Атаманіўка () — горад раённага значэння ў Луганскай вобласці Украіны, падпарадкаваны Краснадонскаму гарадскому савету горада Краснадон. Асноўная занятасць насельніцтва — прадпрыемствы вугальнай прамысловасці. (Холдынгавая кампанія «Краснадонвугаль»). 19 верасня 2024 года Вярхоўная Рада Украіны пераіменавала горад у межах дэрусіфікацыі.
Эканоміка Шахта «Гарэхаўская» Шахта імені 50-годдзя СССР Шахта «Маладагвардзійская» Шахта «Самсонаўская-Заходняя» Шахта «Талаўская» ДАФ «Самсонаўская»
Адукацыя Агульнаадукацыйныя навучальныя ўстановы
Маладагвардзійская агульнаадукацыйная школа І-III ступеняў № 7 (вул. Калініна, 1) Маладагвардзійская агульнаадукацыйная школа І-III ступеняў № 10 (вул. Кацюбінскага, 8) Маладагвардзійская агульнаадукацыйная школа І-III ступеняў № 21 (кв. Кашавога)
Пазашкольныя навучальныя ўстановы Маладагвардзійскі цэнтр дзіцячай творчасці № 2 (вул. Маладзёжна 6) Дзіцяча-юнацкая спартыўная школа № 2 (кв. Кашавога)
Сярэдне-спецыяльныя навучальныя ўстановы Маладагвардзійскі прафесійны будаўнічы ліцэй
Насельніцтва
Паводле дэмаграфічных дадзеных насельніцтва горада імкліва скарочваецца, што з’яўляецца вынікам закрыцця шахт, адсутнасці вышэйшых навучальных устаноў і нястачы працы. Рээміграцыйная хваля спрыяе таму, што частка насельніцтва павяртаецца да сваёй гістарычнай радзімы, пакідаючы калісьці перспектыўны горад.
Гісторыя Першыя свідравіны былі тут прасвідраваныя яшчэ ў 1936 годзе, аднак шырокая разведка вугальных пластоў пачалася з 1944 года. Праз пяць гадоў была завершаная разведка пластоў Атаманскага комплексу для талаўскіх шахт, а да 1952 года — Самсонаўскіх вугальных палёў. Услед за геологоразведчиками у данецкі стэп дашлі шахтабудаўнікі. У жніўні 1951 года яны прыступілі да будынка першай шахты будучага горада — «Гарэхаўскай», а праз два года — «Талоўскай». Адначасова з закладкай шахты «Гарэхаўская» непадалёк ад яе пачаткаў будавацца шахцёрскі пасёлак. Спачатку ў ім будаваліся аднапавярховыя хаты, а ў 1952 годзе Міністэрства вугальнай прамысловасці СССР прыняло рашэнне аб будаўніцтве пасёлка індустрыяльным метадам. Узімку 1953 года ў стэпы з’явіліся геадэзісты і праектоўнікі, услед за імі дашлі будаўнікі. Сюды, на новае будаўніцтва, прыбывала моладзь з шматлікіх абласцей Украіны, Беларусі, Расіі. Жылі ў вагончыках, намётах.
Улетку 1954 года быў закладзены падмурак пад першыя будынкі на вуліцы Леніна — цэнтральнай магістралі горада.
Крыніцы
Катэгорыя:Гарады Луганскай вобласці