Актрыса Ганна Давія Бернучы — партрэт работы мастака Дзмітрыя Лявіцкага, украінца па паходжанні, які працаваў у Пецярбургу. Палатно захоўвае Траццякоўская галерэя.
Гісторыя партрэту Ганна Давія Бернучы прыбыла ў Пецярбург на гастролі і затрымалася тут на некаторы час. У яе кантракце, які захаваўся, ёсць указанне на тое, што яна — «першая спявачка ў оперы комік і першая ў оперы серыа». Маладая жанчына прывыкла да флірту з вяльможамі, яна працягнула гэта рабіць і ў Пецярбургу, калі трапіла на вочы вяльможы Безбародку. Каб мець прыхільнасць новай пассії, статс-сакратар самой імператрыцы Безбародка Аляксандр Андрэевіч падтрымліваў адносіны значнымі грашовымі ўзносаміМолева Нина Михайловна, «Дмитрий Григорьевич Левицкий», М., «Искусство», 1980, с. 111—112. Верагодна, ён жа і замовіў партрэт новай палюбоўніцы.
Пра значныя грошы, што выцягнула з палюбоўніка актрыса, даведалася імператрыца Кацярына II. Яна і распарадзілася выслаць прэч са сталіцы занадта ажыўленую асобу. А ў Расіі застаўся вельмі ўдалы партрэт актрысы, створаны ўдумлівым і таленавітым майстрам.
Апісанне карціны
Ганна ў стракатай сукенцы і легкадумным капялюшыку ці вясёлай мяшчанкі, ці ажыўленай служанкі. Кідаецца ў вочы няшчырасць ўсмешкі, ветласць дзеля блізіру, маска на твары замест сапраўднага пачуцця, штучны, тэатральны жэст рук. Мастак міжволі выступіў у партрэце і як дакладны майстар-партрэтыст, і як тонкі псіхолаг. Яркія фарбы толькі схавалі няшчырасць асобы, што так кантраставала з тварам і паставай той жа Варанцовай Кацярыны Аляксееўны, партрэт якой створыць Лявіцкі праз год.
Літаратура — С. 89. Валицкая А. П. «Дмитрий Григорьевич Левицкий», Ленинград, «Художник РСФСР», 1985 Молева Нина Михайловна, «Дмитрий Григорьевич Левицкий», М., «Искусство», 1980
Катэгорыя:Партрэты Катэгорыя:Карціны са збораў Дзяржаўнай Траццякоўскай галерэі