Još od Srednjeg vijeka, vremena kada je Pariz bio najveći grad Zapadnog svijeta, ovaj grad privlači strance. Od holandskih i švedskih studenata Latinske četvrti u 14. vijeku; zatim engleskih, škotskih i irskih jakobitskih izbjeglica u 17. vijeku; poljskih nacionalističkih izbjeglica ranog 19. vijeka; sve do belgijskih, italijanskih, portugalskih i španskih radnika u kasnom 19. vijeku; Sefardskih Jevreja iz Sjeverne Afrike sredinom 20. vijeka; i današnjih afrikanaca i istočnoazijaca, Pariz je primao talas za talasom imigranata. Danas, kao i drugi svjetski gradovi, Pariz je uveliko multikulturni grad.
Broj stanovnika grada Pariza dostigao je historijski maksimum od 2,9 miliona 1921. godine, ali je potom opao; između 1954. i 1999. opadao je na svakom popisu, pao na 2.125.246 u 1999. Nakon toga je ponovo počeo da raste, dostigavši 2,240,621 u 2012., ali je pao na 2,187,526 u 2017.
Gubitak stanovništva u gradu odražava iskustvo većine drugih glavnih gradova u razvijenom svijetu koji nisu proširili svoje granice. Glavni faktori u tom procesu bili su značajan pad veličine domaćinstva i dramatična migracija stanovnika u predgrađa između 1962. i 1975. godine. Faktori migracije uključivali su deindustrijalizaciju, visoku stanarinu, džentrifikaciju mnogih unutrašnjih prostorija, transformaciju životnog prostora u kancelarije i veće bogatstvo među radničkim porodicama. Gubitak stanovništva grada bio je jedan od najtežih među međunarodnim opštinama i najveći od svih onih koje su imale više od 2.000.000 stanovnika. Od tada je priliv mlađih stanovnika i imigranata doprinio rastu grada.
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Pariz