Экле́ктыка, таксама эклекты́зм ( «выбраны, адборны» ад «выбіраю, адбіраю, абіраю») — змешванне, злучэнне разнастайных стыляў, ідэй, поглядаў і г. д., заснаванае на іх злучэнні. Тэрмін уведзены ва ўжыванне ў II стагоддзі родапачынальнікам філасофскай школы эклектызму Патамонам. Эклектыка, архітэктура — кірунак у архітэктуры, які дамінаваў у Еўропе 1830-я — 1890-я гады. Эклектызм, філасофія — кірунак у антычнай філасофіі, які злучае разнастайныя стылі. Эклектыка — ярка выяўленая рэканструктыўная прыхільнасць да класічных канонаў і традыцыяй у выяўленчым мастацтве, якая базуецца на ўстояных стэрэатыпах і ідэалах.