Грыгорый III Неапалітанскі (; памёр у ) — герцаг Неапаля ў 864—870 гадах, да гэтага суправіцель бацькі Сергія I у 850—864 гадах. Першы з неапалітанскіх герцагаў, які заняў трон па спадчыне.
У 859 годзе Грыгорый сумесна з братам Кесарам камандаваў аб'яднанай арміяй Неапаля, Гаэты і Амальфі, якая абложвала Капую. Сын князя Капуі нанёс неапалітанскай арміі паражэнне пры мосце Тэадэмонтэ, і Кесар трапіў у палон. Бітва адбылася 8 мая ў дзень Архангела Міхаіла, якога італьянскія лангабарды лічылі сваім заступнікам.
Стаўшы герцагам, Грыгорый III працягваў палітыку бацькі, умела лавіруючы паміж Заходняй і Усходняй імперыямі. У 866 годзе Грыгорый суправаджаў Людовіка II у паходзе супраць Капуі, а ў наступным 867 годзе прызнаў сябе васалам візантыйскага імператара Васіля I. З 867 года неапалітанскія манеты сталі зноў чаканіцца з партрэтам візантыйскага імператара.
У студзені 870 года Рыгор III цяжка захварэў і перадаў уладу старэйшаму сыну Сергію II, а ў сакавіку таго ж года сканаў.
Дзеці Сергій II — герцаг Неапаля ў 870—877 гадах; Афанасій (памёр у 898) — біскуп Неапаля (Афанасій II) і герцаг Неапаля ў 878—898 гадах.
Катэгорыя:герцагі неапалітанскія Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы IX стагоддзя