Windows Metafile (WMF) jest grafički format koji čuva grafičke prikaze kao niz naredbi povezanih s Windowsovim GDI podsistemom. Format može sadržavati vektorske elemente, tekstualne operacije i ugrađene rasterske slike, zbog čega se svrstava među metafile, a ne među čiste vektorske ili rasterske formate. Osnovna namjena WMF-a bila je prenos grafičkih objekata između Windows programa, posebno uredskih, crtačkih i izdavačkih aplikacija. Za razliku od formata koji neposredno čuvaju piksele, metafile opisuje kako sliku treba nacrtati, pa njegov izgled zavisi od načina na koji ga program ili uređaj interpretira.
Historija
WMF je uveden u okruženju Windows 3.0 kao 16-bitni format za zapisivanje grafičkih operacija koje koristi GDI. Microsoftova tehnička dokumentacija opisuje ga kao kontejner za sliku sastavljenu od promjenljivo dugih zapisa, pri čemu svaki zapis predstavlja naredbu, definiciju objekta ili grafičko svojstvo. U ranim verzijama Windowsa format je bio praktičan za razmjenu ilustracija unutar aplikacija, ali nije bio potpuno nezavisan od izlaznog uređaja. Razvojem 32-bitnog Windows API-ja uveden je Enhanced Metafile (EMF), oblikovan kao prenosiviji i uređajno nezavisniji nasljednik WMF-a. Kasnije je dodan EMF+, proširenje povezano s GDI+ modelom crtanja, kojim su uvedene naprednije grafičke mogućnosti u odnosu na klasični GDI zapis. Komprimirane izvedbe WMZ i EMZ obično označavaju arhivirane oblike WMF odnosno EMF podataka, korištene radi manjeg prostora i lakšeg prenosa datoteka.
Struktura i osobine
WMF datoteka sastoji se od zaglavlja i niza metafile zapisa koji se izvršavaju redoslijedom kojim su zapisani. Ti zapisi mogu definirati olovke, četke, fontove, koordinate, linije, poligone, elipse, tekst i operacije nad bitmapama. Pri prikazu datoteke aplikacija rekonstruiše sliku tako što prevodi zapise u GDI naredbe za ekran, štampač ili drugi izlazni uređaj. Zbog toga se isti WMF može skalirati bez tipičnog gubitka oštrine kod vektorskih dijelova, dok ugrađene bitmap slike ostaju ograničene vlastitom rezolucijom. Ovakva konstrukcija učinila je format pogodnim za dijagrame, crteže, šeme i uredske ilustracije, ali manje pogodnim za složene fotografske slike.
Upotreba i ograničenja
WMF je dugo bio izvorni ili uobičajen format za razmjenu vektorskih ilustracija u programima kao što su Microsoft Word, Microsoft PowerPoint i Microsoft Publisher. IETF je 2016. registrovao medijske tipove za WMF i EMF, čime su ti formati opisani kao Windowsovi formati slika namijenjeni prenosu između aplikacija i uređaja. Glavna prednost formata bila je čvrsta povezanost s Windowsovim grafičkim podsistemom, jer su aplikacije mogle relativno jednostavno snimati i ponovo izvoditi postojeće GDI operacije. Isto svojstvo bilo je i ograničenje, pošto se ispravan prikaz izvan Windows okruženja oslanjao na to koliko drugi programi podržavaju GDI semantiku. U sigurnosnom smislu WMF je poznat i po tome što su pojedine implementacije omogućavale zloupotrebu posebno oblikovanih datoteka, pa se obrada starih metafile formata u savremenim sistemima obično posmatra opreznije nego obrada jednostavnijih slikovnih formata. Iako ga je u novim tokovima rada uglavnom potisnuo EMF, SVG, PDF i drugi savremeniji formati, WMF ostaje važan zbog naslijeđenih dokumenata i dugotrajne upotrebe u Windows ekosistemu.
Reference
Kategorija:Računarska grafika Kategorija:Vektorska grafika