Альмаха́ды ( — al-Muwahhidūn, літар. — адзінабожнікі; ісп. almohades) — дынастыя берберскіх эміраў, якая кіравала ў Паўночнай Афрыцы і арабскай Іспаніі ў 1147—1269 гадах.
Гісторыя Заснавана ў выніку дзейнасці ісламскай секты на чале з , які змагаўся супраць рэлігійнай плыні Альмаравідаў. Пасля смерці Ібн Тумарта ў 1128 годзе яго пераемнік (1133—1163) скінуў у 1147 годзе Альмаравідаў, і дзяржава Альмахадаў распасцерлася на ўсю Паўночна-Заходнюю Афрыку. На працягу XII стагоддзя эміры з Альмахадаў арабскую Іспанію, іх дзяржава дасягнула эканамічнага і культурнага росквіту.
ад хрысціянскіх каралёў Кастыліі, Навары і Арагона ў 1212 годзе паклала пачатак выцясненню Альмахадаў з Іспаніі; імкненне да самастойнасці намеснікаў падарвала іх магутнасць у Афрыцы. У 1269 годзе Альмахады былі разгромлены Мерынідамі.
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Дынастыі ісламскіх кіраўнікоў Катэгорыя:З’явіліся ў 1121 годзе Катэгорыя:Зніклі ў 1269 годзе Катэгорыя:Берберы