Пу́шка (ад польск. puszka ад стара-чэшск. puška — «стрэльба, гармата, наогул усякая агнястрэльная зброя»Стара-чэшскае слова, верагодна, паходзіць ад сярэднебаварскага *pukse, што азначала «труба, цыліндр». Параўн. ням. Buechse «гармата». Этымалагічны слоўнік беларускай мовы, Т.10.Слова азначала гармату, напр., у старапольскай мове 14—16 ст. С.184.): тып гарматы, прызначаны для насцільнай стральбы па наземных (надводных) цэлях. С.607,608.
Мае доўгі ствол (40 — 80 калібраў), вялікую пачатковую хуткасць снарадаў (б.з. 700 м/с) і перасягае ўсе іншыя тыпы гармат у дальнасці стральбы. Класіфікуюцца, як і наогул гарматы, паводле спосабу перамяшчэння і канструкцыі і г.д. Некаторыя пушкі называюцца універсальнымі, бо яны здольныя весці агонь па наземных, паветраных і марскіх цэлях.
: класіфікацыя гармат.
Катэгорыя:Гарматы