Magnus I Olafsson (staronordijski: Magnús Óláfsson; danski: Magnus Olavsson; 1024 – 25. oktobar 1047), poznatiji kao Magnus Dobri (staronordijski: Magnús góði; danski: Magnus den gode), bio je kralj Norveške od 1035. do 1047. i kralj Danske od 1042. do 1047.
Kao vanbračni sin norveškog kralja Olafa II pobjegao je sa majkom kada je njegov otac svrgnut sa prijestolja 1028. Vratio se u Norvešku 1035. kada je krunisan za kralja Norveške. Godine 1042. krunisan je za kralja Danske. Od tada je vladao Norveškom i Danskom zajedno do 1047. kada je umro pod nerazrješenim okolnostima. Nakon njegove smrti, njegovo kraljevstvo je podijeljeno između Haralda III koji je dobio Norvešku i Svena II koji je dobio Dansku.
Kategorija:Kraljevi Norveške Kategorija:Rođeni 1024. Kategorija:Umrli 1047.