Валожынскі павет () — адміністрацыйная адзінка, якая існавалі ў 1921—40 гг. на тэрыторыі Заходняй Беларусі і БССР. Плошча 3545 км², насельніцтва 98 511 чалавек (1919). Цэнтр павета — г. Валожын.
Утвораны 4 лютага 1921 года ў складзе Навагрудскага ваяводства Польшчы. 3 лістапада 1939 года ў складзе БССР, са снежня ў Баранавіцкай вобласці, дзе ў студзені 1940 года на яго тэрыторыі ўтвораны Валожынскі раён.
Адміністрацыйны падзел Уключаў 11 гмін:
(з 1926) (да 1926) (з 1926)
(да 1926)
(да 1926) (з 1926)
(да 1926).
Насельніцтва Па перапісу 1931 года ў Валожынскім павеце пражывала 115.522 чалавекі.
Рэлігія (1931):
Рыма-католікі (53.5%)
Праваслаўныя (41.4%)
Юдэі (4.6%)
Родная мова:
Польская (66.41%)
Беларуская (28.32%)
Ідыш ці Жыдоўская (4.36%)
Рэлігія па гмінах (1923) ГмінаНасельніцтваКатолікіПраваслаўныяЮдэіБакшты4.65520.17%77.36%2.44%Дзераўная6.54280.19%14.90%4.83%Іўе8.26487.19%8.56% -Юрацішкі6.76266.13%33.06% -Ліпнішкі7.86093.84% -5.74%Лугомавічы7.25379%19.59%1.39%Налібакі8.58894.66%2.95%2.36%Палачаны7.54420.69%78.30%0.89%Седлішча6.67097.68%0.79%1.42%Суботнікі6.62698.37%0.51%0.83%Трабы6.55168.34%23.69%8.37%Вішнева9.89263.49%30.26%5.85%Валожын15.29015.13%84.15%0.65%Забрэззе10.72620.37%78.18%1.44%
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Валожын Катэгорыя:Паветы Навагрудскага ваяводства