Ranko Marinković (22. februar 1913 – 28. januar 2001) bio je hrvatski književnik.
Biografija Ranko Marinković je rođen na Visu gdje je završio narodnu školu, a potom nastavlja gimnaziju u Splitu i Zagrebu. U Zagrebu je završio Filozofski fakultet. Tokom 2. svjetskog rata u Splitu je uhapšen je od italijanske fašističke vojske, te je interniran u logor Ferramonti (Kalabrija). Nakon kapitulacije Italije 1943. odlazi u Bari, prebacuje se u sinajski zbjeg El Shatt. Nakon rata radi u Nakladnom zavodu Hrvatske. Potom postaje direktor Drame zagrebačkog HNK, gdje službuje između 1946. i 1950. Godinu poslije 1951. postaje profesorom na zagrebačkoj Akademiji za pozorišnu umjetnost, gdje radi do penzionisanja. Pri kraju života biva HDZ-ov zastupnik u Skupštini Grada Zagreba. Umire 2001. godine.
Bibliografija Albatros (1939) Proze (1948) Ni braća ni rođaci (1949) Oko Božje (1949) Pod balkonima (1953) Ruke (1953) Glorija (1955) Poniženje Sokrata (1959) Kiklop (1965) Politeia (1977) Zajednička kupka (1980) Pustinja (1982) Never more (1993)
Eseji Geste i grimase (1951) Nevesele oči klauna (1986)
Nagrade NIN-ova nagrada 1965. za roman Kiklop (1965) Nagrada "Vladimir Nazor" za književnost (1965) Nagrada "Vladimir Nazor" za životno djelo (1975)
Također pogledajte Nagrada "Ranko Marinković"
Kategorija:Hrvatski pisci Kategorija:Hrvatski esejisti Kategorija:Biografije, Komiža Kategorija:Rođeni 1913. Kategorija:Umrli 2001. Kategorija:Članovi SANU Kategorija:Dobitnici Goranove nagrade