mini|Grb Kraljevine Jeruzalem
Kraljevina Jeruzalem osnovana je nakon Prvog križarskog rata 1099. godine. Gotfrid Bulonjski je zavladao kraljevinom kao "čuvar Svetog groba" (latinski: Advocatus Sancti Sepulchri). Nakon njegove smrti, njegov brat, Baldovin I, proglasio se kraljem Jeruzalema (latinski: rex Hierosolymae), koju su nasljeđivali njegovi potomci.
Kruna Jeruzalema bila je djelimično nasljedna, budući da je Visoki sud Jeruzalema imao djelimično pravo birati kralja.
Godine 1187. sam grad Jeruzalem je osvojio Salahudin. Glavni grad Kraljevine Jeruzalem premješten je u Akru.
Kraljevi 1100-1118: Baldovin I, brat Gotfrida 1118-1131: Baldovin II, rođak Baldovina I 1131-1153: Melisenda, kćerka Baldona II, nakon abdikacije upravljala u sinovo ime kao regent ili kao njegov savjetnik 1131-1143: Fulko, iure uxoris kao muž Melisende 1143-1162: Baldovin III, sin Melisende i Fulka 1162-1174: Amalrik I, sin Melisende i Fulka 1174-1185: Baldovin IV, sin Amalrika I 1183-1186: Baldovin V, sin Sibile 1186-1190: Sibila, kćerka Amalrika I i majka Baldovina V 1186-1190: Gvido, iure uxoris kao muž Sibile, a nakon njene smrti ratovao za krunu sa svastikom Izabelom koju je Visoki sud priznao za vladaricu 1190-1205: Izabela I, kćerka Amalrika I 1190: Konrad I, iure uxoris kao muž Izabele I 1192-1197: Henrik I, iure uxoris kao muž Izabele I 1198-1205: Amalrik II, iure uxoris kao muž Izabele I, također kralj Kipra 1205-1212: Marija, kćerka Izabele I i Konrada I 1210-1212: Ivan I, iure uxoris kao muž Marije 1212-1228: Izabela II (Jolanda), kćerka Marije i Ivana I 1125-1228: Fridrik, iure uxoris kao muž Izabele II, također car Svetog Rimskog Carstva i kralj Sicilije 1228-1254: Konrad II, sin Izabele II i Fridrika, također kralj Sicilije i Njemačke 1254-1268: Konrad III, sin Konrada II, također kralj Sicilije 1268-1284: Hugo, praunuk (sin mlađe kćerke najstarije kćerke) Izabele I i Henrika I, također kralj Kipra 1284-1285: Ivan II, sin Huge, također kralj Kipra 1285-1324: Henrik II, sin Huge, također kralj Kipra
Pretendenti
Godine 1264. pravo na krunu Jeruzalema polagao je Hugo, grof Briennea, kao primogenituralni nasljednik Izabele I. Međutim, za kralja je izabran budući kiparski kralj Hugo III, iako je majka grofa Briennea bila starija sestra majke kiparskog kralja. Grofovi Briennea i njihovi nasljednici su nastavili sebe smatrati de iure kraljevima. Kiparski kraljevi su izgubili posljednji djelić Kraljevine Jeruzalem 1324. godine, a njihovi nasljednici su nastavili sebe smatrati de iure kraljevima. Kada je 1672. umro poljski kralj Ivan II Kazimir, njegovo briensko pravo na jeruzalemsku krunu naslijedio je njegov daleki (ali ipak najbliži) srodnik Henri de La Trémoille, koji je od svog oca bio naslijedio kiparsko pravo na krunu. Time su se dvije rivalske linije ujedinile, a njihov predstavnik danas je belgijski plemić, princ Charles-Antoine Lamoral de Ligne-La Trémoïlle. On je de iure nasljednik nepostojeće jeruzalemske krune.
Danas titulu kralja Jeruzalema, uz različita opravdanja, koriste španski kralj, nasljednici italijanskih kraljeva i nasljednik austrijskih careva.
Kategorija:Vladari Kategorija:Spiskovi