mini|desno|Animacija disperzije svjetlosti, dok prolazi kroz trostranu prizmu. Spektroskopija je disciplina koja se bavi proučavanjem međudelovanja elektromagnetnog zračenja i materije. Osnovni elementi su izvor zračenja, disperzioni element (ili monohromator, dakle, dio koji razlaže zračenje na komponente prema energiji, frekvenciji ili talasnoj dužini) i detektor zračenja. Ako su dva od tri elementa dobro definisana onda se na osnovu emitovanog i apsorbovanog zračenja može saznati nešto o onome koji je nepoznat. Na primjer, sastav nepoznate legure može da se odredi tako što se na njoj visokim naponom izazove varnica čije se zračenje razloži prizmom (ili optičkom rešetkom) u spektar koji se registruje pogodnim detektorom (film, fotoelement...). Na osnovu poznatih osobina diperzionog elementa (prizme ili rešetke) može da se odredi talasna dužina svake komponente u spektru a na osnovu poznatih osobina apsorbera njihovi relativni intenziteti što je dovoljno da se utvrdi vrsta i koncentracija metala u ispitivanoj leguri.
Podjela Spektrosokopija je vrlo razvijena disciplina i dijeli se na brojne poddiscipline prema vrsti zračenja (frekvenciji) (radio, mikrotalasna, terahercna, infracrvena, vidljiva, ultravioletna, rendgenska, gama) nivou interakcija (nuklearna, atomska, molekulska, agregaciona) pronalazaču (Mesbauerova, Ramanova...) tehnici (Furijeova, rezonantna, laserska, koherentna, emisiona, apsorpciona)
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Spektroskopija Kategorija:Koncepti u astronomiji Kategorija:Posmatračka astronomija