Mejmuna bint El-Haris (, dobre vijesti; 594 - 674) bila je jedanaesta i posljednja supruga islamskog poslanika Muhammeda, a samim time imala titulu "Majka pravovjernih", nadimak koji su imale sve njegove supruge. Njeno ime je bilo Burra, ali ga je Muhammed promjenio u Mejmuna nakon što je prešla na islam jer je njegov brak s njom obilježio prvi put u sedam godina kada je iz Medine mogao ući u svoj rodni grad Mekku.
Porodica Njen otac je bio Harit ibn Hazn iz plemena Hilali iz Mekke. Njena majka je bila Hind bint Awf iz plemena Himyari u Jemenu. Lubaba starija je bila njena puna sestra. Njene polusestre po ocu bile su Umul Fadl Lubaba, Huzejla i Izza. Njena polu-braća i sestre po majci bili su Mahmija ibn Džaz'i el-Zubajdi, Esma bint Umejs (žena Ebu-Bekra), Selma bint Umejs (žena Hamze ibn Abdul-Muttaliba) i Avn ibn Umajs. Ibn Katair također prenosi da je Zejneb bint Huzejme, Muhamedova supruga bila je još jedna polusestra po majci.
Život Mejmuna je prvo bila udata za Abu Ruhma ibn Abdul-Uzza koji je kasnije umro. O njemu se ne zna mnogo.
Godine 629. Muhamed ju je oženio u mjestu poznatom kao Sarif, oko 16 km) od Mekke, neposredno nakon Malog hodočašća. Bila je u kasnim 30-im kada se udala za njega. Mejmuna je živjela sa Muhamedom tri godine do njegove smrti 632.
Uprkos svom položaju supruge Poslanika, Mejmuna je živjela skromnim i asketskim životom. Obavljala je hadž godišnje zajedno sa Umrom, obavljajući oko 50 hodočašća tokom svog života. Njena posvećenost porodičnim vezama također je bila vredna pažnje; Aiša je hvalila Mejmunu kao jednu od najpobožnijih i najfokusiranijih na porodicu među Poslanikovim ženama.
Mejmuna je prenijela nekoliko hadisa, nudeći uvid u Poslanikovu praksu ibadeta i kućnog života. Opisala je njegove noćne namaze, njegov način uzimanja abdesta i ritualnog čišćenja (gusul), te pravila o sadaki. Jedan od njenih poznatih priloga uključuje njenu priču o incidentu u kojem je Poslanik konzumirao mlijeko na Dan Arefe, pojašnjavajući svojim ashabima da nije postio tog dana.
Mejmuna je također igrala značajnu ulogu u emancipaciji robova, često se molila za njih prije nego im je davala slobodu.
Smrt
Vjeruje se da je umrla u mjesecu zul-hidždžeta, 51. godine po hidžri; januara 671. n. e. Međutim, o datumu njene smrti se raspravlja. Prema el-Tabariju: "Mejmuna je umrla 61. hidžretske godine (680–681. n. e.) za vrijeme kalife Jezida I. Bila je posljednja od žena Poslanika koja je umrla, a tada je imala 80 ili 81 godinu", međutim, Saltser el-Tabar je naveo da je Hind bint Ebi-Umeje nadživjela Mejmunu. Abdullah ibn Abbas, njen nećak, predvodio joj je dženazu.
Ibn Hadžer također navodi predanje koje implicira da je Mejmuna preminula prije Aiše: "Stajali smo na zidovima Medine i gledali... [Aiša je rekla]: 'Tako mi Allaha! Mejmune više nema! Ona je otišla, a tebi je ostavljeno da radiš šta god želiš. Ona je bila najpobožnija od svih nas i najposvećenija rodbini.'"
Također pogledajte Ashabi Muhammed
Reference
Kategorija:Muslimanke Kategorija:Muhammedove supruge Kategorija:Rođeni 594. Kategorija:Umrli 674.