Admiral Mahić, rođen 19. januara 1948. u Banjoj Luci, bio je bosanskohercegovački književnik. Završio je tehničku školu. Bio je vanredni student na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, ali je napustio studije. Radio je kao mornar, ribar, konobar, poštar, radiospiker, novinar. Tokom opsade grada Sarajeva bio je urednik prvog ratnog biltena Hrvatske seljačke stranke i voditelj – koordinator književnih programa u HKD "Napredak", u Sarajevu. Nakon rata imao je nekoliko inostranih književnih stipendija kao što su: Kulturkontakt-Austria, Alte-Schmiede, Wien, Kultur-Steimark, Graz i Maribor. Poezija mu je prevođena na francuski, slovenski, njemački i engleski jezik.
Pored poezije objavljivao je i prozu, zabilješke sa putovanja i drame. Objavio je niz dramskih tekstova za djecu emitiranih na Radio Sarajevu. Živio je kao slobodni umjetnik u Sarajevu. Radio je dobrovoljno kao urednik časopisa za poeziju i umjetničku fotografiju Republika poezije. Bio je jedan od osnivača PEN Centra BiH.
Preminuo je 19. septembra 2015.Preminuo pjesnik Admiral Mahić, klix.ba, pristupljeno 19. septembra 2015.
Citati
Bibliografija
Knjige pjesama
Ljubavna inspiracija, Sarajevo, 1977. Epilepsija cvjetova, Sarajevo, 1981. Atlasna imperija, Sarajevo, 1985. Glasno zrim, Tuzla, 1988. Kameni stol, Sarajevo, 1990. Zvono, Sarajevo, 1990. Sahara, Sarajevo, 1993. Vijavica iz pisaćeg stroja 2000. Džajina loza 2002. Treba biti priseban 2004. Majčine ruže Planinski vodoskok 2oo8. Ljubavni red vožnje 2o11. Vozni red ljubezni (zbirka pjesama na slovenskom – 2o11) Bacač pjesama 2o13.
Drame
Brod na Miljacki, 1982. Je li ovo cesta, 1982. I gurat ću vinograd kroz mariborske ulice 2o15.
Reference
Kategorija:Biografije, Banja Luka Kategorija:Bosanskohercegovački pisci Kategorija:Dobitnici Nagrade "Mak Dizdar" Kategorija:Članovi P.E.N. Centra Bosne i Hercegovine Kategorija:Rođeni 1948. Kategorija:Umrli 2015.