Nedžad Ibrišimović (Sarajevo, 20. oktobar 1940 – Sarajevo, 15. septembar 2011) bio je bosanskohercegovački književnik, vajar i akademik.
Od 1993. do 2001. bio je predsjednik Društva pisaca Bosne i Hercegovine. Najpoznatiji je po romanima Ugursuz (1968) i Vječnik (2005). Bio je jedan od osnivača Bošnjačke akademije nauka i umjetnosti 2011. Ibrišimovićevi romani prevođeni su na češki, turski, albanski, engleski, francuski, španski, njemački i italijanski jezik.
Biografija Rođen je 20. oktobra 1940. u Sarajevu. U trećoj godini života ostao je bez oca i s majkom odlazi u Žepče, gdje završava osnovnu školu. Nakon jednogodišnjeg pohađanja tehničke škole u Zenici, a 1957. odlazi u Sarajevo i pohađa srednju školu za primijenjene umjetnosti, Odsjek za vajarstvo, i završava je 1961. Nakon godinu dana nastavničkog rada u Žepču, upisuje se na studij filozofije u Sarajevu i diplomira 1977. godine. Bio je predsjednik Društva pisaca BiH 1993–2001. i glavni i odgovorni urednik časopisa za književnost Život 1995–1998. godine
Bio je urednik u listovima Naši dani i Oslobođenje, te je jedno vrijeme bio i nastavnik u Goraždu, ali je uglavnom bio profesionalni književnik. Za vrijeme rata u BiH, direktno se uključio u odbranu zemlje. U sarajevskom naselju Dobrinja, organizovao je KZB ”Preporod” koja je radila i u doba blokade ovog dijela Sarajeva. Bio je i član Udruženja likovnih umjetnika BiH od 1982. godine.
Bio je član Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine od 1982. Od te godine do 2000. imao je deset samostalnih izložbi. Bio je predsjednik Društva pisaca Bosne i Hercegovine, od 1993. do 2001, a od 1995. do 1998. glavni i odgovorni urednik časopisa za književnost Život. Prevođen je na češki, turski, albanski, engleski, francuski, španski, njemački i Italijanski jezik.
Nakon izlaska iz štampe remek djela “Vječnik” (2005.), Društvo pisaca BiH ga je kandidiralo za Nobelovu nagradu. Roman “Vječnik” je oborio sve rekorde u izdavačkoj kući Svjetlost iz Sarajeva, uključujući i Selimovićevo djelo “Derviš i smrt”. U januaru 2009. godine u izdanju IKD “Šahinpašić” objavljeno je osmo izdanje “Vječnika”, a ukupan tiraž svih izdanja je 12.000 primjeraka.
Umro je 15. septembra 2011. u Sarajevu u 71. godini.
Nagrade 1975. Šestoaprilska nagrada Grada Sarajeva za roman Ugursuz; 1970. za televizijsku adaptaciju Ugursuza prvu nagradu za dramski tekst na Bledskom festivalu; 1971. za roman Karabeg godišnju nagradu Izdavačkog preduzeća "Svjetlost"; 1989. za roman Braća i veziri godišnju nagradu Izdavačkog preduzeća "Veselin Masleša"; 1992. Nagrada Društva pisaca BiH za knjigu Knjiga Adema Kahrimana; 2004. Nagrada "Skender Kulenović" za Izabrana djela I - X; 2005, za roman "Vječnik" nagrada Bošnjačke zajednice "Preporod"; 2005, za roman "Vječnik" Udruženje izdavača i knjižara BiH godišnja nagradu; 2006, za roman "Vječnik" nagrada Hasan Kaimija.
Bibliografija
Kuća zatvorenih vrata (Sarajevo, 1964) Najbolji časovničar na svijetu" (radio drama), 1967. Pisac i njegova kreatura" (radio drama), 1968. Zlatni most" (radio drama), 1968. Ugursuz (Sarajevo, 1968) Karabeg (Sarajevo, 1971) Priče (Sarajevo, 1972) Glas koji je pukao o Egidiju" (radio drama), 1974. Živo i mrtvo (radio drama), 1978 Zmaj od Bosne (Sarajevo, 1980) Car si ove hevte (Sarajevo, 1980) Šamili tubakovi (Sarajevo, 1984) Nakaza i vila (Sarajevo, 1986) Drame (Sarajevo, 1988) Kuća bez vrata i druge priče (Sarajevo, 1989) Braća i veziri (Sarajevo, 1989) Dva dana u Al-Akru (Sarajevo, 1989) Knjiga Adema Kahrimana napisana Nedžadom Ibrišimovićem Bosancem (Sarajevo, 1992) Zambaci moje duše (Sarajevo, 1994) Vječnik (Sarajevo, 2005) El-Hidrova knjiga (Sarajevo, 2011)
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Rođeni 1940. Kategorija:Umrli 2011. Kategorija:Bosanskohercegovački pisci Kategorija:Biografije, Sarajevo Kategorija:Članovi ANUBiH Kategorija:Članovi BANU Kategorija:Dobitnici Nagrade Društva pisaca Bosne i Hercegovine Kategorija:Jugoslavenski pisci Kategorija:Dobitnici Nagrade "Skender Kulenović" Kategorija:Dobitnici Šestoaprilske nagrade Kategorija:Članovi P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine