Ураўне́нне Пуасо́на — дыферэнцыяльнае ўраўненне віду
дзе — аператар Лапласа, адно з асноўных ураўненняў тэорыі патэнцыялу.
Вывучалася С. Д. Пуасонам (1812).
У трохмернай прасторы ўраўненню Пуасона задавальняе патэнцыял , створаны зарадам са шчыльнасцю
Пры гэтым функцыя размеркавання павінна задавальняць пэўныя патрабаванні, напрыклад, умову непарыўнасці частковых вытворных.
Калі , то ўраўненне Пуасона пераўтвараецца ва ўраўненне Лапласа.
Літаратура Пуасона ўраўненне // С. 115.
Катэгорыя:Тэорыя патэнцыялу Катэгорыя:Дыферэнцыяльныя ўраўненні ў частковых вытворных Катэгорыя:Электрастатыка Катэгорыя:Фізічныя законы і ўраўненні