Вера, Надзея, Любоў і маці іх Сафія (; лац. Fides, Spes, Caritas) — хрысціянскія святыя, ушанаваныя ў ліку мучаніц. Жылі ў II стагоддзі ў Рыме (пам. 137). Памяць здзяйсняецца ў Праваслаўнай царквы 17 верасня (па юліянскім календары).
Сафія, удава з Мілана, прыбыла ў Рым і спынілася ў багатай дамы па імі Фесамнія. Паводле падання, Вера (), Надзея () і Любоў ()Імёны адпавядаюць хрысціянскім дабрадзейнасцям з 1-га паслання Паўла да Карынфян () выхоўваліся маці ў хрысціянскай набожнасці. Калі імператар Адрыян даведаўся пра гэта, ён паспрабаваў спакусіць і прымусіць пакланіцца багіні Артэмідзе — спачатку абяцаннем багатых падарункаў, а затым пагрозамі. Але яны непахісна вызнавалі сваю веру ў Хрыста. Імператар загадаў падвергнуць дочак Сафіі жорсткім катаванням, але яны цудоўным чынам перанеслі іх і загінулі толькі быўшы абезгалоўленымі ці засечанымі.
На дзень смерці Веры было 12 гадоў, Надзеі — 10 і Любові — 9. Імператар аддаў скатаваныя целы дочак Сафіі, яна з пашанай пахавала іх і памерла праз тры дні.
Першапачатковыя грэчаскія імёны дочак — Пістыс, Элпіс і Агапэ — былі перакладзены, і толькі імя іх маці Сафіі («Мудрасць») захавала арыгінальнае гучанне.
Гл. таксама Вера, Надзея, Любоў — хрысціянскія дабрадзейнасці Агапія, Ірына і Хіёнія («Любоў, Мір і Снежная»Снег як сімвал цноты) — тры іншыя святыя сястры-мучаніцы з гаворачымі імёнамі. Сафія Рымская — аднайменная святая з таго ж гарады, якая жыла ў IV стагоддзі, чые мошчы, паводле нямецкіх крыніцBiographisch-Bibiographisches Kichenlexicon, захоўваюцца ў Эша і пачынаючы з XII стагоддзя яна згадваецца разам з трыма дочкамі — Верай, Надзеяй і ЛюбоўюАфіцыйны сайт абацтва ў Эша .
Літаратура
Спасылкі
Страдание святых мучениц Веры, Надежды и Любови, и матери их Софии // Димитрий Ростовский, «Жития святых»
Катэгорыя:Святыя паводле алфавіта Катэгорыя:Святыя дзеці Катэгорыя:Мучанікі Катэгорыя:Асобы Катэгорыя:Групы святых Катэгорыя:Хрысціянскія святыя II стагоддзя