Барый (ад — «цяжкі», ) Ba — хімічны элемент II групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 56.
Мяккі серабрыста-белы шчолачназямельны метал. Атамная маса 137,34. Шчыльнасць 3760 кг/м³, тэмператра плаўлення 710 °C. Існуе 7 стабільных ізатопаў барыю з масавымі лікамі 130, 132, 134—138. На паветры хутка акісляецца да аксіду (BaO) і пераксіду (BaO2), пры награванні загараецца жоўта-зялёным полымем. Добра рэагуе з вадой і кіслотамі, пры пакаёвай тэмпературы рэагуе з галагенамі, пры награванні — з вадародам, азотам, серай.
Амальгама барыю атрымана ў 1808 годзе англійскім хімікам Гемфры Дэві.
Прыродныя крыніцы У зямной кары ўтрымліваецца 0,065 % па масе. У свабодным стане ў прыродзе не сустракаецца. З мінералаў прамысловае значэнне маюць барыт BaSO4 і вітэрыт BaCO3. У Чылі маюцца радовішчы нітрабарыту Ba(NO3)2 — С. 350..
Барый атрымліваюць алюматэрмічным аднаўленнем пры тэмпературы 1100—1200 °C.
Выкарыстанне
Выкарыстоўваецца ў металургіі (дадаецца пры выплаўцы медзі, свінца. Патрэбны для ачысткі гэтых металаў ад серы і газаў). Таксама ў тыпаграфскай справе, пры вырабе электродаў запальных свечак рухавікоў унутранага згарання, падшыпнікавых сплаваў. Выкарыстоўваецца ў медыцыне (рэнтгеналагічныя даследаванні страўнікава-кішачнага тракту).
Гл. таксама
Барыт
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Хімічныя элементы Катэгорыя:Барый Катэгорыя:Шчолачназямельныя металы