Плакальшчык — прафесія. Платныя плакальшчыкі прысутнічаюць на пахаванні, выказваюць смутак па памерлым.
Прафесія вядомая з глыбокай старажытнасці, вобразы плакальшчыкаў сустракаюцца ў старажытнаегіпецкім і старажытнагрэчаскім мастацтве. Платон згадвае пра карыйскія гімны, якія выконваліся іх хораміЗаконы, кн. 7.. Ппрарок Ерамія паведамляе пра жанчын-лямантух і заклікае іх смуткаваць аб сваім народзе.
Рэлігійныя і грамадзянскія ўлады неаднаразова прымалі меры супраць плакальшчыкаў. Законы Дванаццаці табліц прама забаранялі драпаць шчокі і галасіць падчас пахаванняX, 4.. Іаан Златавуст лічыў дзейнасць плакальшчыкаў і пахавальных музыкаў супярэчным хрысціянскай веры ў васкрасенне мёртвыхТолкование на Евангелие от Матфия, XXXI.. негатыўна ставіцца да гэтай з'явы і шарыятСтасевич И. В. Участие женщин в погребальной церемонии у тюркоязычных кочевников Центральной Азии.
тым не менш, старадаўняя прафесія да гэтага часу існуе. Так, у Бразіліі карыстаецца папулярнасцю нашчадкавая плакальшчыца Іта Роша, прысутная, у прыватнасці, на пахаванні мадэльера Carpideira vai a velório e lamenta morte de Clodovil. Філіпінскі фільм 2003 «Лэдзі, якія плачуць», гераіні якога зарабляюць такім жа чынам, заслужыў высокую ацэнку крытыкаўRotten Tomatoes.
Катэгорыя:Прафесіі Катэгорыя:Пахавальныя традыцыі Катэгорыя:Плач