Radoje Radojević (Šavnik, Crna Gora, 14. februar 1922. - Ulcinj, Crna Gora, 6. juli 1978. godine) je bio crnogorski historičar književnosti, filolog i publicista.
Koncem 1960-ih u štampi i na naučnim skupovima među prvima pokrenuo pitanje statusa crnogorskog jezika u SFRJ.
Označen 1972. godine u Bijeloj knjizi Centralnog komiteta Saveza komunista Crne Gore kao crnogorski nacionalista.
Nestao bez traga na plaži kod Ulcinja u ljeto 1978. godine.
Važnija djela
"Vilina gora:Crnogorske legende" (1971.) "Vatra samotvora:Crnogorske narodne bajke" (1976.) "Kad je sve zborilo:Crnogorske narodne basne" (1979.) "Potopno vijeme:Crnogorske narodne priče" (1979.) "Osporavana kultura" (2006.)
Vanjski linkovi
Skup posvećen Radoju Radojeviću u Podgorici - Lucidni duh otpora Radoje Radojević: Luča mikrokozma u tumačenju Dušana Nedeljkovića
Kategorija:Biografije, Šavnik Kategorija:Rođeni 1922. Kategorija:Umrli 1978. Kategorija:Jugoslavenski historičari