаве паварочвацца і трымаць галаве пэўную пазіцыю ў прасторы.
Часці галовы Вонкавыя: валасы, лоб, скура, вушы твар (пыса ў жывёл): вочы, нос, шчокі, рот падбародак, шыя патыліца У жывёл, птушак і насякомых — хобат (хабаток), дзюба, вібрысы, вусікі
Унутраныя: чэрап, сківіца мозг, насаглотка, вестыбюлярны апарат
Твар Твар — пярэдняя частка галавы чалавека. Акрамя рук, адзіная максімальна адкрытая частка цела чалавека, незалежна ад месца пражывання.
Склад вокаа нос шчокі рот — губы, зубы, бачныя пры ўсмешцы скулы падбародак лоб валасы і іх адсутнасць — вусы, барада, бакенбарды, бровы, вейкі, чубок, залысіны, няголенасць
Марфалогія, антрапаметрыя
Вядомыя класічныя мастацкія прапорцыі чалавечага твару. Напрыклад, яны згаданы ў Леанарда да Вінчы ў тэксце да Вітрувіянскага чалавека.
thumb|600px|center|Тыповыя прапорцыі еўрапейскага мужчынскага твару
Анатомія
Міміка Твар актыўна ўдзельнічае ў невербальных зносінах (міміка).
Прыклады выразаў твару і грымас: вокаа — шырока адкрытыя, прыжмураныя, нахіленыя бровы, погляд нос — напружаныя ноздры шчокі — надзьмутыя шчокі рот, губы — шырока адкрыты, вусны сціснуты ці выцягнуты падбародак — дакрананне да падбародка і рота рукой
Гл. таксама Часткі цела Тулава