Max Horkheimer (14. februar 1895, Zuffenhausen kod Stuttgarta - 7. juli 1973 Nürnberg), njemački filozof i sociolog, osnivač i vodeći mislilac Frankfurtske škole, kao i Kritičke teorije društva.
Biografija Horkheimer studira filozofiju u Frankfurtu, Münchenu i Freiburgu. Doktorira 1922. a habilitirao je 1925. radom "Kants Kritik der Urteilskraft als Bindeglied zwischen theoretischer und praktischer Philosophie", Frankfurt 1925. (Kantova kritika rasudne moći kao vezni član između teorijske i praktične filozofije). Od 1925. do 1930. privatni docent, a od 1930. do 1933. redovni profesor za socijalnu filozofiju i direktor instituta za socijalno istraživanje na Univerzitetu u Frankfurtu. Poslije prinudne emigracije Horkheimer otvara filijale instituta u Ženevi i na École Supérieure u Parizu. Godine 1934. ponovo osniva Institut uz sudjelovanje Columbia University, New York, 1943-44. direktor istraživanja i izdanja u okviru Studies in Prejudice. 1949. slijedi ponovni poziv Frankfurtskog univerziteta i 1950. iznova osniva Institut für Socialforschung. Od 1951-53 on je rektor Frankfurtskog univerziteta. U periodu od 1954-59. gostuje kao profesor sociologije na University of Chicago. Od 1960. Horkheimer je živio u Montagnoli, Švicarska. Umro je 7. jula 1973. u Nürnbergu.
Važnija djela Autoritet i porodica (1936) Tradicionalna i kritička teorija (1937) Kritika instrumentalnog uma (1967) Dijalektika prosvjetiteljstva (1947) - sa Theodor Adornom. Pomračenje uma (1947) Egoizam i pokret za oslobođenje Autoritarna država
Dodatna literatura 1. Komuniciranje i ideologija, dr. Emina Kečo, Veselin Masleša, Sarajevo 1986.
Kategorija:Njemački filozofi Kategorija:Biografije, Zuffenhausen Kategorija:Rođeni 1895. Kategorija:Umrli 1973.