Сямё́н Дзяні́савіч Ігна́цьеў (, в. Карлаўка, Елізаветградскі павет, Херсонская губерня — , Масква) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

Член КПСС з 1926 г.Читать «КГБ. Председатели органов госбезопасности. Рассекреченные судьбы» — Млечин Леонид Михайлович — Страница 104 — Litmir.net Fedy " Зенькович "Самые закрытые люди.02846, член ЦРК (1939—1952), член ЦК КПСС (1952—1953, 1953—1961), член Прэзідыума ЦК КПСС (1952—1953).

Біяграфія Нарадзіўся ў беднай сялянскай сям’і. Па нацыянальнасці ўкраінецhttps://books.google.ru/books?id=vRdVCnB6MxQC&pg=PT290&lpg=PT290&dq=%D0%98%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%82%D1%8C%D0%B5%D0%B2,+%D0%A1%D0%B5%D0%BC%D1%91%D0%BD+%D0%94%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B8%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%8C+%D1%83%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D1%86&source=bl&ots=5Rq07wOv9i&sig=Ze1TwAGg44lftdS5k1Sd_QygIqU&hl=ru&sa=X&ved=0CCoQ6AEwAmoVChMI8v26uMyGyAIVgjoUCh3lGgh9#v=onepage&q=%D0%98%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%82%D1%8C%D0%B5%D0%B2%2C%20%D0%A1%D0%B5%D0%BC%D1%91%D0%BD%20%D0%94%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%20%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B8%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%8C%20%D1%83%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D1%86&f=false.

З 1914 па 1919 год працаваў на бавоўнаачышчальным заводзе ў г. Тэрмезе (Сярэдняя Азія), куды пераехалі бацькі, затым падручным слесара чыгуначных майстэрняў Бухарскай чыгункі. З канца 1919 г. сакратар камсамольскай ячэйкі галоўнага дэпо Бухарскай чыгункі. З 1919 года ў камсамоле, член Аму-Дар’інскага абкама камсамола. З 1920 года ў органах УЧК, на камсамольскай і прафсаюзнай рабоце. Апошняя пасада перад паступленнем у Промакадэмію — з снежня 1929 года па жнівень 1931 года загадчык Масавым сектарам Сярэдне-Азіяцкага бюро УЦСПС.

Скончыў авіяцыйны факультэт Усесаюзнай прамакадэміі імя Сталіна, дзе вучыўся са жніўня 1931 года па верасень 1935 года, інжынер-тэхнолаг самалётабудавання.

Пасля заканчэння ВНУ з кастрычніка 1935 года да кастрычніка 1937 года працаваў памочнікам загадчыка Прамысловым аддзелам ЦК УКП(б) — большую частку часу — А. А. Андрэева.

З 25 кастрычніка 1937 года да 7 сакавіка 1943 года — першы сакратар абкама УКП(б) Бурат-Мангольскай АССР, быў дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР і БМАССР.

З 1943 года да 13 красавіка 1946 года — першы сакратар Башкірскага абкама партыі. Адкліканы «для выкарыстання на адказнай працы ў ЦК УКП(б)», вылучэнец М. С. ПатолічаваArnold Beichman, Mikhail S. Bernstam. Werner G. Hahn. .

З 1946 па 1947 год першы намеснік начальніка Упраўлення па праверцы партыйных кадраў ЦК УКП(б) Патолічава, член рэдакцыйнай калегіі часопіса «Партийная жизнь» (1946—1947).

З 1947 па 1949 год — сакратар, другі сакратар ЦК КП(б) Беларусі, член Бюро ЦК КП(б) Беларусі.

З 1949 года — сакратар Сярэднеазіяцкага бюро ЦК УКП(б), упаўнаважаны ЦК УКП(б) па Узбекістану.

З 30 снежня 1950 па 16 лютага 1952 года загадчык Аддзела партыйных, прафсаюзных і камсамольскіх органаў ЦК партыі.

Загадчык аддзелам партыйных і камсамольскіх органаў ЦК Ігнацьеў спецыяльнай пастановай ад 11 ліпеня 1951 года быў прызначаны прадстаўніком ЦК у міністэрстве дзяржаўнай бяспекіЧитать «КГБ. Председатели органов госбезопасности. Рассекреченные судьбы» — Млечин Леонид Михайлович — Страница 105 — Litmir.net . З 9 жніўня 1951 па 15 сакавіка 1953 міністр дзяржаўнай бяспекі СССР (пры ім раскручвалася «Справа лекараў» і «Мінгрэльская справа») адначасова ўзначальваў аддзел ЦК КПСС, а затым асабіста Кіраванне Аховы МДБ пасля адхілення шматгадовага начальніка аховы Сталіна генерала М. С. Уласіка. Пасля смерці І. Сталіна ў сакавіку 1953 года міністэрства злілося з МУС, на чале якога стаў Л.Берыя, Ігнацьеў стаў сакратаром ЦК КПСС.

На наступны дзень пасля вызвалення лекараў (па «справе лекараў»), 5 красавіка 1953 года апытаннем членаў ЦК КПСС было прынята рашэнне на ўвазе «дапушчаных т. Ігнацьевым С. Д. сур’ёзных памылак у кіраўніцтве былым Міністэрствам дзяржаўнай бяспекі СССР» вызваліць яго ад абавязкаў сакратара ЦК КПСС. 28 красавіка 1953 года таксама апытаннем членаў ЦК С . Д. Ігнацьеў быў выведзены з складу ЦК КПСС. Па прапанове Берыя, падтрыманай іншымі членамі Прэзідыума ЦК, было даручана Камітэту партыйнага кантролю пры ЦК КПСС разгледзець пытанне аб партыйнай прыналежнасці С . Д. ІгнацьеваЭтингер Я. Я. Это невозможно забыть: Воспоминания. М., 2001..

На ліпеньскім 1953 года Пленуме ЦК была адменена пастанова Пленума ЦК КПСС ад 28 красавіка 1953 года, і С. Д. Ігнацьеў адноўлены ў складзе членаў ЦК; 19 снежня 1953 года ён быў прызначаны першым сакратаром Башкірскага абкамаhttp://www.socialsciences.manchester.ac.uk/disciplines/politics/research/SovietProvinces/archive/Adigai-to-Voronezh.pdf; 27 чэрвеня 1957 года прызначаны першым сакратаром Татарскага абкама, вызвалены 3 снежня 1960 года — па стане здароўяhttp://www.socialsciences.manchester.ac.uk/disciplines/politics/research/SovietProvinces/archive/Tambov-to-Cheliabinsk.pdf. Прафесар Б. Ф. Султанбекаў, адзначаючы намаганні Ігнацьева па захаванні татарскай культуры, школы і мовы, лічыць, што па гэтай прычыне Ігнацьеў быў абвінавачаны ў патуранні «нацыянальнай абмежаванасці», зняты з працы пад падставай «сур’ёзна пахіснутага здароўя» і адпраўлены на пенсіюГражданская война на Волге.

З 1960 года — персанальны пенсіянер саюзнага значэння, жыў у Маскве. Памёр 27 лістапада 1983 года. Пахаваны на Новадзявочых могілках у МасквеИгнатьев Семен Денисович .

Узнагароды 29.2.1940 ордэн Леніна 30.12.1943 ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга 23.3.1944 ордэн Леніна 2.7.1945 ордэн Айчыннай Вайны I-й ступені 30.12.1948 ордэн Леніна 11.1.1957 ордэн Леніна 13.9.1974 ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі

Водгукі Па словах вядомага кіраўніка савецкіх органаў дзяржбяспекі генерала П. А. Судаплатава, «кожнае агентурнае паведамленне ўспрымалася ім як адкрыццё Амерыкі. Яго можна было пераканаць у чым заўгодна: варта было яму прачытаць любы дакумент, як ён тут жа падпадаў пад уплыў прачытанага, не імкнучыся пераправерыць факты» (Судаплатаў П. А. Выведка і Крэмль. М., 1996. С. 359). На думку генерала Алідзіна, Ігнацьеў, «па характары мяккі, цалкам падпарадкоўваўся патрабаванням вышэйстаячага кіраўніцтва, асабліва размякаў перад Сталіным і беспярэчна выконваў любое ўказанне. Гэтым быў і небяспечны».

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 2-га склікання Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 3-га склікання Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 5-га склікання Катэгорыя:Постаці спецслужбаў СССР Катэгорыя:Сакратары ЦК КПСС Катэгорыя:Члены Палітбюро ЦК КПСС Катэгорыя:Другія сакратары ЦК КПБ Катэгорыя:Члены бюро ЦК КПБ Катэгорыя:Міністры дзяржаўнай бяспекі СССР Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кіраваградскай вобласці Катэгорыя:Персанальныя пенсіянеры саюзнага значэння