Паўднёвая готыка () - літаратурны жанр, які развіўся ў ЗША ў першай палове XX стагоддзя (у перыяд т.зв. «паўднёвага рэнесансу») і ўвабраў у сябе шматлікія элементы класічнага гатычнага рамана (схільнасць да макабрычнага, гратэскнага, часам містычнага), але пры гэтым непарыўна звязаны з побытам і традыцыямі амерыканскага Поўдня. У адрозненне ад традыцыйнага гатычнага рамана, дзе асноўнай мэтай з'яўляецца стварэнне адпаведнай атмасферы, нагнятанне «жаху», для паўднёвай готыкі характэрны зварот да сацыяльных праблем - такім, як расізм, галеча, гвалт, - і асаблівая ўвага да культуры і традыцый паўднёвых штатаў.
Для паўднёвагатычнага рамана характэрны наступныя элементы: павышаная цікавасць да рэлігіі уключэнне ў апавяданне элементаў паўднёвага фальклору зварот да сацыяльных праблем (расізм, галеча, гвалт) матывы адчужэння і вар'яцтва.
Героі паўднёвагатычнага рамана - глыбока пашкоджаныя, якія нясуць на сабе цяжар віны або адчужэння персанажы. Месца дзеяння - амерыканская глыбінка, часта характарызуецца як «жабрацкая» і «запусцелая».
Асноўныя прадстаўнікі Уільям Катберт Фолкнер Харпер Лі Карсан Мак-Калерс Тэнесі Уільямс
Катэгорыя:Літаратурныя жанры Катэгорыя:Літаратура ЗША Катэгорыя:Гатычная літаратура