Тара́н — старажытная аблогавая прылада, якая выкарыстоўвалася для разбурэння крапасных сцен, вежаў і брам.
Уяўляў сабой бервяно з жалезным або бронзавым наканечнікам, якое падвешвалася на канатах (ланцугах) у драўлянай рухомай вежы, што перамяшчалася на колах і служыла прыкрыццём для людзей, якія абслугоўвалі таран.
Таксама таран — выступ у насавой падводнай частцы баявога карабля, прызначаны для нанясення ўдара ў корпус карабля праціўніка.
Зноскі
Літаратура
Тара́н //
Спасылкі Таран // Российский гуманитарный энциклопедический словарь: В 3 т. — М.: Гуманит. изд. центр ВЛАДОС: Филол. фак. С.-Петерб. гос. ун-та, 2002.
Катэгорыя:Абложныя машыны